VIII K 407/11PostanowienieSąd Okręgowy w Warszawie

Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 lutego 2012 r.

Zobacz w SAOS
umorzenie postępowaniawłaściwość sądu
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Streszczenie (SAOS)

… wobec stwierdzenia w toku przygotowania do rozprawy braku warunków do wydania wyroku łącznego obejmującego wyrok Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 12 lutego 1992 r., sygn. akt VIII K 212/91 ( pkt 1 ) , na podstawie art. 569 § 1 kpk i art. 35 § 1 kpk należało wyłączyć do odrębnego rozpoznania sprawę o wydanie wyroku łącznego w pozostałym zakresie ( tj. nieobjętym punktem 1 części dyspozytywnej postanowienia ) , stwierdzić w tym zakresie swoją niewłaściwość rzeczową i sprawę tę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla W. …

Treść orzeczenia

Sygn. akt VIII K 407/11

Postanowienie

Dnia 28 lutego 2012 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie, VIII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSO Hubert Zaremba

Protokolant: Krzysztof Boguszewski

przy udziale Prokuratora: Małgorzata Herter-Dziurzyńska po rozpoznaniu w sprawie z wniosku skazanego R. G. o wydanie wyroku łącznego z urzędu w przedmiocie umorzenia postępowania i in. postanawia

l/ na podstawie art. 572 kpk w zw. z art. 85 kk postępowanie o wydanie wyroku łącznego obejmującego wyrok Sądu Wojewódzkiego w W.z dnia 12 lutego 1992 r., sygn. akt

VIII K 212/91, umorzyć;

21 kosztami procesu w tej części obciążyć Skarb Państwa;

3/ zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokat K. K. kwotę 120 zł (sto

dwadzieścia złotych) plus VAT tytułem wynagrodzenia za obronę skazanego R.

G. z urzędu;

4/ na podstawie art. 569 § l kpk i art. 35 § l kpk wyłączyć do odrębnego rozpoznania sprawę o wydanie wyroku łącznego w pozostałym zakresie, stwierdzić w tym zakresie swoją

niewłaściwość rzeczową i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla

W..

Uzasadnienie

Skazany R. G. wniósł o wydanie wobec niego wyroku łącznego.

Sąd Okręgowy ustalił, że - według aktualnego stanu rzeczy - R. G. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 12 lutego 1992 r., sygn. akt VIII K

212/91 za czyn popełniony w dniu 7 listopada 1990 r. na karę 7 (siedmiu) lat

pozbawienia wolności, pozbawienie praw publicznych na 5 (pięć) lat oraz dwie

nawiązki w kwocie 500.000 (pięćset tysięcy) zł;

2. Sądu Rejonowego dla W. z dnia 5 lipca 2001 r., sygn. akt IV K

1366/98 za czyny popełnione:

I - w dniu 5 czerwca 1997 r. na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II - w dniu 5 czerwca 1997 r. na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

przy czym na podstawie art 85 kk i art. 86 § l kk wymierzono karę łączną 3 (trzech) lat i 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt III K 3322/06 za czyn popełniony w dniu 2 czerwca 2006 r. na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, przy czym na podstawie art. 69 § l i 2 kk i art. 70 § l pkt l kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby. Postanowieniem z dnia 27 września 2010 r., sygn. akt III Ko 672/10 zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

4. Sądu Rejonowego dla W. z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt

V K 263/08 za czyn popełniony w dniu 30 października 2007 r. na karę l (jednego)

roku pozbawienia wolności;

5. Sądu Rejonowego dla W. z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt

II K 550/08 za czyn popełniony w dniu 16 sierpnia 2008 r. na karę 2 (dwóch) lat

pozbawienia wolności, przy czym na podstawie art, 69 § l kk i art. 70 § l pkt l kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby.

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt II Ko 851/10 zarządzono

wykonanie kary pozbawienia wolności;

6. Sądu Rejonowego dla W. z dnia 25 czerwca 2009 r.,

sygn. akt III K 2577/06 za czyny popełnione:

I - w dniu 4 października 2005 r. na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II - w dniu 26 listopada 2005 r. na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

przy czym na podstawie art. 85 kk, art. 86 § l kk wymierzono karę łączną l (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

7. Sądu Rejonowego dla W. z dnia 16 listopada 2009 r.,

sygn. akt III K 845/06 za czyn popełniony w dniu 5 kwietnia 2000 r. na karę 2

(dwóch) lat pozbawienia wolności, przy czym na podstawie art. 69 § l i § 2 kk i art.

70 § l pkt l kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawieszono na okres 5

(pięciu) lat próby;

8. Sądu Rejonowego dla W. z dnia 22 lipca 2010 r., sygn.

akt III K 564/10 za czyn popełniony w dniu 8 maja 2010 r. na karę l (jednego) roku pozbawienia wolności;

9. Sądu Rejonowego dla W. z dnia l października 2010 r.,

sygn. akt III K 597/10 za czyn popełniony w dniu 17 kwietnia 2010 r. na karę 12

(dwunastu) miesięcy ograniczenia wolności poprzez wykonywanie nieodpłatnej

kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w

stosunku miesięcznym.

Stosownie do przepisu art. 569 § l kpk, wydanie wyroku łącznego jest możliwe wówczas, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej wobec osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. Warunki te określa przede wszystkim przepis art. 85 kk, w myśl którego karę łączną orzeka się, jeśli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu.

Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 25 lutego 2005r., sygn. akt I KZP 36/04, której nadana została moc zasady prawnej, uznał, iż zawarty w art. 85 kk zwrot: „zanim zapadł pierwszy wyrok" odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa. Oznacza to w szczególności, iż w sprawie o wydanie wyroku łącznego sąd nie jest uprawniony do łączenia kar zgodnie ze wskazaniami skazanego, ani też takich, które w danej konfiguracji są dla niego najkorzystniejsze, ale powinien brać pod uwagę, stosownie do materialnoprawnych regulacji art 85 kk, ciągi przestępstw pozostających w realnym zbiegu zamykane kolejnymi wyrokami skazującymi. Sąd działa w tym przedmiocie z urzędu, niezależnie od wniosku skazanego.

W tym stanie rzeczy zważyć należało, co następuje:

Przestępstwo przypisane skazanemu wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 12 lutego 1992 r., sygn. akt VIII K 212/91 (punkt 1) nie zbiega się z żadnymi innymi przypisanymi mu przestępstwami, za które R. G. skazany został wyrokami opisanymi w punktach od 2 do 9, albowiem te ostatnie popełnione zostały wszystkie po dacie wydania wyroku przytoczonego w pkt l, tj. po dniu 12 lutego 1992 r. W tej sytuacji postępowanie o wydanie wyroku łącznego obejmującego wyrok Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 12 lutego 1992 r., sygn. akt VIII K 212/91, należało umorzyć na podstawie art. 572 kpk w zw. z art. 85 kk, wobec stwierdzenia braku warunków do wydania wyroku łącznego (punkt l części dyspozytywnej postanowienia).

W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2006 r., I KZP 32/06, OSNKW 2007/1/3, Sąd Najwyższy wskazał m. in., iż sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest, na podstawie art. 572 kpk, do umorzenia postępowania zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego; przy tym, gdy sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do „połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, to ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanie art. 35 § l kpk.

Uwzględniając powyższe, wobec stwierdzenia w toku przygotowania do rozprawy braku warunków do wydania wyroku łącznego obejmującego wyrok Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 12 lutego 1992 r., sygn. akt VIII K 212/91 (pkt 1), na podstawie art. 569 § l kpk i art. 35 § l kpk należało wyłączyć do odrębnego rozpoznania sprawę o wydanie wyroku łącznego w pozostałym zakresie (tj. nieobjętym punktem l części dyspozytywnej postanowienia), stwierdzić w tym zakresie swoją niewłaściwość rzeczową i sprawę tę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla W. (punkt 4 części dyspozytywnej postanowienia).

Mając na uwadze wszystko powyższe Sąd Okręgowy orzekł, jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.