Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).
Streszczenie (SAOS)
Przepis art. 46 § 2 k.k., mówiący o możliwości uiszczenia nawiązki, należy ponad wszelką wątpliwość uznać za adresowany wyłącznie do Sądu, a nie do stron postępowania. Tym samym pokrzywdzony (oskarżyciel posiłkowy, jego pełnomocnik) i inne osoby uprawnione, mogą jedynie żądać - w warunkach wskazanych w art. 46 § 1 k.k. - nałożenia na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody a nie nawiązki. Co za tym idzie złożony przez prokuratora i poparty przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej wniosek o orzeczenie względem oskarżonego nawiązki, w żadnej mierze nie był dla Sądu Rejonowego wiążący, skoro wskazane podmioty nie posiadały procesowo skutecznego uprawnienia do złożenia wniosku o orzeczenie nawiązki.
descriptionTreść orzeczenia
Sygn. akt VII Ka 324/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 20 maja 2014 roku
Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Adam Synakiewicz (spr.)
Sędziowie SO Agnieszka Gałkowska
SO Bogusław Zając
Protokolant Anna Dobosz
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej (del.) M. W.
po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 roku sprawy
T. G.
oskarżonego o czyn z art. 207 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Rejonowego w Zawierciu
z dnia 23 stycznia 2014 roku sygn. akt II K 140/12
1) utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;
2) zwalnia oskarżycielkę posiłkową B. G. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych związanych z wywiedzioną przez jej pełnomocnika apelacją.