Treść orzeczenia
Sygn. akt X Ga 328/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 15 września 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział X Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Leszek Guza
Sygn. akt VII GC 79/15
po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 roku w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Związku (...) w W. przeciwko (...) Spółce z o.o. w Z. o zapłatę w postępowaniu uproszczonym na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2015 r., oddala apelację.
SSO Leszek Guza
Uzasadnienie
Apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2015r. wydanego w postępowaniu uproszczonym uznano za nieuzasadnioną.
Zgodnie z art. 505 10 § 1 i 2 k.p.c. apelację wniesioną od wyroku wydanego w postępowaniu uproszczonym rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym.
Zgodnie z art. 505 13 § 2 k.p.c., jeżeli Sąd II instancji nie prowadzi postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
W apelacji podniesiono zarzuty naruszenia prawa materialnego a to art. 519 § 2 pkt 2 k.c. poprzez uznanie, że doszło do skutecznego przejęcia długu pomiędzy pozwaną a PPHU (...) Spółką z o.o. podczas gdy nie zaszła przesłanka warunkująca skuteczne przejęcie długu, jaką jest zawarcie na piśmie umowy między dłużnikiem a osoba trzecią.
Sąd Okręgowy zważył :
Apelacja była nieuzasadniona.
Na wstępie należy wskazać, że wbrew twierdzeniom apelacji podniesiony w niej zarzut był nie tyle zarzutem naruszenia prawa materialnego co odnosił się do, błędnych w ocenie skarżącego, ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji.
Kwestionowała bowiem w istocie pozwana ustalenie przez ten Sąd, że doszło do zawarcia umowy przejęcia długu pomiędzy PPHU (...) a pozwaną, a w szczególności, że umowę o przejęcie długu stanowiło pismo z dnia 30 kwietnia 2015 r.
Ten zarzut był nieuzasadniony. Prawidłowo bowiem ustalił Sąd Rejonowy, że doszło do przejęcia długu PPHU (...) Spółki z o.o. przez pozwaną.
Dowodem zawarcia umowy pomiędzy dłużnikiem a pozwaną w tym zakresie było pismo z dnia 30 kwietnia 2008 r. (k.23) w którym osoby reprezentujące dłużnika i pozwaną informują powódkę o przejęciu działalności dotychczasowego dłużnika (w tym zobowiązań i wierzytelności) przez pozwaną. Załącznikiem do tego pisma było oświadczenie z dnia 30 kwietnia 2008 r. (k. 113) zwierające m.in. oświadczenie o zgodzie wierzyciela na przejęcie długu, z odwołaniem się do treści art. 519 § 2 k.c. Nie powinno więc budzić wątpliwości, że zamiarem stron wyrażonym we wskazanym piśmie było m. in. przejęcie długu wobec powódki przez pozwaną.
Przypomnieć tutaj trzeba, że zgodnie z art. 65 k.c. oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje, a w umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu.
W sytuacji więc, gdy w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji nie było sporne, że umowa o przejęcie długu pomiędzy stroną pozwaną poprzednim dłużnikiem została zawarta, nie sposób zarzucić Sądowi Rejonowemu błędnych ustaleń w tym zakresie.
Samo zaś pismo z dnia 30 kwietnia 2008 r. poddaje się interpretacji zgodnej z tą poczynioną przez Sąd Rejonowy, co w sytuacji gdy interpretacja ta jest zbieżna ze stanowiskiem stron prezentowanym w procesie przed tym sądem, nie daje Sądowi odwoławczemu możliwości jej podważenia.
Biorąc powyższe pod uwagę, zarzuty apelacji uznano za nieuzasadnione i apelację na podstawie art. 385 k.p.c. oddalono.