Treść orzeczenia
Sygn. akt XIII U 12/17
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 6 grudnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
SSO Rafał Młyński
sekr. sądowy Sylwia Nowicka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. w Warszawie na rozprawie sprawy J. W. z udziałem M. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o składki na skutek odwołania J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 21 października 2016 r. nr (...)
1. oddala odwołanie,
2. nie obciąża odwołującego kosztami procesu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 października 2016r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W., na podstawie 83 ust. 1 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 963, ze zm.) stwierdził, że J. W. jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy.
Zadłużenie wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania decyzji wynosi łącznie 11.185,56 zł, w tym:
1) z tytułu:
składek na ubezpieczenia społeczne w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od 2008-01 do 2009-10 w kwocie: 6.718,09 zł, odsetek za zwłokę: 5.398,00 zł,
2) z tytułu:
składek na ubezpieczenie zdrowotne w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od 2008-05 do 2009-10 w kwocie: 3.905,51 zł, odsetek za zwłokę: 3.205,00 zł,
3) z tytułu:
składek na Fundusz Pracy w ramach zakresów numerów deklaracji 01-39 za okres od 2008-10 do 2009-10 w kwocie: 561,96 zł, odsetek za zwłokę: 448,00 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wyjaśnił, że z uwagi na okoliczność, iż płatnik składek J. W. nie dopełnił obowiązku określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy, organ rentowy, działając na podstawie art. 83 ust. 1 ww. ustawy, określił wysokość zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. W., który wniósł o umorzenie w całości powstałej zaległości wraz z odsetkami.
Odwołujący podniósł, że zaskarżona decyzja dotyczy zaległości powstałych przed ośmiu-dziewięciu laty, w związku z czym, z uwagi na znaczną odległość czasową, wątpliwa jest prawidłowość wyliczonych przez organ rentowy kwot.
Ponadto, odwołujący zwrócił uwagę na trudną sytuację materialną i rodzinną związaną z niepełnosprawnością dwójki z czworga jego dzieci. Odwołujący podniósł, że niepełnosprawność dzieci była zdarzeniem losowym i nieprzewidzianym, które pogorszyło stan finansów rodziny.
Zdaniem odwołującego, jego sytuacja materialna i rodzinna nie pozwala mu na zapłacenie kwoty określonej w zaskarżonej decyzji, ponieważ spowoduje to wypchnięcie jego rodziny poniżej minimum egzystencji i spowoduje konieczność korzystania z różnych form pomocy społecznej oraz uniemożliwi rehabilitację, zapobieganie i przeciwdziałanie skutkom niepełnosprawności jego dzieci.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie wskazując, że zaskarżona decyzja jest prawnie oraz faktycznie uzasadniona. Organ rentowy ponownie podniósł, że płatnik składek nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku opłacania składek, w związku z czym, konieczne było wydanie decyzji stwierdzającej wysokość zadłużenia.
Organ rentowy odnosząc się do argumentacji odwołującego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
W toku postępowania odwołujący podnosił dodatkowo, że nie był prawidłowo zawiadomiony przez organ rentowy o toczącym się postępowaniu wyjaśniającym.
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje
Odwołujący J. W. był przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą.
Z tego tytułu obowiązany był jako płatnik do opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Z obowiązku tego jednak nie wywiązywał się należycie, w związku z czym, powstały na jej koncie zaległości składkowe.
Organ rentowy przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na te ubezpieczenia, które zakończyło się wydaniem zaskarżonej decyzji stwierdzającej wysokość zadłużenia na poszczególne fundusze za okres od stycznia 2008r. do października 2009r.
W toku postępowania przed Sądem odwołujący przyznał, że zaległości składkowe powstały ze względu na trudną sytuację rodzinną i nieprzewidziane wydatki związane ze stanem zdrowia jego dzieci. Przyznał też, że nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających dokonanie wpłat z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne należnych za okresy objęte zaskarżoną decyzją.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz w aktach rentowych płatnika, a także z uwzględnieniem złożonych przez odwołującego oświadczeń. Dokumenty nie były przez strony kwestionowane, jak też Sąd nie znalazł podstaw by wiarygodność tych dokumentów podważać.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2017r., poz. 1778 t.j.), osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu, zaś stosowanie do art. 12 ust. 1, także ubezpieczeniu wypadkowemu.
Art. 8 ust. 6 pkt 1 powołanej ustawy precyzuje, iż za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się osobę prowadzącą taką działalność na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych.
Działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829), jest zarobkowa działalność wytwórcza, handlowa, budowlana, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.
Z kolei art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wskazuje, w jakich okresach takie osoby podlegają wyżej wymienionym ubezpieczeniom. Stosownie do tego przepisu, osoby prowadzące pozarolniczą działalnością gospodarczą podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresie od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
W myśl art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017r. poz. 1938 t.j.), obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi,
z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a także zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 16 osoby pobierające emeryturę lub rentę, osoby w stanie spoczynku pobierające uposażenie lub uposażenie rodzinne oraz osoby pobierające uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim samym charakterze. Zgodnie z art. 69 ust. 1 ww. ustawy obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. A, c-i, powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych.
Stosownie do art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, do zakresu działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy między innymi realizacja przepisów o ubezpieczeniach społecznych, a w szczególności wymierzanie i pobieranie składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Natomiast art. 83 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy stanowi, iż zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących
w szczególności zgłaszania do ubezpieczeń społecznych, a także przebiegu ubezpieczeń.
W myśl art. 32 ww. ustawy do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich
i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne.
Według art. 46 ust. 1 powoływanej ustawy płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. W oparciu
o powyższe przepisy należy uznać, iż to płatnik składek jest obowiązany obliczać, potrącać
z dochodów ubezpieczonego, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy oraz czuwać nad prawidłowością dokonywanych w tym zakresie działań.
W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym jest, iż odwołujący prowadził działalność gospodarczą w okresie objętym zaskarżoną decyzją. Bezsporne było też, że odwołujący nie wywiązywał się z obowiązku opłacania składek, w związku z czym powstały zaległości składkowe.
W toku postępowania przed Sądem odwołujący przyznał, że zaległości składkowe powstały w wyniku trudnej sytuacji rodzinnej i materialnej, miał tylko wątpliwości co do wysokości stwierdzonych przez organ rentowy zaległości.
Przyznał jednak, że nie posiada żadnego dokumenty, który potwierdzałby, że któraś z zaległych składek została opłacona.
W konsekwencji, odwołujący nie podważył prawidłowości i zasadności zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał wniesione odwołanie za nieuzasadnione, co skutkowało oddaleniem odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.
O nieobciążaniu odwołującego kosztami procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c.
SSO Rafał Młyński
(...)