Treść orzeczenia
Sygn. akt VII U 569/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 23 września 2013 r.
Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA w SO w Gdańsku Ewa Downar-Zapolska
Protokolant: st. sekr. sądowy Adrianna Mikulska
po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. w Gdańsku sprawy K. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do emerytury na skutek odwołania K. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 14 stycznia 2013 r. nr (...) Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonej K. L. prawo do emerytury od dnia 01 stycznia 2013r. oraz ustala, iż organ emerytalny nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 stycznia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonej K. L. prawa do emerytury uznając, iż nie wykazała wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego.
Ubezpieczona odwołała od powyższej decyzji wskazując, iż w okresie od 5 września 1966 r. do 30 września 1967 r. pracowała w (...), a od 25 marca 1968 r. do 26 kwietnia 1969 r. w Zakładach (...) M. w P..
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, a w uzasadnieniu powołał się na argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Ponadto podał, że do stażu pracy nie zaliczył okresu zatrudnienia od 5 września 1966 r. do 30 września 1967 r. w (...) na podstawie świadectwa pracy z dnia 2 października 1967 r. oraz okresu zatrudnienia od 25 marca 1968 r. do 26 kwietnia 1969 r. w Zakładach (...) na podstawie świadectwa pracy z dnia 12 maja 1969 r., ponieważ powyższe dowody nie spełniają wymogów formalnych, a mianowicie zostały podpisane w zastępstwie.
Ponadto wyrokiem z dnia 7 lutego 2009 r., sygn. akt: XV U 74/09 Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił odwołanie ubezpieczonej od decyzji z dnia 7 listopada 2008 r., a wyrokiem z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt: III AUa 485/09 Sąd Apelacyjny oddalił apelację ubezpieczonej w sprawie prawa do emerytury.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
K. L., urodzony dnia (...), w dniu 18 grudnia 2012 r. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wniosek o emeryturę.
Na dzień złożenia wniosku o emeryturę ubezpieczona wykazała łącznie 12 lat, 9 miesięcy i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych, toteż decyzją z dnia 14 stycznia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił jej przyznania prawa do emerytury.
Ubezpieczona odwołała się od powyższej decyzji.
Po ponownej analizie sprawy, organ rentowy uznał, iż ubezpieczona udowodniła 13 lat, 2 miesiące i 20 dni okresów składkowych i nieskładkowych.
(okoliczności niesporne, vide: wniosek – k. 1-8, karty przebiegu zatrudnienia – k. 47, decyzja z dnia 14 stycznia 2013 r. - k. 49, odwołanie – k. 2-3, raport ustalenia uprawnień do świadczenia – k. 39 akt sprawy)
Ubezpieczona w okresie od 5 września 1966 r. do 30 września 1967 r. pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy w (...).
(dowód: świadectwo pracy z dnia 2 października 1967 r. – k. 17-18 akt rentowych, zeznania ubezpieczonej – k. 44 (nagranie CD), kwestionariusz osobowy, życiorys – w aktach osobowych - k. 28 (koperta) akt sprawy akt sprawy)
W okresie od 25 marca 1968 r. do 26 kwietnia 1969 r. ubezpieczona pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy w Zakładach (...) M. w P..
W dniach 12-13 sierpnia 1968 r. ubezpieczona przebywała na urlopie bezpłatnym.
(dowód: świadectwo pracy z dnia 12 maja 1969 r. – k. 19-20 akt rentowych, wniosek o urlop bezpłatny, legitymacja pracownika oraz przepustka – w aktach osobowych - k. 28 (koperta) akt sprawy)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Odwołanie K. L. zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 27 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. z 2009 r. Dz. U. Nr 153 poz. 1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:
1)osiągnęli wiek emerytalny określony w ust. 2 albo 3;
2)mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 27a.
Wiek emerytalny dla kobiet wynosi co najmniej 60 lat (ust. 2).
Art. 28 cytowanej ustawy stanowi z kolei, że ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., którzy nie osiągnęli okresu składkowego i nieskładkowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2, przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:
1) osiągnęli wiek emerytalny, o którym mowa w art. 27 ust. 2 i 3;
2)mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 15 lat dla kobiet i co najmniej 20 lat dla mężczyzn.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że ubezpieczona na dzień złożenia wniosku osiągnęła wymagany wiek emerytalny oraz wykazała 13 lat, 2 miesiące i 20 dni okresów składkowych i nieskładkowych.
Przedmiotem sporu pozostawało, czy do okresów składkowych i nieskładkowych można zaliczyć okresy zatrudniania od 5 września 1966 r. do 30 września 1967 r. w (...) oraz od 25 marca 1968 r. do 26 kwietnia 1969 r. w Zakładach (...) M. w P..
Organ rentowy zakwestionował taką możliwość wskazując, iż przełożone przez ubezpieczoną dowody w postaci świadectw pracy nie spełniają wymogów formalnych, a mianowicie zostały podpisane w zastępstwie.
Rozstrzygnięcie sporu zasadza się na kluczowej dla sprawy kwestii, że w postępowaniu sądowym fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie mogą być dowodzone wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi, bez ograniczeń obowiązujących w postępowaniu administracyjnym przed organem rentowym. Do sądu orzekającego należy zaś ocena wiarygodności i mocy dowodowej wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów. Ustalenie zatrudnienia w ramach stosunku pracy, które ma przesądzać o dodatkowym stażu ubezpieczeniowym, jest faktem mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.), który w postępowaniu przed sądem może być udowadniany wszelkimi środkami dowodowymi. Nie obowiązują wówczas ograniczenia wynikające z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (por. wyrok Sądu Najwyższego z 14 czerwca 2006 r., sygn. I UK 115/06).
Zgodnie jednak z art. 232 k.p.c. to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania tych okoliczności, od których zależy prawo do określonego świadczenia rentowo-emerytalnego, jak i jego wysokości. Tym samym w niniejszym postępowaniu na K. L. spoczywał ciężar udowodnienia tego, że we wskazywanych przez siebie okresach świadczyła pracę w warunkach zatrudnienia, umożliwiającego uwzględnienie w ogólnym stażu pracy dla potrzeb emerytalnych.
W opinii Sądu Okręgowego materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie pozostawia wątpliwości i jest wystarczający dla uznania, że w spornych okresach pozostawała w stosunku pracy.
Przede wszystkim okoliczność, że ubezpieczona pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) od 5 września 1966 r. do 30 września 1967 r. wynikała z treści świadectwa pracy z dnia 2 października 1967 r. ( k. 17-18 akt rentowych). Nadto, powyższy fakt został wskazany w kwestionariuszu osobowym oraz życiorysie ubezpieczonej sporządzonych przez nią w momencie ubiegania się o zatrudnienie w Zakładach (...) M. w P. ( w aktach osobowych - k. 28 (koperta) akt sprawy). Powyższa okoliczność została również potwierdzona w zeznaniach ubezpieczonej ( k. 44 (nagranie CD) akt sprawy), które korespondowały z treścią zgromadzonego materiału dowodowego.
Sąd dał również wiarę dowodom przedstawionym na okoliczność zatrudnienia ubezpieczonej w Zakładach (...) M. w P. od 25 marca 1968 r. do 26 kwietnia 1969 r. Okoliczność ta wynikała ze świadectwa pracy z dnia 12 maja 1969 r. (k. 19-20 akt rentowych) i została potwierdzona w treści innej dokumentacji zgromadzonej w aktach osobowych ubezpieczonej w postaci wniosku o urlop bezpłatny, legitymacji pracownika oraz przepustki (k. 28 (koperta) akt sprawy)oraz jednoznacznych i szczegółowych zeznań ubezpieczonej.
W ocenie Sądu, wymienione wyżej dowody uzupełniają się, tworząc logiczną i spójna całość i jako takie stanowią miarodajny środek dowodowy na okoliczność wykonywania przez ubezpieczoną pracy w w/w okresach.
Reasumując, po zsumowaniu okresów udowodnionych w toku niniejszego postępowania z okresem składkowym i nieskładkowym wykazanym przed organem rentowym (tj. 13 lat, 2 miesiące i 20 dni) należało uznać, że ubezpieczona K. L. legitymuje się wymaganym 15-letnim okresem składkowym i nieskładkowym.
Biorąc pod uwagę, iż w toku postępowania przed Sądem ubezpieczona udowodniła wymagany staż ubezpieczeniowy oraz bezspornie spełnia pozostał warunki konieczne do przyznania jej emerytury, w ocenie Sądu Okręgowego decyzja organu jest błędna i jako taka nie odpowiada prawu.
Sąd Okręgowy, na podstawie art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wnioskując a contrario uznał również, iż pozwany organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nie ustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji z uwagi na to, że dopiero przeprowadzenie obszernego postępowania dowodowego w toku postępowania przed sądem, w tym w szczególności dopuszczenie dowodu z akt osobowych ubezpieczonej oraz z zeznań strony pozwoliło na uznanie, że w spornych okresach wykonywał pracę..
Biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny i argumenty podnoszone powyżej, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. i cyt. wyżej przepisów zmienił zaskarżoną decyzję organu ubezpieczeniowego i przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury od dnia 1 stycznia 2013 r.
SSA w SO Ewa Downar-Zapolska