descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt VIII U 69/14

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 25 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Gdańsku

VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: SSA w SO w Gdańsku Hanna Witkowska-Zalewska

Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Lawrenc

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 13 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił M. K. prawa do świadczenia przedemerytalnego, na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252 ) z powodu stwierdzenia braku uprawnień.

W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca wskazał, iż był zatrudniony jako elektryk i konserwator w Stowarzyszeniu (...) na podstawie trzech następujących po sobie umów o prace na czas określony. Podał, iż Likwidator Urząd Miasta G. zlecił administrowanie (...) w G.. (...) S.K. (...) nie był zainteresowany dalszym zatrudnieniem ubezpieczonego. (...) nie chciało go zaś zatrudnić wskazując, iż ma własnych pracowników.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Nadto wskazał, iż z przedłożonego przez ubezpieczonego wraz z odwołaniem do Sądu protokołem z rozprawy odbytej przed Sądem Rejonowym IV Wydział Pracy w G. sygn.akt IV P 58/13 z dnia 21 maja 2013 r. wynika, że z ubezpieczonym zawarto umowę o pracę na czas określony do dnia 30 grudnia 2012 r., bowiem pracodawca wiedział, że administrowanie halą targową skończy się z dniem 31 grudnia 2012 r.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Ubezpieczony M. K. ur. (...), w dniu 27 listopada 2013 roku (w decyzji błędnie wskazano datę 08 maja 2013r.) złożył wniosek o świadczenie przedemerytalne. Udowodnił 37 lat, 7 miesięcy i 13 dni okresów składkowych i nieskładkowych /okoliczności bezsporne/.

W okresie od 04 marca 2008 roku do dnia 31 grudnia 2012 roku ubezpieczony był zatrudniony w Stowarzyszeniu (...) w G., w wymiarze pełnego etatu, na stanowisku elektryka i konserwatora. Świadczył pracę na podstawie umowy o pracę na czas określony. Zawarty stosunek pracy ustał w wyniku jego wygaśnięcia pracy (art.30§1 pkt 4 k.p.).

Wyrokiem z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie o sygn akt. IV P 58/13, z powództwa M. K. przeciwko Stowarzyszeniu (...) w G. o sprostowanie świadectwa pracy, Sąd Rejonowy w Gdyni, Wydział IV Pracy w punkcie 2 oddalił powództwo w części dotyczącej sprostowania świadectwa pracy w zakresie punktu 3a (trybu rozwiązania stosunku pracy) /dowody: świadectwo pracy koperta k. 11 akt ZUS; raport ustalenia uprawnień k. 29, wyrok z dnia 28 maja 2013 r. w sprawie o sygn akt IV P 58/13 /.

Od dnia 02 stycznia 2013 r. do dnia 09 stycznia 2014 r. wnioskodawca był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. jako bezrobotny, z prawem do zasiłku w okresie od 10 stycznia 2013 r. do dnia 09 stycznia 2014 r. 6 miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych upłynął w dniu 09 lipca 2013 r.

Decyzją z dnia 13 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił M. K. prawa do świadczenia przedemerytalnego, na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych ( Dz. U. Nr 120, poz. 1252 ), z powodu stwierdzenia braku uprawnień /okoliczności bezsporne/.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedłożone przez strony dokumenty, w tym akta ubezpieczeniowe oraz akta sprawy o sygn.akt IV P 58/13, których wiarygodność nie była kwestionowana w trakcie postępowania przez żadną ze stron, zatem również Sąd uznał je za miarodajne dla dokonania ustaleń.

Sąd zważył, co następuje

Odwołanie należało oddalić. Przesłanki nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego reguluje przepis art. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych ( Dz. U. Nr 120, poz. 1252 ). Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.1), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn

Świadczenie przedemerytalne, jak wynika przepisu art. 2 ust. 1 ww. ustawy, przysługuje osobom dotkniętym likwidacją lub upadłością zakładu pracy, likwidacją stanowiska pracy lub niewypłacalnością pracodawcy oraz tracącym prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego o wieloletnim stażu i wieku zbliżonym do emerytalnego. Świadczenia te związane są zatem nie tylko z zaistnieniem okoliczności związanej z utratą źródła utrzymania, ale także uzależnione od posiadania określonego okresu składkowego i nieskładkowego, a ich źródłem finansowania jest budżet państwa. Nie jest to świadczenie z ubezpieczenia społecznego, ale ma charakter zbliżony do renty socjalnej, świadczeń rodzinnych, czy z pomocy społecznej (vide: uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt II UZP 8/2006).

Kwestią sporną pomiędzy stronami było czy stosunek pracy ubezpieczonego został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia. Spełnienie pozostałych przesłanek było pomiędzy stronami niesporne.

Postępowanie dowodowe wykazało, iż stosunek pracy z ubezpieczonym wygasł w wyniku upływu czasu na jaki została zawarta z nim umowa o pracę, a nie z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 29 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o przyczynach dotyczących zakładu pracy - oznacza to:

a) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników,

b) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych,

c) wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy;

d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.) z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika.

Żadna z wyżej wymienionych przyczyn nie zaistniała w stosunku do ubezpieczonego.

Zatem wskazać należy, iż ubezpieczony nie spełnia wszystkich przesłanek, od których łącznego zaistnienia przepis art. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) uzależnia przyznanie świadczenia przedemerytalnego.

Mając wskazane okoliczności na względzie, Sąd, na mocy przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych. (Dz. U. nr 120, poz. 1252) w zw. z art. 477 14 §1 k.p.c., orzekł jak w wyroku.

SSA w SO H. Z.