descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt VII K 46/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. D.

W dniu 31 października 2024 r. w miejscowości S. gm. G., powiatu (...), woj. (...), umyślnie dokonał uszkodzenia ogrodzenia działki o nr (...) o długości 21 metrów i wysokości 1,50 metra wykonanego z siatki powlekanej o grubości drutu 3 mm oraz słupków ogrodzeniowych stalowych o profilu okrągłym fi90x2 w ilości 10 sztuk o wartości 2000 zł działając w ten sposób na szkodę D. B. .

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Uszkodzenie przez oskarżonego w dniu 31 października 2024 r. w miejscowości S. gm. G. ogrodzenia działki o nr (...) o długości 21 metrów i wysokości 1,50 metra wykonanego z siatki powlekanej o grubości drutu 3 mm oraz słupków ogrodzeniowych stalowych o profilu okrągłym fi90x2 w ilości 10 sztuk o wartości 2000 zł na szkodę D. B.

Wyjaśnienia oskarżonego J. D. (w części)

k. 264-265

Zeznania świadka D. B.

k. 265-266

Zeznania świadka

P. J.

k. 267

Zeznania świadka M. C.

k. 267,

k. 78-79

Zeznania świadka

J. B.

k. 267-268

Zeznania świadka E. D.

k. 268-269

Zeznania świadka D. D.

k. 269-270

Zeznania świadka K. B. (1)

k. 85-86

Zeznania świadka K. B. (2)

k. 88

Płyta CD wraz z protokołem oględzin miejsca zdarzenia i wydrukiem fotografii

k. 89-100

P. wraz z protokołem oględzin rzeczy i wydrukiem fotografii

k. 129-142

Opinia biegłego

k. 145-157

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

J. D.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Brak świadomości oskarżonego, że popełniony przez niego czyn stanowi przestępstwo oraz, że nie doszło do uszkodzenia ogrodzenia, a wyłącznie jego przesunięcia na nieruchomość pokrzywdzonego.

Wyjaśnienia oskarżonego J. D. (w części)

k. 264-265

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

Wyjaśnienia oskarżonego J. D. (w części)

Oskarżony J. D. wyjaśnił, że dokonał przesunięcia ogrodzenia pokrzywdzonego usytuowanego na działce syna kilkanaście lat wcześniej w miejsce zgodne z granicą ewidencyjną, którą ustalono czynnością wznowienia znaków granicznych dokonaną przez uprawnionego geodetę. Oskarżony podkreślił, że uprzednio jego syn bezskutecznie wzywał pokrzywdzonego do przywrócenia posiadania zajętej przez niego części działki. Powyższe wyjaśnienia oskarżonego jako zgodne z pozostałym zebranym materiałem dowodowym nie budzą wątpliwości sądu.

Zeznania świadka D. B.

Zeznania świadka P. J.

Zeznania świadka M. C.

Zeznania świadka J. B.

Zeznania świadka E. D.

Zeznania świadka D. D.

Zeznania świadka K. B. (1)

Zeznania świadka K. B. (2)

Pokrzywdzony i pozostali świadkowie w swoich zeznaniach potwierdzili okoliczności, które w swoich wyjaśnieniach przedstawił oskarżony w zakresie powstania szkody. Zarówno pokrzywdzony i jego rodzina, jak i świadkowie najbliżsi oskarżonemu potwierdzili też, że właścicielem uszkodzonego ogrodzenia był D. B. oraz że co najmniej od kilkunastu lat nieprzerwanie ogrodzenie wyznaczało granicę pomiędzy działkami oskarżonego i pokrzywdzonego. Wobec powyższego sąd uznał zeznania pokrzywdzonego i świadków za wiarygodne oraz uznał, że w pełni stanowią wartościowy materiał dowodowy.

Płyta CD wraz z protokołem oględzin miejsca zdarzenia i wydrukiem fotografii

Dowód niekwestionowany przez strony, potwierdzający, że doszło do uszkodzenia mienia D. B..

P. wraz z protokołem oględzin rzeczy i wydrukiem fotografii

Dowód niekwestionowany przez strony, potwierdzający uszkodzenie ogrodzenia przez oskarżonego J. D.. Wyrwanie przez oskarżonego słupków ogrodzeniowych wraz z betonem turem podczepionym do ciągnika bez demontażu siatki i przesunięcie go o kilka metrów w głąb posesji pokrzywdzonego w sposób powodujący wygięcie części słupków i zdeformowanie siatki jednoznacznie świadczy o zamiarze oskarżonego zniszczenia ogrodzenia należącego do pokrzywdzonego.

Opinia biegłego

Jako, że opinia biegłego rzeczoznawcy nie była kwestionowana przez strony oraz została należycie uargumentowana i sporządzona przez doświadczonego biegłego sąd uznał za wiarygodną wycenę wartości strat powstałych na szkodę D. B.. Należy zauważyć, iż biegły uwzględnił w wycenie pogorszenie stanu ogrodzenia związane z jego zużyciem.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

Wyjaśnienia oskarżonego J. D. (w części)

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie tego, że w chwili popełnienia czynu zabronionego działał on w błędzie co do prawa, gdyż został on błędnie poinformowany przez nieznaną mu osobę pracującą w biurze pomocy prawnej, która w jego przekonaniu posiadała wiedzę specjalistyczną. Przede wszystkim bowiem oskarżony nie powoływał się na taką motywację swojego działania w toku postępowania przygotowawczego, co wprost świadczy o tym, iż jest to wyłącznie jego linia obrony na użytek postępowania sądowego. Potwierdzeniem tego jest też treść pisma przesłanego pokrzywdzonemu przez pełnomocnika jego syna (a będącego jednocześnie zięciem oskarżonego i jego obrońcą w postępowaniu przygotowawczym) k. 38-40, z której wynika korzystanie przez syna oskarżonego będącego właścicielem gruntu, jak i przez oskarżonego z pomocy prawnej profesjonalnego radcy prawnego z tytułem doktora. Ponadto sąd nie dał wiary, że oskarżony dokonał przesunięcia ogrodzenia nie powodującego jego uszkodzenia, kiedy to zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności dokumentacja fotograficzna z miejsca zdarzenia, nagranie wykonane w chwili popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego jak i niekwestionowana przez oskarżonego opinia biegłego jednoznacznie potwierdzają, że doszło do praktycznie całkowitego zniszczenia ogrodzenia. Oczywistym jest, iż stan ogrodzenia nie stanowił wcześniej żadnego zagrożenia dla oskarżonego i członków jego rodziny, skoro wskazywane pochylenie ogrodzenia istniało w kierunku posesji pokrzywdzonego, a nie syna oskarżonego.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Typ czynu zabronionego, o którym mowa w art. 288§1 kk, ma charakter umyślny. Umyślność może wystąpić zarówno w formie zamiaru bezpośredniego, jak i ewentualnego. Dla charakterystyki strony podmiotowej nie ma znaczenia cel i motywacja sprawcy (M. Kulik, Przestępstwo i wykroczenie uszkodzenia rzeczy, Oficyna Wydawnicza VERBA, Lublin 2005, s. 129). Występek z art. 288§1 kk jest przestępstwem materialnym i do jego znamion należy alternatywnie określony skutek w postaci zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia cudzej rzeczy niezdatną do użytku. Uszkodzenie mienia jest takim aktem oddziaływania na rzecz, które zmniejsza jej wartość albo przez zmianę wyglądu zewnętrznego, lub kształtu, albo naruszenie całości rzeczy (B. Michalski „Przestępstwa przeciwko mieniu. Komentarz. Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 1999 r., str. 230). Reasumując, dla zaistnienia przestępstwa określonego w art. 288§1 kk wymagane jest spełnienie dwóch przesłanek pozostających ze sobą w związku przyczynowym: oddziaływania sprawcy na rzecz (tu mające postać zniszczenia słupków i siatki odgradzającej nieruchomości) i będącej rezultatem tego oddziaływania szkody w mieniu - w realiach niniejszej sprawy w kwocie 2000 złotych. W przedmiotowej sprawie obie te przesłanki zostały spełnione, toteż przypisany oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. Przede wszystkim należy zauważyć, iż wznowienie znaków granicznych na które powołał się oskarżony dokonane w trybie art. 39 ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ma moc prawną tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy nie zostało zakwestionowane przez wszystkich zainteresowanych. Wznowienia znaków granicznych dokonuje się bowiem stosownie do treści w/w przepisu wówczas gdy doszło do ich uszkodzenia, zniszczenia lub przesunięcia, o ile istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia, przy czym spór co do ich położenia może rozstrzygnąć wyłącznie sąd w drodze postępowania rozgraniczeniowego. Skoro zatem D. B. nie podpisując protokołu wyznaczenia punktów granicznych nie wyraził zgody na usytuowanie znaków dokonane przez geodetę znaki te nie posiadają cech znaku granicznego, gdyż takie uzyskają dopiero po zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego. Bezspornym było też, iż właścicielem ogrodzenia był pokrzywdzony D. B. i jednocześnie usytuowane było ono do czasu jego zniszczenia co najmniej od kilkunastu lat w tym samym miejscu. Z tego względu pokrzywdzony był również przez też czas samoistnym posiadaczem gruntu do którego pretensje rości sobie aktualnie syn oskarżonego, co powoduje, iż ani oskarżony ani jego syn nie mieli prawa bez skorzystania z drogi cywilnej dokonać przywrócenia utraconego w odległej przeszłości posiadania, gdyż zgodnie z art. 343§2 kc jest to dopuszczalne wyłącznie niezwłocznie po dokonanym naruszeniu. Dlatego też oskarżony nie miał żadnego prawa przesuwania ogrodzenia nawet uważając, że znajduje się na działce stanowiącej własność syna i wiedza ta oczywista jest dla każdego przeciętnego właściciela czy posiadacza nieruchomości. Charakterystyka spraw o naruszenie posiadania czy rozgraniczenie jest bowiem powszechna w społecznej świadomości (szczególnie wśród osób zajmujących się rolnictwem), iż nawet osoba nieobeznana z prawem ma świadomość, że nie można samowolnie dopuszczać się niszczenia cudzej rzeczy, zwłaszcza w tak inwazyjny sposób w jaki zrobił to oskarżony. Zgromadzony materiał dowodowy w pełni potwierdza więc sprawstwo oskarżonego, sposób działania i winę. Sąd po dokonaniu subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod przepisy ustawy karnej przypisał zatem oskarżonemu J. D. czyn z art. 288§1 kk polegający na uszkodzeniu ogrodzenia należącego do pokrzywdzonego D. B.. Zdaniem Sądu oskarżony swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona tegoż przestępstwa, gdyż działając umyślnie spowodował uszkodzenie ogrodzenia działki swojego sąsiada o nr 79/3 o długości 21 metrów wykonanego z siatki powlekanej i słupków metalowych o wartości 2000 zł. Sąd dokonał przy tym korekty opisu i kwalifikacji czynu zarzuconego oskarżonemu prostując numer działki pokrzywdzonego oraz eliminując z niego znamiona czynu z art. 193§1 kk. Przestępstwo z art. 193§1 kk polega na tym, że sprawca wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza. Wdzieranie się sprawcy obejmuje wszelkie sposoby przedostania się do określonego miejsca wbrew jawnej lub dorozumianej (np. przez zamknięcie danego pomieszczenia na klucz lub ogrodzenie terenu płotem) woli osoby uprawnionej (T. Bojarski, Karnoprawna ochrona nietykalności mieszkania jednostki, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii-Curie -Skłodowskiej, Lublin 1992, s. 98-99). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że w niniejszej sprawie bez wątpienia nie doszło do naruszenia miru domowego pokrzywdzonego D. B., gdyż przedmiotowe ogrodzenie zniszczone przez oskarżonego istniało tylko na części granicy działki, co tym samym nie spełnia wymogu całkowitego ogrodzenia posesji.

Biorąc wszystkie okoliczności zdarzenia pod uwagę, a zwłaszcza, iż wartość szkody nie była wysoka, a ogrodzenie znajdowało się z tyłu posesji pokrzywdzonego i jego uszkodzenie nie spowodowało utraty przez posesję statusu ogrodzonej działki gruntu, gdyż posesja nie była w całości ogrodzona oraz fakt uprzedniej niekaralności oskarżonego sąd stosownie do treści art. 66§1 kk uznał, że zachodzą wszelkie przesłanki uzasadniające w niniejszej sprawie warunkowe umorzenie postępowania. Oceniając społeczną szkodliwość przypisanego oskarżonemu czynu sąd wziął przy tym pod uwagę wszystkie elementy określone w art. 115§2 kk, który stanowi, iż przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Sąd przede wszystkim uznał, iż wina oskarżonego i społeczna szkodliwość jego czynu nie jest znaczna. Oskarżony nie wchodził też dotychczas w konflikt z prawem i prowadzi ustabilizowany tryb życia. Jego dotychczasowa postawa uzasadnia zatem zdaniem sądu przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni w przyszłości żadnego innego przestępstwa. Już sama obecność w sądzie i udział w niniejszym postępowaniu winien działać na niego prewencyjnie. Okres próby ustalono na dwa lata uznając go za konieczny dla weryfikacji pozytywnej prognozy postawionej przez sąd w stosunku do oskarżonego jako, że pomiędzy stronami w dalszym ciągu istnieje konflikt, a ich ponowne zetknięcie ze sobą zważywszy na bliskość sąsiedzką i nie uregulowany stan granicy jest wysoce prawdopodobne. Jednocześnie z całą pewnością społeczna szkodliwość czynu oskarżonego była większa niż znikoma, na co alternatywnie powoływał się jego obrońca. Wpływ na to ma przede wszystkim fakt użycia przez oskarżonego sposobu uszkodzenia ogrodzenia powodującego większe straty niż w przypadku ewentualnego jego ręcznego rozebrania, jak i przede wszystkim okoliczność, że takie przyjęcie prowadziło by nie do rozwiązywania sporów o granice gruntów na drodze postępowania cywilnego czy administracyjnego, lecz stanowiło by zachętę do samowolnego działania bez liczenia się z przepisami prawnymi chroniącymi własność i posiadanie.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

.

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. D.

II

Dodatkowo aby spełniony został także aspekt odpowiedniego oddziaływania prewencyjnego zarówno na osobę oskarżonego, jak i na wszystkich innych potencjalnych sprawców zachowań wymierzonych w mienie sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd uznał, że świadczenie pieniężne w kwocie 1000 zł będzie adekwatne do stopnia winy oskarżonego i jego możliwości zarobkowych. Orzeczenie w tym zakresie zaciera wrażenie bezkarności oraz stanowi dolegliwość finansową dla oskarżonego, akcentując nieopłacalność popełniania przestępstw. Ma poza tym charakter symboliczny, skłaniając do refleksji na temat zagrożeń, które niesie lekceważące podejście do prawa.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

O kosztach poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego orzeczono na podstawie art. 627 kpk w zw. z §11 ust.1 pkt.1 i 2 pkt.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zgodnie ze złożonym przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego wnioskiem potwierdzonym fakturą VAT. Jako że wysokość żądania mieści się w ramach wyznaczonych rozporządzeniem i jednocześnie odpowiada nakładowi pracy pełnomocnika w odniesieniu do stopnia skomplikowania sprawy oraz aktywności procesowej ograniczonej co prawda do udziału w jednej rozprawie, jednakże wymagającej znacznego zaangażowania na etapie postępowania przygotowawczego.

IV

O kosztach procesu orzeczono w myśl art. 626§1 kpk w zw. z art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk w zw. z art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty oraz obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 40 złotych.

Podpis