Treść orzeczenia
Sygn. akt XII Ga 197/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 6 października 2015 r.
Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XII Gospodarczy – Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący- Sędzia: SO Bożena Cincio-Podbiera
Sędzia: SO Janusz Beim
Sędzia: SR del. Kamila Wójcik
Protokolant: st.sekr.sądowy Paweł Sztwiertnia
po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa (...) prywatnej spółki udziałowej z ograniczoną odpowiedzialnością w W. B. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w G. o zapłatę na skutek apelacji wniesionej przez stronę pozwaną od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt V GC 2248/13/S
I. zmienia pkt. I zaskarżonego wyroku w ten sposób, że powództwo oddala;
II. zmienia pkt. III zaskarżonego wyroku w ten sposób, że zasądza od strony powodowej(...)prywatnej spółki udziałowej z ograniczoną odpowiedzialnością w W. B.na rzecz strony pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w G. koszty procesu w kwocie 2.417,00 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych);
III. zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 2.102,00 zł (dwa tysiące sto dwa złote) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.
Uzasadnienie
Strona powodowa (...)w W. B.domagała się zasądzenia od (...) S.A. w G. kwoty 19 725 zł jako należności z faktury (...), odwołując się do treści umowy factoringu niepełnego z dnia 6 lutego 2012 roku zawartej z (...) spółką z o.o., o której to umowie strona pozwana została zawiadomiona. Do pozwu dołączono wykaz faktur objętych umową factoringu dot. nr: (...) i (...)
W sprzeciwie od nakazu zapłaty strona pozwana podniosła zarzut wygaśnięcia roszczenia wobec dokonanej zapłaty. Podała, iż do (...)wystawca dokonał korekty fakturą korygującą (...)na kwotę – 1 694,60 zł. Natomiast, w dniu 6 lutego 2013r. zapłacono z faktury nr (...) kwotę 14 658,12 zł, omyłkowo wskazując w przelewie, że zaplata ta dotyczy faktury nr (...). Kolejnym przelewem z dnia 14 marca 2013r. na kwotę łączną 26307,17 zł. zapłacono resztę z faktury nr. (...) w kwocie 3 371,37 zł oraz fakturę (...) z 5 grudnia 2012r. Żądana kwota została w ten sposób pokryta to jest przez korektę jej wysokości i dwie wpłaty.
Strona powodowa podtrzymała powództwo. Podniosła, iż wpłata z 6 lutego nie dotyczyła faktury (...), a wpłata z 14 marca stanowiła wprawdzie dopłatę lecz z przelewu nie wynika , że do faktury (...).
Wyrokiem z dnia 22 października 2014 roku Sąd Rejonowy zasądził na rzecz strony powodowej od strony pozwanej kwotę 18 029,45 zł, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił, obciążając pozwaną kosztami procesu. Sąd uznał za wykazany fakt dokonania korekty in minus faktury (...). Natomiast, za nieudowodnione uznał Sąd twierdzenie o zapłacie pozostałej należności z tej faktury. W tym zakresie Sąd ocenił twierdzenia pozwanej jako niewykazane, ograniczając się do konkluzji, iż z treści przelewów z dnia 6 lutego i 14 marca 2013r. nie wynika aby płacono fakturę nr. (...) lecz, że zapłacono inne faktury.
W apelacji od tego wyroku strona pozwana zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie art.233 par. 1 kpc poprzez błędne ustalenie jakoby nie doszło do zapłaty faktury nr (...). W wywodach apelacji skarżąca wywodziła, iż faktura nr (...) , z której miałaby wynikać zasądzona należność nigdy nie została wystawiona na stronę pozwaną. Faktura o takim numerze nigdy nie została wymieniona wezwaniach do zapłaty, natomiast w przedmiotowych przelewach wystąpił błąd pisarski, o którym mowa w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Z analizy treści faktur, z których należności przypadały powódce winno wynikać, iż żądanie powódki zostało zaspokojone przed skierowaniem sprawy na drogę sądową. Wnosiła też pozwana o dopuszczenie dowodów ze wskazanych w apelacji dokumentów.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Apelacja jest uzasadniona.
Przede wszystkim wskazać trzeba, iż z oświadczenia faktoranta z dnia 12 marca 2013 roku nie wynika aby umową factoringu była objęta faktura nr (...) /k-13/. Wymieniono w tym dokumencie jedynie faktury o numerach: (...);(...); (...) (...). Do pozwu zaś, jako niezapłaconą, dołączono fakturę nr (...).W wezwaniach do zapłaty z dnia 22 listopada 2012r. i 19 lutego 2012r.wymienia natomiast powódka (...); (...) i (...), z tym że w wezwaniu późniejszym ta ostatnia już nie figuruje.
Z analizy przelewów wynika zaś, że 6 lutego 13r. zapłacono kwotę 14 658,12 zł na fakturę (...) marca kwotę 26 307,17 zł z czego kwota 3 371,37 zł stanowiła dopłatę, a kwota pozostała pokrycie faktury (...). Jednocześnie w dacie 6 lutego, co wynika z wyciągu z rachunku bankowego strony powodowej/k-72/pozwana zapłaciła też w całości fakturę (...) z terminem płatności 2 stycznia 13r.,na kwotę 17 940,70 zł. Zatem w dniu 6 lutego pozwana dokonała wpłat na łączną kwotę32 598,82 zł. Pozostała po odjęciu od kwoty 26 307,17 zł kwoty 3 371,37 zł kwota 22 935,80 zł równa jest wartością kwocie z faktury (...)z 5 grudnia 2012 roku. Faktury nr (...) zostały zapłacone 23 października 2012 roku, czemu strona powodowa nie przeczy i co wskazała pozwana w piśmie z dnia 25 lutego 2013r./ k-73/.
Łączna wartość faktur, z których według oświadczenia faktoranta należności przypadały powodce wynosiła więc, poza fakturami (...), kwotę 60600,02 zł/ faktury (...) na 19 724,05 zł, (...)na 22 935,80 zł i (...)na 17 940,17 zł/.
Strona pozwana w datach 6 lutego i 14 marca 2013r. dokonała wpłat na kwotę 58 905,99 zł / wpłaty: 14 658,12 zł, 17 940,70 zł i 26 307,17 zł/. Wartość faktury (...) została skorygowana o kwotę 1 694,60 zł. Przy uwzględnieniu tej kwoty wartość wpłat pozwanej winna zamknąć się dokładnie kwotą 58 905 zł. Wpłata kwoty 1 694,60 zł byłaby nienależna z powodu korekty faktury, co wykazano o toku postępowania.
Jak z powyższego wynika wszystkie faktury objęte dowodem nabycia wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego przez stronę powodową zostały pokryte.
Okoliczności te dowodzą, iż istotnie przy opisie przelewu przez pozwaną doszło do omyłki pisarskiej. Nadto pozwana w piśmie z dnia 25 lutego 2013r. podała, iż faktura (...) została zapłacona, co pokrywa się z zebranym materiałem dowodowym.
Nie zostało wszak dowiedzione aby na pozwaną była wystawiona faktura (...). Faktura taka nie figuruje w zestawie faktur objętych factoringiem, ani też o zapłatę takiej faktury nie wzywano. Sama zresztą powódka ogólnikowo stwierdza, że zapłata dokonana przez pozwaną i uznawana przez nią jako zaplata z fakturę (...) dotyczyła innych faktur. Jakich, powódka nie podaje. Nie mogą być to jednak faktury przekraczające wykaz dołączony do akt.
Trzeba zatem przyjąć, iż w dniu 6 lutego powódka dokonała częściowej zapłaty faktury (...) kwotę 14 658,12 zł , nie zaś zapłaty faktury (...). Natomiast w dniu 14 marca zapłaciła całość faktury (...)i resztę faktury (...) w kwocie 3 3 71,37 zł. Nieopisana dopłata musiała wszak tej to faktury dotyczyć. Faktury (...) była już wówczas zapłacona/ druga wpłata z 6 lutego/ i dopłata nie mogła jej dotyczyć.
Sąd Okręgowy dopuścił na podstawie art. 381 kpc dowód z faktury nr (...) z dnia 3 grudnia 2012r. albowiem dowód z dokumentu nie przedłużył postępowania, a ponadto już analiza dowodów zebranych w sprawie winna skutkować ustaleniem niezasadności żądania pozwu, co tłumaczy przedstawienie dodatkowej faktury wraz z apelacją . Podkreślić też trzeba, że strona powodowa nie odniosła się do twierdzenia o omyłkowym opisaniu przelewu i częściowej kontynuacji tego błędu i nie podała co rozumienie pod stwierdzeniem” inne faktury”.
W efekcie wyrok na podstawie art. 385 par. 1 kpc uległ zmianie poprzez oddalenie powództwa. O kosztach procesu i kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono po myśli art. 98 kpc wzwz art. 108 par. 1 kpc.
s.ref. SSR N. Kowal