descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt VIII U 247/14

Uzasadnienie

Decyzją z 18 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. ponownie ustalił wysokość kapitału początkowego ubezpieczonego P. K., na dzień 1 stycznia 1999 roku, w wysokości 75.214,92 zł. Do ustalenia wysokości kapitału początkowego pozwany nie uwzględnił okresu od 1 września 1975 roku do 27 września 1975 roku, gdyż z przedłożonego zaświadczenia nie wynika fakt odprowadzenia składek na ubezpieczenia społeczne oraz okresu od 1 lutego 1989 roku do 28 lutego 1989 roku, gdyż nie została opłacona składka na ubezpieczenia społeczne.

Decyzją z 31 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. dokonał przeliczenia świadczenia rentowego ubezpieczonego od 1 grudnia 2013 roku. Do ustalenia wysokości świadczenia organ rentowy nie uwzględnił okresów od 1 września 1975 roku do 27 września 1975 roku oraz od 8 listopada 2000 roku do 15 grudnia 2001 roku, bowiem ubezpieczony nie wskazał tych okresów w kwestionariuszu okresów składkowych i nieskładkowych oraz nie przedłożył żadnych dowodów na potwierdzenie tych okresów. Organ rentowy uwzględnił okres od 16 grudnia 2001 roku do 31 grudnia 2001 roku.

Decyzją z 3 lutego 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. dokonał przeliczenia z urzędu świadczenia rentowego ubezpieczonego od 1 grudnia 2013 roku. Do ustalenia wysokości świadczenia organ rentowy uwzględnił okres od 8 listopada 2000 roku do 31 grudnia 2001 roku.

W odwołaniu od powyższych decyzji ubezpieczony P. K. domagał się uwzględnienia do ustalenia wysokości świadczenia okresów od 1 września 1975 roku do 27 września 1975 roku, od 1 lipca 1988 roku do 31 lipca 1988 roku oraz od 1 lutego 1989 roku do 28 lutego 1989 roku. Zakwestionował wyliczony za 2008 rok wskaźnik wysokości wymiaru świadczenia na 59,24%. Żądał wypłaty wyrównania świadczenia rentowego od 1 grudnia 2011 roku, a nie od 1 grudnia 2013 roku.

W odpowiedzi na odwołania pozwany organ rentowy wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonych decyzjach.

Sprawy z odwołań od powyższych decyzji zostały połączone celem wspólnego prowadzenia i rozstrzygnięcia.

Na rozprawie 7 maja 2014 roku ubezpieczony zmodyfikował treść swojego roszczenia w ten sposób, że cofnął żądanie w zakresie zaliczenia okresu od 1 września 1975 roku do 27 września 1975 roku z tytułu praktyki studenckiej, od 1 lipca 1988 roku do 31 lipca 1988 roku, bowiem w tym okresie przebywał w Niemczech, od 8 listopada 2000 roku do 31 grudnia 2001 roku, bowiem został uwzględniony przez pozwanego. Podtrzymał żądanie przeliczenia kapitału początkowego i świadczenia rentowego poprzez uwzględnienie do wysokości świadczeń okresu 54 miesięcy zamiast 48 miesięcy odbytych studiów wyższych oraz uwzględnienie okresu od 1 lutego 1989 roku do 28 lutego 1989 roku z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem w tym okresie pozwany automatycznie odprowadzał składki na ubezpieczenia społeczne, potrącając je z otrzymywanego w tym czasie zasiłku rodzinnego.

Na rozprawach 18 czerwca 2014 roku i 25 czerwca 2014 roku ubezpieczony podtrzymał również żądanie wypłaty wyrównania świadczenia rentowego od 1 grudnia 2011 roku, a nie od 1 grudnia 2013 roku.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W okresie od 1 października 1975 roku do 16 czerwca 1982 roku ubezpieczony P. K. odbył studia na Politechnice G..

Dowód: kserokopia zaświadczenia – k. 28.

W okresie od 1 lutego 1989 roku do 28 lutego 1989 roku P. K. nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu, gdyż zgodnie z decyzją Dyrektora ZUS z 27 grudnia 1990 roku składka za ten miesiąc została umorzona.

Dowód: pismo procesowe – k. 56, pisma ZUS – k. 131, 132 akt ubezpieczeniowych.

28 listopada 2013 roku ubezpieczony wniósł o ponowne ustalenie kapitału początkowego, 5 grudnia 2013 roku o przeliczenie świadczenia rentowego, załączając świadectwo pracy za okres od 8 listopada 2000 roku do 31 grudnia 2001 roku.

Decyzją z 18 grudnia 2013 roku pozwany ponownie ustalił wysokość kapitału początkowego ubezpieczonego, na dzień 1 stycznia 1999 roku, w wysokości 75.214,92 zł. Do okresów nieskładkowych organ rentowy przyjął łącznie 4 lata, tj. 48 miesięcy.

Decyzją z 31 grudnia 2013 roku pozwany dokonał przeliczenia świadczenia rentowego ubezpieczonego od 1 grudnia 2013 roku, przy czym uwzględnił okres zatrudnienia ubezpieczonego od 16 grudnia 2001 roku do 31 grudnia 2001 roku.

Decyzją z 3 lutego 2014 roku pozwany przeliczył z urzędu świadczenie rentowe ubezpieczonego od 1 grudnia 2013 roku. Do ustalenia wysokości świadczenia uwzględnił okres od 8 listopada 2000 roku do 31 grudnia 2001 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru za 2008 roku wynosi 59,24%. Na jego ustalenie składa się podstawa wymiaru składki przyjęta w kwocie 20928,56 zł.

Decyzją z 27 maja 2014 roku pozwany ponownie ustalił wysokość kapitału początkowego ubezpieczonego, na dzień 1 stycznia 1999 roku, w wysokości 75.240,00 zł.

Pozwany uwzględnił w decyzjach z 3 lutego 2014 roku oraz z 27 maja 2014 roku okres nieskładkowy od 1 października 1975 roku do 31 marca 1980 roku, tj. 4 lata i 6 miesięcy - 54 miesiące z tytułu odbytych studiów wyższych.

Dowód: wnioski – k. 47, 86 akt ubezpieczeniowych, decyzje – k. 56, 60 – 61, 62, 73 – 74 akt ubezpieczeniowych, raport ustalenia uprawnień do świadczenia – k. 27 akt ubezpieczeniowych, obliczenie wskaźnika – ponowna numeracja 4 akt ubezpieczeniowych.

Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o treść zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności w oparciu o treść akt rentowych. Strony nie kwestionowały prawdziwości powyższej dokumentacji, także nie budziła ona wątpliwości Sądu wobec czego Sąd uznał ją za wiarygodną.

Sąd zważył, co następuje

Odwołania ubezpieczonego P. K. należało oddalić.

Stosownie do treści przepisu art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z z 2009 roku Nr 153 poz. 1227 ze zm.), dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 roku, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy. Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone zgodnie z art. 26 ust. 3 dla osób w wieku 62 lat (ust. 2). Wartość kapitału początkowego ustala się na dzień wejścia w życie ustawy, tj. na dzień 1 stycznia 1999 roku (ust. 3).

Zgodnie z treścią przepisu art. 174 ust. 3 ustawy , podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18 tej ustawy, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 roku. Zgodnie zaś z treścią art. 15 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, podstawę wymiaru świadczenia rentowego, bądź emerytalnego stanowi rzeczywiście otrzymywane wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru składek ubezpieczonego.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:

1)z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,

2)z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176,

3)z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty,

- a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.

Stosownie zaś do treści art. 15 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy, podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176.

Zgodnie z treścią przepisu artykułu 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust. 2.

Przedmiot sporu w niniejszym postępowaniu sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy do wysokości świadczeń należy zaliczyć 54 miesiące z tytułu odbytych przez ubezpieczonego studiów wyższych, uwzględnić okres od 1 lutego 1989 roku do 28 lutego 1989 roku z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz czy zasadne jest żądanie wypłaty renty od 1 grudnia 2011 roku, a nie od 1 grudnia 2013 roku.

Pozwany uznał za zasadne zaliczenie do okresów nieskładkowych okresu od 1 października 1975 roku do 31 marca 1980 roku, tj. 4 lata i 6 miesięcy - 54 miesiące z tytułu odbytych studiów wyższych. Zatem orzekł zgodnie z żądaniem ubezpieczonego.

Okres od 1 lutego 1989 roku do 28 lutego 1989 roku z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie podlega uwzględnieniu do wyliczenia wysokości świadczenia, bowiem w tym okresie P. K. niewątpliwie nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu. Jak zostało ustalone, zgodnie z decyzją Dyrektora ZUS z 27 grudnia 1990 roku, składka za ten miesiąc została umorzona. Żądanie ubezpieczonego jest bezzasadne.

Nie ulega wątpliwości, iż wniosek o przeliczenie świadczenia ubezpieczony złożył 5 grudnia 2013 roku. Mając zatem na uwadze treść przepisu art. 129 ust. 1 ustawy z dnia o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, który nakazuje wypłacać świadczenie od miesiąca, w którym złożono wniosek, pozwany zasadnie przeliczył świadczenie od miesiąca złożenia wniosku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. w związku z przywołanymi wyżej przepisami, w pkt I wyroku, oddalił wniesione przez stronę odwołanie.

W pkt II wyroku Sąd, na mocy przepisów art. 355 k.p.c. w zw. z art. 469 k.p.c., umorzył postępowanie w zakresie cofniętych przez ubezpieczonego roszczeń.

SSO Iwona Szczygłowska

ZARZĄDZENIE

1. odnotować w kontrolce uzasadnień,

2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć ubezpieczonemu, z pouczeniem,

3. przedłożyć z wpływem apelacji lub za 21 dni z zpo.

G., dnia