Treść orzeczenia
Sygn. akt VII AGa 461/19
Postanowienie
Dnia 11 kwietnia 2025 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie VII Wydział Gospodarczy i Własności Intelektualnej
w składzie:
Przewodniczący sędzia SA Tomasz Wojciechowski
po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2025 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. K. przeciwko (...) Bank (...) S.A. w W. o nakazanie na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt XX GC 509/18, postanawia
1. podjąć zawieszone postępowanie;
2. uchylić zaskarżony wyrok w całości i umorzyć postępowanie w sprawie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 marca 2019 roku Sąd Okręgowy oddalił powództwo M. K. o zobowiązanie pozwanego Banku do złożenia określonych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 761 5 k.c.
Powódka zaskarżyła apelacją powołany wyrok w całości.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2025 roku Sąd Apelacyjny zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie „art. 177 § 1 pkt 1 3 k.p.c.”, przy czym zapewne chodziło o art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c.
Pismem z dnia 17 marca 2025 roku powódka cofnęła pozew w całości zrzekając się roszczenia oraz wniosła o umorzenie postępowania ze zniesieniem kosztów procesu między stronami.
Pozwany nie zajął stanowiska.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 355 § 1 k.p.c. cofnięcie pozwu prowadzi do umorzenia postępowania. Z art. 203 § 1 k.p.c. wynika, że cofnięcie pozwu połączone ze zrzeczeniem się roszczenia nie wymaga zgody pozwanego. W przypadku cofnięcia pozwu w postępowaniu apelacyjnym konieczne jest również uchylenie zaskarżonego wyroku, o czym stanowi art. 386 § 3 k.p.c.
Z kolei art. 203 § 4 k.p.c. nakazuje ocenę cofnięcia pozwu pod kątem sprzeczności tej czynności z prawem lub zasadami współżycia społecznego oraz obejścia prawa.
W okolicznościach sprawy należało mieć na uwadze, że powódkę reprezentował zawodowy pełnomocnik, a cofnięcie pozwu wynikało z zawarcia między stronami ugody w celu zakończenia sporu. Okoliczności te wskazują na brak negatywnych przesłanek skuteczności rozważanej czynności procesowej.
W konsekwencji należało uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie w sprawie.
Jednocześnie należy nadmienić, że zachodziły przesłanki do podjęcia zawieszonego postępowania, gdyż w zmienionej sytuacji procesowej udzielenie odpowiedzi na zadane Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie jest wątpliwe i nie ma znaczenia dla dalszego biegu postępowania. Wobec nieobecności sędziego referenta w dacie wyznaczonego posiedzenia niejawnego sprawa była procedowana z udziałem zastępcy stosownie do § 70 ust. 2 regulaminu urzędowania sądów powszechnych. Z kolei orzekania przez tego sędziego zadane pytanie w ogóle nie dotyczy.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.