Treść orzeczenia
Sygn. akt XI GC 1216/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 18 sierpnia 2015 roku
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy,
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Dariusz Plewczyński
Protokolant: Natalia Dynakowska
po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 roku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank spółka akcyjna we W. przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zwolnienie od egzekucji
I. zwolnić od egzekucji pojazd marki M. (...) numer rejestracyjny (...), numer nadwozia (...) zajęty u dłużnika H. Z. przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin P. i Zachód P. M. (sygnatura akt KM1572/13), który to pojazd jest własnością powódki,
II. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2575 zł. (dwa tysiące pięćset siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.
Uzasadnienie
Sprawa rozpoznawana w postępowaniu zwykłym
Dnia 25 września 2014 roku powódka (...) Bank spółka akcyjna we W. wniosła pozew do Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie przeciwko pozwanej (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zwolnienie od egzekucji oraz złożyła wniosek o zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów procesu wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazała, że w związku z zawartą umową przewłaszczenia na zabezpieczenie przysługuje jej prawo własności pojazdu zajętego przez komornika sądowego.
W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i złożyła wniosek o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów procesu wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazała, że powódka nie dochowała miesięcznego terminu na złożenie powództwa o którym mowa w art. 841 § 3 kpc.
Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, postanowieniem z dnia 6 października 2014 roku stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową oraz miejscową i sprawę przekazał tut. Sądowi. Postanowienie uprawomocniło się w dniu 21 października 2014 roku.
Sądu ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 21 października 2008 roku dłużnik H. Z. zawarł z powódką (...) Bank spółką akcyjną we W. umowę pożyczki, której zabezpieczeniem był pojazd marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i numerze nadwozia (...). Dnia 17 maja 2010 roku powódka wypowiedziała umowę pożyczki z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. W związku z zawartą umową przewłaszczenia przeszedł na powódkę udział przysługujący wcześniej dłużnikowi i stała się ona właścicielem całego pojazdu.
Niesporne nadto dowód:
-umowa pożyczki, k. 10-11
-umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie, k. 12-13
-wypowiedzenie umowy z potwierdzeniem , k. 17-19
Pismem z dnia 19 sierpnia 2014 roku, które zostało odebrane przez powódkę w dniu 25 sierpnia 2014 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Szczecin P. i Zachód w S. P. M. zawiadomił o zajęciu przedmiotowego pojazdu w trakcie postępowania egzekucyjnego o sygn. akt KM 1572/13.
Niesporne nadto dowód:
-zawiadomienie, k. 14
Pismem z dnia 1 września 2014 roku powódka wystąpiła do pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. z wnioskiem o odstąpienie od egzekucji z rzeczonego pojazdu, wskazując, iż jest jego właścicielem. Pismem z tego samego dnia powódka poinformowała komornika o przewłaszczeniu pojazdu oraz wezwała dłużnika do wskazania komornikowi, że pojazd stanowi jej własność.
Niesporne nadto dowód:
-pismo z dnia 1 września 2014 r., k. 15-16
-pismo z dnia 1 września 2014r k. 20-21
Sąd zważył, co następuje
Powództwo okazało się nieuzasadnione.
Podstawę prawną żądania pozwu stanowił art. 841 § 1 k.p.c. Zgodnie z dyspozycją powyższego przepisu osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa. Natomiast zgodnie z § 2 cytowanego przepisu, jeżeli dłużnik zaprzecza prawu powoda, należy oprócz wierzyciela pozwać również dłużnika. Powyższe powództwo można wnieść w terminie miesiąca od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa, chyba że inny termin jest przewidziany w przepisach odrębnych (§3).
Bezspornie prawo do zajętego pojazdu M. (...) posiada powód. Pozwana zarzutów w tym zakresie nie zgłasza. Fakt ten potwierdzają także załączone do pozwu dokumenty (m.in. umowa przewłaszczenia i wypowiedzenie umowy).
Spór dotyczy zachowania miesięcznego terminu na wniesienie powództwa. Termin ten rozpoczął bieg w dniu 25 sierpnia 2014r, tj. w dniu odebrania przez powoda zawiadomienia o zajęciu pojazdu. Data ta nie jest sporna, potwierdza ją też prezentata. Sporna nie jest też data wniesienia sprawy do Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w dniu 25 września 2014r. oraz przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie po tej dacie. Strony różnią się w ocenie tego, czy wniesienie pozwu do sądu niewłaściwego spełnia wymóg zachowania terminu z art. 841 §1 k.p.c.
W ocenie Sądu wymóg ten jest spełniony. Na wstępie wskazać należy, że trafnie wskazuje pozwany, że termin ten jest terminem prawa materialnego nie podlega przywróceniu, a uchybienie mu skutkuje oddaleniem powództwa.
Zgodnie z art. 200 §3 k.p.c. czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy. W sytuacji gdy ustawodawca chciał , aby czynność nie wywoływała skutków prawnych dawał wyraźnie temu wyraz (np. przy zwrocie pozwu art. 130 k.p.c., cofnięcie pozwu art 203 k.p.c.). Przy wniesieniu sprawy do sądu niewłaściwego regulacja z art. 200 §3 k.p.c. jest wręcz przeciwna. Orzecznictwo Sądu Najwyższego stoi na stanowisku, że termin prawa materialnego jest zachowany, przy wniesieniu sprawy do sądu niewłaściwego (por. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 1999r sygn. akt I PKN 167/99 opubl OSNP 2000/21/783, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 1973r sygn.. akt II CR 345/73 OSP 1975/2/33). Również w nowszym orzecznictwie dominuje tendencja zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu niewłaściwego miejscowo, przed upływem przepisanego terminu, uważa się za spełniające wymóg zachowania terminu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2014r sygn.. akt III CZP 73/14).
Poza powyższą argumentacją należy mieć też na względzie zasady racjonalności.
W niniejszej sprawie powód wniósł sprawę do Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie, w którym nie ma wydziału gospodarczego i dlatego została ona przekazana do Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie. Podział spraw między wydziałem cywilnym, a wydziałem gospodarczym nie zawsze jest czytelny. Często w różnych okręgach jest odmienna praktyka. Nałożenie na powoda sankcji przegrania procesu dlatego, że inaczej oceniany jest charakter sprawy, jest w ocenie Sądu nieuzasadnione.
Termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu (art. 112 k.c.). Powód złożył pozew w ostatnim dniu terminu, a jak wskazano powyżej, prawo powoda do rzeczy nie było kwestionowane. Wobec powyższego powództwo jest uzasadnione.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie, był niesporny nadto potwierdzały go niekwestionowane dokumenty. Strony różniły się w ocenie zaistniałych zdarzeń
Orzeczenie o kosztach procesu uzasadnia art. 98 k.p.c. Na rzecz powódki zasądzono całą opłatę od pozwu.
ZARZĄDZENIE
1. odnotować,
2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć:
- peł. pozwanego
3. odpis wyroku bez uzasadnienia doręczyć powodowi
4. z apelacją lub za 30 dni.