Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).
Streszczenie (SAOS)
8. Jak wynika z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa) podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Niewątpliwie wynagrodzenie za pracę jest najistotniejszym składnikiem podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, które zgodnie z treścią art. 3 pkt 3 ww. ustawy należy rozumieć jako przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe. Nie ulega też wątpliwości, że wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, wypłacone pracownikowi na mocy prawomocnego wyroku Sądu jest przychodem tego pracownika i wobec tego stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, w tym ubezpieczenie chorobowe.
descriptionTreść orzeczenia
Sygn. akt VII P 420/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 28 maja 2019r.
Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodnicząca: SSR Małgorzata Nożykowska
Protokolant: Maciej Przesmycki
po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2019 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
przeciwko R. S.
o zwrot nadpłaconego wynagrodzenia
1. zasądza od pozwanego R. S. na rzecz powódki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 48.623,67 zł (czterdzieści osiem tysięcy sześćset dwadzieścia trzy złote sześćdziesiąt siedem groszy) tytułem nadpłaconego wynagrodzenia za kwiecień 2017r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 16 kwietnia 2018r. do dnia zapłaty;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 5.219 zł (pięć tysięcy dwieście dziewiętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.