Treść orzeczenia
Sygn. akt XI Ns 403/15
Postanowienie
Dnia 21 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Toruniu XI Wydział Cywilny
w składzie następującym:
SSR Magdalena Kirow-Kotas
st. sekr. sądowy Krystyna Gogolin po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. w Toruniu na rozprawie sprawy z wniosku K. C. z udziałem M. P. o podział majątku wspólnego postanawia:
I. umorzyć postępowanie,
II. zwrócić ze Skarbu Państwa na rzecz K. C. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem niewykorzystanej opłaty sądowej,
III. zwrócić ze Skarbu Państwa na rzecz M. P. kwotę 2503 zł (dwa tysiące pięćset trzy złote) tytułem niewykorzystanej opłaty sądowej,
IV. ustalić , że każda ze stron ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.
Sygn. akt . XI Ns 403/15
Uzasadnienie
Przed Sądem Rejonowym w Toruniu XI Wydział Cywilny toczyła się sprawa z wniosku K. C. z udziałem M. P. o podział majątku wspólnego. Na rozprawie w dniu 21 marca 2016 r. uczestnicy zawarli ugodę sądową, w której dokonali zgodnego podziału majątku wspólnego oraz ustalili wysokość spłat, a także konsekwencje ich niedokonywania (k. 631).
Przed zawarciem ugody Przewodniczący pouczył uczestników o materialno prawnych i procesowych skutkach prawnych zawarcia ugody (k. 532v).
Zgodnie z art. 355 § 1 kpc sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Z kolei w myśl art. 13 § 2 kpc powyższy przepis ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym, w tym o podział majątku wspólnego.
Z uwagi, że uczestnicy zgodnie ustalili warunki podziału majątku wspólnego w ramach ugody sądowej, dalsze postępowanie należało uznać za zbędne.
W ocenie Sądu zawarta ugoda była zgodna z prawem, a w sprawie nie zachodziły okoliczności wskazujące, że jej zawarcie byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa (art. 203 § 4 kpc w zw. z art. 223 § 2 kpc i w zw. z art. 13 § 2 kpc).
Mając zatem na uwadze powyższe Sąd umorzył postępowanie w sprawie (punkt I postanowienia).
Na marginesie należy jedynie wskazać, że zawarta między uczestnikami ugoda stanowi tytuł egzekucyjny, który po nadaniu mu klauzuli wykonalności, może być podstawą egzekucji (art. 776 kpc w zw. z art. 777 § 1 pkt 1 kpc).
Orzeczenia w punktach II i III postanowienia podjęto na podstawie art. 80 ust. 1 u.k.s.c., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie różnicę między opłata pobraną od strony a opłatą należną.
O pozostałych kosztach rozstrzygnięto w myśl art. 520 § 1 kpc.