Treść orzeczenia
Sygnatura akt VI U 763/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 8 kwietnia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń
Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2016 roku sprawy z odwołania J. B. od decyzji z dnia 2 września 2015 roku znak (...)6- (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o przyznanie emerytury oddala odwołanie.
SSO Tomasz Korzeń
VI U 763/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 2 września 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił J. B. prawa do emerytury. Ubezpieczony J. B. wniósł odwołanie od tej decyzji wskazując, iż jest niesłuszna. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Wskazał, że pomimo udokumentowania 25 letniego stażu ubezpieczeniowego, wnioskodawca nie wykazał wymaganego 15 letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. B. urodził się (...) Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Organ rentowy uznał, że dzień 1 stycznia 1999 r. udowodnił okres ubezpieczenia wynoszący łącznie 28 lat, 2 lata i 27 dni, w tym okres 10 lat, 5 miesięcy i 24 dni pracy w warunkach szczególnych. Po raz pierwszy z wnioskiem o ustalenie uprawnień do emerytury wystąpił w dniu 28 września 2012 r. Decyzją z dnia 29 października 2012 r. organ rentowy odmówił mu prawa do tego świadczenia. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim oddalił odwołanie ubezpieczonego. Sąd ustalił, że ubezpieczonemu do stażu pracy w warunkach szczególnych wliczyć należy okres jego zatrudnienia w K. Klubie (...) od 2 maja 1989 r. do 31 grudnia 1994 r., z odliczeniem okresów pobierania zasiłków chorobowych, na podstawie art. 32 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (1 rok, 2 miesiące i 12 dni). Tym samym skarżący nie udowodnił 15 letniego okresu pracy w warunkach szczególnych dlatego też Sąd oddalił odwołanie od decyzji z dnia 29 października 2012 r. Wyrok stał się prawomocny z dniem 26 czerwca 2014 r. W dniu 19 maja 2015 r. J. B. po za kolejny wystąpił z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury domagając się wliczenia do pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w K. Klubie (...) od 2 maja 1989 r. do 31 grudnia 1994 r. Decyzją z dnia 2 września 2015 r. pozwany odmówił przyznania mu prawa do emerytury z powodu nieudowodnienia 15 letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. (bezsporne) W okresie od 2 maja 1989 r. do 31 grudnia 1994 r. J. B. pracował w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz w warunkach szczególnych w K. Klubie (...). Pracował głównie na terenie kotłowni sodowej. Posługiwał się spawarką i oprzyrządowaniem do spawarki. Spawał spawarkami elektrycznymi i gazowymi. Otrzymywał ekwiwalent na mleko. W okresie zatrudnienia w Klubie po dniu 14 listopada 1991 r. pobierał zasiłki chorobowe przez łączny okres 1 roku, 2 miesięcy i 12 dni. Na dzień 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony posiada staż pracy w warunkach szczególnych wynoszący 14 lat, 11 miesięcy i 12 dni. dowód: dokumenty w aktach organu rentowego: świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach k. 12, 39, 50, 59, 63, 70 t. IV a.r., książka spawacza k. 55-58; świadectwo prac k. 16 t. V a.r. dokumenty w aktach sprawy VI U 931/13: zeznania świadków: J. G. k. 25, M. S. k. 25, zeznania ubezpieczonego J. B. k. 25 dokumenty w aktach osobowych k. 15 zeznania świadka J. G. k. 38 zeznania świadka S. M. k. 38 zeznania świadka Z. W. k. 38v
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748; dalej jako ustawa) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
2. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W art. 32 ustawy określono zasady ustalania prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Zgodnie z tym artykułem, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.
Warunki wymagane do uzyskania prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymienione są w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.; dalej jako rozporządzenie). Rodzaje prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie może uprawniać do emerytury wcześniejszej, wymienione są w wykazach A i B stanowiących załączniki do rozporządzenia.
Emerytura wcześniejsza przysługuje na zasadach określonych w § 3 i 4 rozporządzenia, jeżeli kobieta udowodni co najmniej 20 lat okresów składkowych i nieskładkowych, a mężczyzna 25 lat tych okresów, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej w ramach stosunku pracy, przy czym wymagane jest osiągnięcie wieku emerytalnego wynoszącego 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia przy ustalaniu okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze uwzględnia się jedynie te okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, że pracą w szczególnych warunkach jest praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., III UK 92/11).
Art. 32 ust. 1a ustawy stanowi zaś, że przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie okazał się okres zatrudnienia ubezpieczonego w szczególnych warunkach, a także okoliczność czy okres pobierania zasiłków chorobowych po dniu 14 listopada 1991 r. wliczyć należy ubezpieczonemu do stażu pracy w warunkach szczególnych. Warunek posiadania 25 letniego stażu ubezpieczeniowego na dzień wejścia w życie ustawy oraz nie przynależenie do OFE nie były kwestionowane.
Na okoliczność pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych, Sąd dopuścił dowód z dokumentów w aktach organu rentowego, dokumentów w aktach sprawy VI U 931/13 Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim, a także dowód z zeznań świadków: J. G., S. M. i Z. W.. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego potwierdziła wykonywanie przez ubezpieczonego pracy w warunkach szczególnych w okresie jego zatrudnienia w K. Klubie (...) od 2 maja 1989 r. do 31 grudnia 1994 r. jako spawacz (wykaz A rozporządzenia, Dział XIV, poz. 12 – prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowodorowym). Wszyscy zeznający w sprawie świadkowie zeznali, że w spornym okresie skarżący pracował wyłącznie jako spawacz, głównie na terenie kotłowni sodowej, posługiwał się spawarkami elektrycznymi i gazowymi. Pracował w pełnym wymiarze godzin pracy. Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków nie znajdując żadnych podstaw by kwestionować ich szczerość i zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy. Świadkowie ci są osobami obcymi dla ubezpieczonego. Nie mają żadnego interesu w składaniu fałszywych zeznań. Ich zeznania wzajemnie się uzupełniają tworząc logiczną całość. Świadkowie pracowali ze skarżącym w jednym zakładzie pracy, a zatem posiadają wiedzę w przedmiocie charakteru jego zatrudnienia. W sposób przekonujący wskazali i opisali, że J. B. w spornym okresie wykonywał wyłącznie obowiązki spawacza. Zeznania świadków znajdują również potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy, w tym w aktach osobowych i zawartych w nich m.in.: umowie o pracę, angażach, zaświadczeniach, świadectwie pracy, którym to dokumentom Sąd nadał przymiot wiarygodności. Zeznania ubezpieczonego złożone w sprawie VI U 931/13 Sąd również ocenił jako wiarygodne albowiem korespondowały one z zeznaniami wszystkich świadków i zgromadzonymi w sprawie dokumentami. Zeznania świadków, ubezpieczonego i dokumenty zgromadzone w sprawie tworzą logiczną całość i pozwalają na ustalenie, że w okresie od 2 maja 1989 r. do 31 grudnia 1994 r. J. B. pracował w warunkach szczególnych jako spawacz.
Po dniu 14 listopada 1991 r. przez okres: 1 rok, 2 miesiące i 12 dni (dane zawarte w karcie zasiłków znajdującej się w aktach osobowych skarżącego k. 15 akt sprawy) pobierał zasiłki chorobowe w związku z niezdolnością do pracy. Tym samym mając na względzie treść art. 32 ust. 1a pkt 1 ustawy, okres pobierania zasiłków należało skarżącemu odliczyć od łącznego okresu zatrudnienia w K. Klubie (...).
J. B. posiada ponad 25 letni staż ubezpieczeniowy, nie należy do OFE, a na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się stażem pracy w warunkach szczególnych wynoszącym 14 lat, 11 miesięcy i 12 dni (10 lat, 5 miesięcy i 24 dni - bezsporne plus 5 lat, 7 miesięcy i 30 dni - łączny okres zatrudnienia w K. Klubie (...) minus 1 rok, 2 miesiące i 12 dni – okres pobierania zasiłków chorobowych po dniu 14.11.1991 r.). Tym samym nie spełnił on wszystkich przesłanek do nabycia prawa do emerytury.
Na marginesie wskazać należy, że okres zatrudnienia skarżącego od 2 maja 1989 r. do 31 grudnia 1994 r. w K. Klubie (...) jako okres zatrudnienia w warunkach szczególnych został już uznany za udowodniony w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Gorzowie Wielkopolskim (sygn. akt VI U 931/13). Świadek J. G. zeznający w niniejszej sprawie potwierdził swoje zeznania złożone w sprawie VI U 931/13. Pozostali świadkowie: Z. W. i S. M. potwierdzili okoliczności, które Sąd Okręgowy uznał za wykazane w postępowaniu VI U 931/13.
Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 477 14 § 1 K.p.c. Sąd oddalił odwołanie ubezpieczonego.
SSO Tomasz Korzeń