descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt VI Ka 611/24

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 25 października 2024 r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli

Protokolant Agnieszka Telega

oskarżonego z art. 278 § 1 kk i in.

z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora

od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

z dnia 25 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 848/22

I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego H. R. w ten sposób, że:

1. w pkt. I części dyspozytywnej w miejsce przypisanego przestępstwa z art.

278 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk:

- uznaje oskarżonego H. R. za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13, 14 części wstępnej wyroku stanowiących przestępstwa z art. 278 § 1 kk oraz art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk, przyjmuje że czyny te popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

- uznaje, że oskarżony H. R. nieustalonego dnia w okresie od

27 marca 2021r. do 31 marca 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki S. (...) o nr. rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę A. P. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza;

- uznaje, że oskarżony H. R. w dniach 18/19 maja 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki R. (...) o nr rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę A. G. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza;

- uznaje, że oskarżony H. R. w dniach 3/4 lipca 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki H. (...) o nr rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę W. K. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza;

- uznaje, że oskarżony H. R. nieustalonego dnia w przedziale czasowym od 9 lipca 2021r. do 12 lipca 2021r. w P. woj. (...) przy ul. (...) na terenie zakładu (...) S.A. działając wspólnie i w porozumieniu z P. B. wobec, którego prawomocnie umorzono postępowanie po uprzednim dostaniu się na teren zakładu, przy użyciu piły wyciął katalizator z samochodu ciężarowego marki I. (...) o nr rej. (...)i zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 600 złotych na szkodę (...) S.A. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza;

2. w pkt. VIII części dyspozytywnej uchyla rozstrzygnięcie dotyczące obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego H. R., w części dotyczącej zapłaty kwot pieniędzy na rzecz pokrzywdzonych:

- A. P.;

- A. G.;

- W. K.;

- (...) S.A.;

- A. S.;

- P. J.;

II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy wobec oskarżonego H. R.;

III. stwierdza, że koszty sądowe w sprawie w części, której umorzono postępowanie wobec oskarżonego H. R. ponosi Skarb Państwa i zwalnia oskarżonego H. R. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze w pozostałej części.

Uzasadnienie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 848/22

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.obraza przepisów prawa materialnego – art. 278 § 1 k.k. polegająca na uznaniu że oskarżeni dopuścili się czynów opisanych w punktach 1, 4, 6, 8, 13, 15 i 18 części wstępnej wyroku stanowiących przestępstwo przewidziane wymienionym przepisem, podczas gdy w czasie orzekania czyny te stanowiły wykroczenia opisane w art. 119 § 1 k.w.;

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

2.obraza przepisów prawa materialnego – art. 12 § 2 k.k. polegająca na objęciu ciągiem wykroczeń przewidzianym w powołanym przepisie czynów wyczerpujących zarówno znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 k.w. jak i przestępstw z art. 278 § 1 k.k. podczas gdy art. 12 § 2 k.k. stanowi że odpowiada jak za jeden czyn zabroniony wyczerpujący znamiona przestępstwa ten kto w warunkach opisanych w tym przepisie popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń;

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

3.obraza przepisów prawa materialnego – art. 46 § 1 k.k. polegająca na orzeczeniu obowiązku naprawienia szkody za czyny opisane w punktach 9,14,16,18 podczas gdy czyny te stanowiły usiłowanie popełnienia przestępstwa opisanego w art. 278 § 1 k.k.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zarówno zaskarżony wyrok jak i apelacja oskarżyciela publicznego dotyczyły dwóch oskarżonych: H. R. i P. B.. Oskarżony P. B. zmarł w fazie postępowania międzyinstancyjnego w dniu 14.07.2024 r., postępowanie jego dotyczące zostało prawomocnie umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 11.09.2024 r. ( k. 387 ), zaś prokurator na rozprawie odwoławczej w dniu 22.10.2024 r. cofnął apelację w części dotyczącej tego oskarżonego i Sąd Okręgowy na podstawie art. 432 k.p.k. pozostawił bez rozpoznania apelację w części dotyczącej oskarżonego P. B. ( k. 391 ).

Wszystkie trzy podniesione zarzuty dotyczą obrazy prawa materialnego i co do zasady w odniesieniu do oskarżonego H. R. są trafne dlatego omówione zostaną łącznie.

Rację ma skarżący prokurator gdy zarzuca wyrokowi Sądu I instancji obrazę art. 12 § 2 k.k. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy sprawca w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej lub takiej samej sposobności lub w podobny sposób popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu jeżeli łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo. Jest to więc specyficzny rodzaj czynu ciągłego w którym poszczególne zachowania sprawcy rozpatrywane oddzielnie stanowiłyby wykroczenia, przy spełnieniu jednak powyższych warunków, w szczególności ze względu na wartość mienia będącego przedmiotem tych czynów – stanowią jedno przestępstwo. Przypomnieć należy, że aktualnie, po zmianie art. 119 § 1 k.w. ustawą z dnia 7.07.2022 r. ( Dz.U. poz.2600 ze zm. ) która weszła w życie w dniu 1.10.2023 r. wykroczeniem jest kradzież rzeczy ruchomej jeżeli jej wartość nie przekracza 800 zł. Oskarżonemu H. R. zarzucono w akcie oskarżenia popełnienie 14 kradzieży w formie usiłowania lub dokonania, zostały one opisane także w części wstępnej zaskarżonego wyroku. Spośród tych 14 czynów w 4 wypadkach – czyny opisane w pkt 1, 4, 6 i 8 części wstępnej wyroku – wartość skradzionego mienia wynosiła odpowiednio: w trzech pierwszych wypadkach 800 zł. w czwartym 600 zł., czyny te powinny być więc zakwalifikowane z art. 119 § 1 k.w. Pozostałe czyny niewątpliwie stanowiły przestępstwa kradzieży z art. 278 § 1 k.k. W tej sytuacji nie mogła być zastosowana w sprawie instytucja czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k. obejmująca wszystkie zarzucane czyny, słusznie natomiast skarżący podniósł, że w odniesieniu do wskazanych wyżej 10 przestępstw - powinna być zastosowana instytucja ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. ( w zarzucie apelacji, zapewne omyłkowo, także czyn z pkt 13 części wstępnej określono jako wykroczenie, choć wartość mienia w tym wypadku przekracza 800 zł. ). Z kolei czyny z pkt 1, 4, 6 i 8 części wstępnej wyroku stanowiące wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. muszą być w pierwszej kolejności rozważane w kontekście przedawnienia karalności zgodnie z art. 45 § 1 kw., na co również wskazywał skarżący oskarżyciel publiczny w apelacji.

Zasadnie również skarżący zarzucił obrazę art. 46 § 1 k.k. polegającą na orzeczeniu wobec H. R. obowiązku naprawienia szkody za czyny opisane w punktach 9 i 14 części wstępnej w sytuacji gdy czyny te stanowią usiłowania kradzieży z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i realna szkoda z w wyniku tych czynów nie powstała, co jednoznacznie wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego.

Wniosek

odnośnie oskarżonego H. R. zmiana zaskarżonego wyroku poprzez:

1.uznanie H. R. za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 części wstępnej wyroku i wymierzenie mu za to po przyjęciu art. 91 § 1 k.k. kary 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby 2 lata;

2.umorzenie postępowania odnośnie pozostałych czynów stanowiących w dniu orzekania wykroczenia wobec stwierdzenia ich przedawnienia;

3.orzeczenie obowiązku naprawienia szkody oraz zasądzenie kosztów i opłaty sądowej.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zważywszy na całą argumentację przedstawioną powyżej zarzuty apelacji w znacznej części były uzasadnione, w szczególności zasadne było przyjęcie, że przypisane oskarżonemu H. R. kradzieże z art. 278 § 1 k.k. z pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 części wstępnej wyroku stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. Dodatkowo ciągiem tym zostanie objęte usiłowanie kradzieży z pkt. 14 części wstępnej, czego skarżący prokurator nie dostrzegł. Zasadnie skarżący wnioskuje, aby za powyższy ciąg przestępstw wymierzyć oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, kara ta jest odpowiednia mając na uwadze wymagania prewencji ogólnej i szczególnej. Za niezasadne, zbyt daleko idące w odniesieniu do tego oskarżonego Sąd Okręgowy uznał natomiast warunkowe zawieszenie tej kary na wnioskowany okres próby. Poniżej będzie przedstawiona szersza argumentacja w tym przedmiocie.

Zasadny – zważywszy na treść art. 45 § 1 k.w. - był wniosek o zmianę wyroku poprzez umorzenie postępowania w zakresie czterech czynów z pkt. 1, 4, 6 i 8 części wstępnej którymi oskarżony wyczerpał ustawowe znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 k.w.

Zasadnie skarżący wnioskował o utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia dotyczącego obowiązku naprawienia szkody pokrzywdzonym na podstawie art. 46 § 1 k.k., odnośnie dokonanych przestępstw z art. 278 § 1 k.k., z wyłączeniem wykroczeń i przestępstw jedynie usiłowanych.

Niezasadny był wniosek o zasądzenie od oskarżonego zapłaty kosztów za postępowanie odwoławcze, zasady słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od zapłaty kosztów.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy wobec oskarżonego H. R. w części w której nie doszło do jego zmiany.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Zważywszy na całą argumentację przedstawioną powyżej w tej części należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego H. R. w ten sposób że w pkt I części dyspozytywnej w miejsce przypisanego oskarżonemu przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. uznał że czyny opisane w pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 i 14 części wstępnej wyroku popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności

Ponadto w ramach zmiany wyroku Sąd Okręgowy na nowo opisał czyny z pkt 1, 4, 6, 8 części wstępnej wyroku przyjmując kwalifikacje prawne z art. 119 § 1 k.w. i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. umorzył postępowania o każdy z tych czynów.

Sąd Okręgowy ponadto zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób że w pkt VIII części dyspozytywnej uchylił rozstrzygnięcia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego H. R., w części dotyczącej zapłaty poszczególnych kwot pieniędzy na rzecz pokrzywdzonych wykroczeniami, a także przestępstwami usiłowania kradzieży w których nie powstała z tego tytułu szkoda.

Zwięźle o powodach zmiany

Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej uznać należało że przyjęta przez Sąd I instancji kwalifikacja z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. była oczywiście błędna, i że czyny oskarżonego H. R. stanowiące w niniejszej sprawie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. popełnione zostały w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. oraz że za ten ciąg zasadne jest wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności. Nie znalazł natomiast Sąd Okręgowy podstaw do zastosowania instytucji z art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. w postaci warunkowego zawieszenia wykonania wyżej wymienionej kary. Podstawowy warunek formalny ku temu zaistniał, gdyż w 2021 r. kiedy oskarżony popełnił wszystkie przypisane mu przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności co jednoznacznie wynika z danych o karalności, niemniej w ciągu kolejnych lat do chwili obecnej był już karany kilkakrotnie, obecnie odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie. W ocenie Sądu Okręgowego wymierzanie obecnie oskarżonemu H. R. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie osiągnie celów kary, nie zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa, nie będzie także zasadne mając na uwadze społeczne oddziaływanie kary.

Postępowanie o czyny stanowiące wykroczenia zgodnie z wnioskiem skarżącego prokuratora należało umorzyć ze względu na przedawnienie karalności. Czyny te zastały popełnione odpowiednio: nieustalonego dnia w okresie od 27.03 2021 r. do 31.03.2021 r., w dniach 18/19.05.2021 r., w dniach 3/4.07.2021 r. i nieustalonego dnia w okresie od 9.07 2021 r. do 12.07.2021 r., zaś zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, gdy zaś w ciągu tego roku wszczęto postępowanie, z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu tj. 3 lat od popełnienia wykroczenia. Na dzień orzekania przez Sąd Okręgowy karalność wszystkich wyżej wymienionych wykroczeń uległa przedawnieniu.

Zmiana zaskarżonego wyroku w zakresie uchylenia środka kompensacyjnego z art. 46 § 1 k.k. w postaci obowiązku naprawienia szkody na rzecz sześciu wymienionych w wyroku pokrzywdzonych wynikała z faktu braku podstawy do zastosowania tego przepisu w odniesieniu do wykroczeń, w szczególności w których nastąpiło przedawnienie karalności i w odniesieniu do przestępstw usiłowania kradzieży gdzie nie zastała wyrządzona szkoda.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

Bezwzględna przyczyna odwoławcza

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Uchylenie i umorzenie postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

Zasada ne peius

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe w sprawie w części w której umorzone zostało postępowanie wobec H. R. z powodu przedawnienia karalności wykroczeń ponosi Skarb Państwa, w pozostałej części zaś Sąd Okręgowy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. zwolnił tego oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając że przemawiają za tym zasady słuszności gdyż zmiana wyroku nie nastąpiła z przyczyn leżących po stronie oskarżonego.

7. PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość rozstrzygnięcia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana