Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Ka 364/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 18 sierpnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :
Przewodniczący – Sędzia SO Klara Łukaszewska
Protokolant Konrad Woźniak
po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 roku sprawy J. J. ur. (...) w J.
s. M. i M. z d. W.
obwinionego z art. 96 § 3 kw
z powodu apelacji, wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 16 kwietnia 2015 r. sygn. akt II W 2768/14
uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionego J. J. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
J. J. został obwiniony o to, że:
w okresie od 20 stycznia 2014r do 23 września 2014r nie udzielił informacji Straży Miejskiej w K. komu jako właściciel pojazdu marki V. o nr rej. (...) w dniu 03 listopada 2013r o godz. 16:09 powierzył pojazd do kierowania
tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 kw;
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2015r. w sprawie IIW 2768/14:
I. uznał obwinionego J. J. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 96 § 3 kw i za to na podstawie art. 96 § 3 kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych,
II. na podstawie art. 118 § 1 kpow w zw. z § 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w wysokości 30 zł.
Z wyrokiem tym nie zgodził się obwiniony J. J. zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, iż jako właściciel pojazdu nie udzielił informacji Straży Miejskiej komu został powierzony do kierowania stanowiący jego własność samochód osobowy marki V. o nr rej. (...) w dniu 3 listopada 2013 r. o godz. 16.09 podczas gdy udzielił on informacji uprawnionemu organowi, kto kierował pojazdem.
Stawiając powyższy zarzut skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja obwinionego jest zasadna.
Na wstępie wskazać należy, że J. J. jako właściciel pojazdu stosownie do art. 78 ust. 4 p.r.d. miał obowiązek na żądanie uprawnionego organu wskazać komu w dniu 3 listopada 2013 r., w oznaczonym czasie powierzył do kierowania lub używania swój samochód, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec. A odpowiedzialności za wykroczenie, stosownie do art. 96 § 3 k.w. podlega ten, kto wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Ustalenie zatem, czy obwiniony z ciążącego na nim obowiązku się wywiązał, czy też nie miało decydujące znaczenie dla odpowiedzialności J. J. w niniejszej sprawie.
Wezwany na rozprawę obwiniony nie stawił się, przesyłając pismo wraz z dokumentami potwierdzającymi nadanie odpowiedzi na wezwanie Straży Miejskiej w K., jak i potwierdzenie odbioru korespondencji przez wskazany organ (k. 36 – 39). Sąd Rejonowy, choć jak należy uznać przeprowadził dowód ze wskazanych dokumentów, o czym wydaje się świadczyć treść postanowienia w protokole rozprawy z dnia 16 kwietnia 2015 r., to jednak ani okoliczności czy J. J. odpowiedział na wezwanie Straży Miejskiej w żadnej mierze nie zweryfikował w toku postępowania rozpoznawczego, ani w treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia do dowodów tych się nie odniósł. Co więcej w sposób rażąco dowolny ustalił, że J. J. „nie zareagował na wezwanie i nie odesłał druku do Straży Miejskiej” (k. 47, str. 1 uzasadnienia Sądu Rejonowego).
Brak zweryfikowania dowodów przedstawionych przez J. J., ustalenia czy odpowiedź taka i jakiej treści wpłynęła do Straży Miejskiej w K. w ocenie Sądu Okręgowego nie pozwala na poczynienie, jak dokonał tego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy, kategorycznych ustaleń w przedmiocie sprawstwa obwinionego tylko i wyłącznie na podstawie pism skierowanych do J. J. przez Straż Miejską oraz dowodów doręczenia korespondencji lub jej niepodjęcia przez obwinionego.
Stąd też zachodzi konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Przypisanie bowiem obwinionemu zarzucanego mu czynu wymaga stwierdzenia jego sprawstwa. Implikuje to konieczność przeprowadzenia dowodów na okoliczności przedstawione przez J. J. w piśmie, które wpłynęło do Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w dniu 3 kwietnia 2015 r. i ich oceny. Wobec tego, iż jest to postępowanie co do istoty sprawy oraz wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, nie może ono zostać przeprowadzone przez Sąd Odwoławczy.
Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego na okoliczność czy J. J. udzielił odpowiedzi Straży Miejskiej stosownie do art. 96 § 3 k.w. czy też nie, będzie dopiero mógł poczynić ustalenia, które następnie będą mogły stanowić podstawę oceny sytuacji prawnej obwinionego. Sąd meriti będzie miał przy tym na uwadze, aby treść ocen i ustaleń nie pozostawała w sprzeczności z z zebranymi w sprawie dowodami.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w rozstrzygnięciu.