Treść orzeczenia
Sygn. akt X C 2548/16 upr.
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 23 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodnicząca: SSR Katarzyna Malinowska
Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Domańska
po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa (...) spółka akcyjna we W. przeciwko M. S. o zapłatę
I. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 800,71 zł (osiemset złotych siedemdziesiąt jeden groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 19 maja 2016r. do dnia zapłaty;
II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 390 zł (trzysta dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.
SSR Katarzyna Malinowska
Sygn. akt X C 2548/16
Uzasadnienie
Powód (...) S.A. z siedzibą we W. wniósł 19 maja 2016 r. pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zapłatę kwoty 800,71 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu przeciwko M. S..
W uzasadnieniu pozwu, powód jako nabywca wierzytelności w drodze cesji wskazał, że dochodzona kwota wynika z niezapłacenia przez pozwanego należnej raty składki OC posiadaczy pojazdów mechanicznych na rzecz ubezpieczyciela.
W dniu 29 sierpnia 2016 r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie wydał postanowienie, w którym stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do tutejszego Sądu.
Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa. Pozwany zarzucił, że powód nie przedłożył dokumentów potwierdzających istnienie zaległości w zapłacie ubezpieczenia pojazdu, a także dowodów przedstawiających doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty, przedsądowego wezwania do zapłaty, zawiadomienia o cesji wierzytelności.
Powód ustosunkował się do pisma przedkładając dokumenty na potwierdzenie cesji wierzytelności w stosunku do pozwanego. wniósł też o zobowiązania przez Sąd (...) S.A. V. (...) do przedłożenia polisy (...).
W dalszych pismach procesowych strony podtrzymały swoje twierdzenia, pozwany podniósł dodatkowo, że powód nie przedstawił dowodów potwierdzających dochodzenie przez wierzyciela pierwotnego wierzytelności wcześniej mu przysługującej.
Sąd ustalił, co następuje
(...) S.A. V. (...) zawarł 3 stycznia 2014 r. z pozwanym M. S. umowę OC posiadaczy pojazdów mechanicznych numerze (...)na okres od 15 stycznia 2014 r. do dnia 14 stycznia 2015 r. W umowie wskazano, że zapłata składki nastąpi przelew na konto do dnia 10 stycznia 2014 r.
Mimo zobowiązania pozwany nie uiścił należnej składki.
W dniu 2 grudnia 2015 r. powód zawarł umowę cesji wierzytelności z ubezpieczycielem. Na podstawie umowy cesji wierzyciel pierwotny zbył na rzecz powoda dochodzoną wierzytelności stanowiącą ratę składki OC.
Dowody:
- zawiadomienie o przelewie wierzytelności – k. 15 akt
- wezwanie do zapłaty – k. 16 akt
- polisa (...) nr (...) – k. 58-59 akt
- oświadczenie ubezpieczyciela o przelewie wierzytelności – k. 57 akt
- umowa cesji wierzytelności z dnia 2 grudnia 2015 r. – k. 18-27 akt
Sąd zważył, co następuje
Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów dołączonych do akt sprawy. Sąd uznał te dowody za wiarygodne.
Sporne pozostaje w zasadzie wszystko począwszy od istnienia jakiegokolwiek zobowiązania, poprzez brak aktywności wierzyciela pierwotnego w dochodzeniu należności, braku skuteczności dokonanej cesji, nieprawidłowości w zawiadomieniu o cesji wierzytelności i wezwaniu do zapłaty .
Na podstawie art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c. ciężar dowodu spoczywa na stronie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.
W ocenie Sądu powód wykazał w całej rozciągłości zasadność dochodzonego roszczenia. Na żądanie powoda, Sąd zobowiązał wierzyciela pierwotnego do przedłożenia polisy o numerze (...) oraz do złożenia oświadczenia, że w dniu 2 grudnia 2015 r. doszło do sprzedaży wierzytelności na rzecz powoda wynikającej z powyższej umowy ubezpieczenia zawartej 3.01.2014 r. Wierzyciel pierwotny w istocie przedłożył polisę, z której wynika zobowiązanie pozwanego do uiszczenia raty składki, a także oświadczył, że doszło do przelewu wierzytelności wobec pozwanego na rzecz powoda.
Co za tym idzie w ocenie sądu strona powodowa udowodniła fakt zawarcia umowy ubezpieczenia, a także dokonania cesji. Zgodnie z umową pozwany miał opłacić jednorazową składkę, której nie opłacił, mimo korzystania z ochrony ubezpieczeniowej udzielonej przez wierzyciela pierwotnego.
Zawierając umowę pozwany znał jej zapisy. Sam pozwany nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność zapłaty składki.
Kwestia podniesionych przez pozwanego zarzutów: braku aktywności wierzyciela pierwotnego w dochodzeniu należności, braku zawiadomienia pozwanego o cesji pozostaje bez znaczenia, bowiem nawet gdyby uznać, że rzeczywiście wierzyciele nie podjęli takich czynności, nie rzutuje to w żaden sposób na uprawnienie powoda do uzyskania żądanej kwoty.
Mając powyższe na uwadze w ocenie sądu roszczenie jest zasadne w całości na podstawie art. 805§1 k.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 – 3 k.p.c., który zawiera zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwany przegrał sprawę w całości, stąd zobowiązany jest to zwrotu powodowi poniesionych przez niego kosztów procesu. Na zasądzone koszty składa się 360 zł wynagrodzenia pełnomocnika i 30 zł opłaty sądowej od pozwu.
SSR Katarzyna Malinowska