descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt XI GC 121/21

Uzasadnienie

Pozwem z dnia 19 listopada 2020 r. (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. wniósł przeciwko G. G. o zapłatę kwoty 1562,64 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Powód jako nabywca wierzytelności przysługującej pierwotnemu wierzycielowi - ubezpieczycielowi, dochodzi od pozwanego zapłaty tytułem nieuiszczonej składki ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego.

Nakazem zapłaty z dnia 23 grudnia 2020 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

Pozwany wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwany w pierwszym rzędzie podniósł zarzut przedawnienia roszczenia oraz zakwestionował zasadność roszczenia co do zasady – zaprzeczył okoliczności zawarcia umowy ubezpieczenia z pierwotnym wierzycielem.

Powód nie odniósł się do treści sprzeciwu, mimo zobowiązania w tym przedmiocie.

Na rozprawie pełnomocnik pozwanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Oświadczył, że pozwany przekazał mu jedynie kopie dokumentów otrzymanych z sądu.

Postanowieniem ogłoszonym na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2021 r. sąd na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie, wobec niewykonania przez pełnomocnika powoda zobowiązania Przewodniczącej, tj. do złożenia oryginału pozwu i załączników przeznaczonych dla sądu, tj. z oryginalnymi podpisami pełnomocnika powoda i wierzytelnych odpisów pozostałych do dokumentów załączonych do pozwu w oryginale , w tym dokumentu pełnomocnictwa procesowego (albowiem w aktach sprawy znajduje się egzemplarz pozwu z załącznikami ze skopiowanymi podpisami i pieczęciami pełnomocnika, a egzemplarz przeznaczony dla sądu został najprawdopodobniej omyłkowo doręczony wraz z nakazem stronie przeciwnej).

Pełnomocnik pozwanego pismem z dnia 23 kwietnia 2021 r. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania, składając do akt oryginał pozwu wraz z załącznikami przeznaczony dla sądu, który omyłkowo doręczono wraz z nakazem stronie przeciwnej.

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2021 r. sąd podjął zawieszone postępowanie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 19 lutego 2017 r. (...) spółka akcyjna w S. wystawiła polisę nr (...) celem potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia w okresie od 17 stycznia 2017 do 13 listopada 2017 r. dotyczącą samochodu osobowego M. nr rej. (...). W polisie wskazano, że składka w kwocie 1370,48 zł została uiszczona przez zbywcę pojazdu do kwoty 115,73 zł, zaś pozostała kwota 1254,75 zł podlegała zapłacie w terminie do dnia 19 marca 2017 r.

Jako ubezpieczającego wskazano (...) przy ul. (...) w S..

W miejscu przeznaczonym na podpis ubezpieczającego nie złożono podpisu. W miejscu na podpis ubezpieczyciela widniał podpis K. S..

Dowód:

- polisa k. 12, 48.

W dniu 4 grudnia 2018 roku (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. zawarł z (...) spółką akcyjną w S. umowę sprzedaży wierzytelności nr (...). Przedmiotem umowy było odpłatne przeniesienie na rzecz Funduszu wierzytelności pieniężnych przysługujących (...) S.A. z tytułu niezapłaconych składek ubezpieczeniowych, wynikających z zawartych umów ubezpieczenia wyłącznie w celu windykacji tych wierzytelności. Szczegółowy wykaz sprzedanych wierzytelności stanowił Załącznik nr 1 do umowy, w którym wskazano pod pozycją 47311 (...) , zaległą należność w kwocie 1254,75 zł, nr rejestracyjny (...).

Dowód:

- wyciąg z rejestru funduszy k. 6, 51 verte, wraz z pełnomocnictwem k. 5, odpis z KRS Funduszu k. 7-9, 52-54;

- odpis z (...) s.a. k. 18-22, 63-65 wraz z pełnomocnictwem k. 17, 61;

- umowa cesji k. 15-16 verte, 59-60;

- pełnomocnictwo k. 33, 50,

- potwierdzenie wykonanej operacji z dnia 6.12.2018 r. k. 18, 62;

- załącznik nr 1 k. 25, 67;

W dniu 21 grudnia 2018 roku powód sporządził zawiadomienie o przelewie wierzytelności w kwocie 1254,75 zł przysługującej (...) s.a. z tytułu polisy (...). Powód sporządził wezwanie skierowane do pozwanego do zapłaty kwoty 1364,93 zł do dnia 4 stycznia 2019 r.

Dowód:

- zawiadomienie k. 14 verte, 57;

- wezwanie do zapłaty k. 13, 58.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie sąd ustalił na podstawie przywołanych wyżej dokumentów prywatnych, których autentyczności pozwany nie kwestionował, wyciągając odmienne wnioski. Pozwany zaprzeczył zawarciu przez pozwanego umowy ubezpieczenia pojazdu objętego polisą, zważywszy że w miejscu na dane ubezpieczającego brak jest imienia i nazwiska pozwanego, jego PESEL czy NIP oraz brak jest jego podpisu w miejscu do tego przeznaczonym. Podkreślenia wymaga ogólna zasada rozkładu ciężaru dowodu wynikająca z art. 6 k.c. Zwrócić uwagę należy na okoliczność, że powód jest podmiotem, który masowo dochodzi nabywanych wierzytelności. To jego zadaniem, zgodnie z ogólnie przyjętymi dla podmiotów zawodowo prowadzących działalność gospodarczą wymogami, było zadbanie o to, aby w ślad za wierzytelnościami, które nabywa, szły adekwatne środki dowodowe pozwalające na wykazanie zasadności roszczeń. Powyższym wymogom powód nie sprostał.

Sąd zważył, co następuje

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Przy tak ustalonym stanie faktycznym powództwo okazało się bezzasadne i jako takie podlegało oddaleniu w całości. Powód wskazuje, że jest nabywcą wierzytelności od (...) spółki akcyjnej w S. z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC wskazanego w polisie pojazdu. Zgodnie z art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Z kolei w myśl art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Natomiast art. 509 § 2 k.c. stanowi, iż wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

Pozwany nie kwestionował legitymacji czynnej powoda. W niniejszej sprawie pozwany natomiast zaprzeczył zawarciu przez siebie ww. umowy ubezpieczenia OC, podnosząc, że polisa nie jest opatrzona jego podpisem, a nadto nie wskazano jego imienia, nazwiska czy numerów NIP lub PESEL. Powód w ogóle nie odniósł się do powyższych zarzutów pozwanego, a co więcej, istotnie na polisie brak jest podpisu pozwanego, a ubezpieczający określony jest jako (...). Nie wskazano bliższych danych pozwanego. Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na powodzie w niniejszym procesie spoczywał więc ciężar udowodnienia, iż pierwotnego wierzyciela łączyła z pozwanym umowa ubezpieczenia, a także wykazania jej treści. Na tę okoliczność przedłożył kopię polisy OC, nie jest opatrzona podpisem właściciela pojazdu, w szczególności brak jest podpisów pozwanego oraz jego imienia i nazwiska. Powód nie wykazał kluczowej w sprawie kwestii, a mianowicie, że to pozwany zawarł przedmiotową umowę ubezpieczenia, a więc jest podmiotem obowiązanym do zapłaty składki z tytułu ubezpieczenia OC za ww. pojazd. Mając na uwadze, że powód nie wykazał legitymacji biernej, powództwo już tylko z tej przyczyny podlegało w całości oddaleniu.

Po drugie, uzasadniony okazał się również podniesiony przez pozwanego w sprzeciwie zarzut przedawnienia, przy czym mając na uwadze treść art. 118 k.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej z dniem 9 lipca 2018 r. i przepisów przejściowych noweli (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z dnia 8 czerwca 2018 r., poz. 1104), termin przedawnienia roszczeń powoda związany z prowadzeniem działalności gospodarczej i wynikający z umowy ubezpieczenia, który rozpoczął swój bieg przed wejściem w życie przywołanej ustawy, wynosi 3 lata. Wymagalność roszczenia według powoda to 19 marca 2017 roku, bieg terminu rozpoczął się przed wskazaną wyżej nowelizacją k.c. Nie ulega wątpliwości, że intencją ustawodawcy było skrócenie, a nie wydłużenie terminów przedawnienia roszczeń. Sąd w całości podziela interpretację przepisów zaprezentowaną przez pełnomocnika pozwanego w sprzeciwie na tle przepisów intertemporalnych (k. 31 – 32 akt sprawy). Argumentację co do przedawnienia roszczeń dochodzonych pozwem z dniem 19 marca 2020 roku sąd przyjmuje za własną bez potrzeby jej powielania w tym miejscu. Powództwo wniesiono 19 listopada 2020 roku, kiedy roszczenie powoda było przedawnione. Czynność ta nie spowodowała przerwania biegu przedawnienia – art. 123 k.c. Zarzut pozwanego w tym przedmiocie okazał się zasadny.

W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w pkt I sentencji.

Na koszty zasądzone w pkt II sentencji od powoda na rzecz pozwanego, który wygrał proces (art. 98 k.p.c.) złożyło się wynagrodzenie jego adwokata w stawce minimalnej adekwatnie do wartości sporu 900 zł oraz opłata skarbowa 17 zł, razem 917 zł.

ZARZĄDZENIE

1. (...)

2. (...)

3. (...)

4. (...)