Treść orzeczenia
Sygn. akt
Sygn. akt VIII Gz 88/13
Postanowienie
Dnia
30 września 2013r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie następującym :
SSO Barbara Jamiołkowska (spr.)
SSO Marek Tauer
SSO Elżbieta Kala
po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: M. R. o ogłoszenie upadłości na skutek zażalenia wnioskodawcy od zarządzenia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt XV GU 37/13 postanawia : oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wezwał wnioskodawczynię M. R. do uiszczenia kwoty 800 zł tytułem uzupełnienia opłaty od wniosku o ogłoszenia upadłości, stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą w wysokości 1000 zł określoną w art. 74 pkt. 1 ustawy dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych o kosztach sądowych a uiszczoną przez wnioskodawczynię kwotą 200 zł. Sąd Rejonowy zważył, iż zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 28 lutego 2003 Prawo upadłościowe i naprawcze do wniosku skarżącej zastosowanie mają przepisy o upadłości przedsiębiorców, a nie upadłości konsumenckiej.
W zażaleniu skarżąca M. R. wniosła o uchylenie zarządzenia. Skarżąca zakwestionowała podstawę prawną wymiaru opłaty twierdząc, iż do złożonego przez nią wniosku zastosowanie znajdzie art. 75 pkt 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, tym samym iż uczyniła ona zadość obowiązkowi uiszczenia opłaty w kwocie 200 zł. Zdaniem skarżącej interpretacja powołanego przepisu prowadząca do wniosku, że jeżeli ktoś prowadził działalność gospodarczą to płaci wyższą opłatę nie ma uzasadnienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca M. R.prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą (...) oraz (...)do 11 grudnia 2012 roku, zaś wniosek o ogłoszenie upadłości złożyła do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy 22 marca 2013 roku. Rację ma zatem Sąd Rejonowy twierdząc, iż w związku z faktem, że od zaprzestania przez skarżącą prowadzenia działalności gospodarczej do dnia złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej nie upłynął rok, na mocy art. 8 Prawa upadłościowego i naprawczego do skarżącej winno się stosować przepisy o upadłości przedsiębiorców. Dlatego prawidłowe jest oparcie wymiaru opłaty na art. 74 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, która to opłata wynosić ma 1000 zł, a tym samym wezwanie skarżącej do uzupełnienia różnicy w wysokości 800 zł .
Nie ma racji skarżąca, kwestionując interpretację art. 75 pkt. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Wysokość opłaty nałożonej przez Sąd Rejonowy na skarżącą jest bowiem wynikiem interpretacji art. 74 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z art. 8 Prawa upadłościowego i naprawczego, przy zastosowaniu, której powoływany przez skarżącą przepis w ogóle nie znajdzie zastosowania.
Mając na uwadze powyższe, zażalenie skarżącej jako nieuzasadnione należało oddalić, o czym orzeczono na podstawie art. 385 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.