Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Ka 35/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 17 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Klara Łukaszewska(spr.)
Protokolant Konrad Woźniak
przy udziale oskarżyciela publicznego przedstawiciela Urzędu Skarbowego w Jeleniej Górze Zbigniewa Szyłejko po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015r sprawy S. L. obwinionej z art. 57 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. z powodu apelacji wniesionej przez Urząd Skarbowy w Jeleniej Górze od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 18 listopada 2014 r. sygn. akt II W 648/14
I. uchyla zaskarżony wyrok wobec S. L. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. postępowanie w sprawie umarza,
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz S. L. kwotę 420 złotych tytułem zwrotu kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym,
III. stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.
Uzasadnienie
S. L. została oskarżona o to, że będąc prezesem zarządu spółki z o.o. (...) NIP (...) z siedzibą w J. ul. (...) odpowiadając za jej sprawy podatkowe pomimo obowiązku uporczywie nie wpłacała w ustawowych terminach tj. od dnia 25 marca do dnia 25 sierpnia 2011 roku na rachunek bankowy Urzędu Skarbowego w J. zdeklarowanego podatku od towarów i usług (VAT-7) za okres od lutego do lipca 2011 roku w łącznej kwocie należności głównej 116.392,00 zł, co stanowi naruszenie przepisu art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.),
tj o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 18 listopada 2014 roku w sprawie sygn. akt II W 648/14:
I. uniewinnił S. L. od zarzutu popełnienia czynu, opisanego w części wstępnej wyroku,
II. na podstawie art. 632 kpk w związku z art. 113 § 1 kks kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa,
III. na podstawie art. 632 kpk w związku z art. 113 § 1 kks zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonej S. L. kwotę 252 złote tytułem wynagrodzenia obrońcy ustanowionego z wyboru.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżyciel publiczny, który na podstawie art. 427 § 2 kpk i art. 438 pkt 1 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego – art. 9 § 3 kks – poprzez przyjęcie, że oskarżona nie była najpóźniej od dnia (...). osobą umocowaną do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki z o.o. (...) w J., jak również nie była osobą, która na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmowała się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby prawnej w postaci Spółko z o.o. (...) w J..
W związku z powyższym zarzutem oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja oskarżyciela publicznego co do istoty była zasadna, choć jej wniosek końcowy nie mógł zostać uwzględniony.
Słusznie skarżący zarzuca, że Sąd I instancji rozważając kwestię odpowiedzialności S. L. nie odniósł się przede wszystkim do okoliczności, o których mowa w art. 9 § 3 k.k.s., tj. czy obwiniona na podstawie umowy lub faktycznego wykonywania czynności nie zajmowała się sprawami gospodarczymi , w szczególności finansowymi (...) sp. z o.o. z siedzibą w J.. Sąd Rejonowy nie poczynił w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń, co czyniło zapadły wyrok w sprawie co najmniej przedwczesnym.
Niecelowym jednakże było uchylanie zaskarżonego orzeczenia i przekazywanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, jak tego domagał się skarżący. Wobec bowiem upływu ostatniego terminu wpłaty podatku od towarów i usług przez spółkę (...) w lipcu 2011 r. bieg terminu przedawnienia wykroczenia z art. 57 § 1 k.k.s. zarzucanego S. L. rozpoczął się z dniem 31 grudnia 2011 r., zgodnie z regulacja zawartą w art. 44 § 3 k.k.s. Jako, że w czasie biegu rocznego przedawnienia określonego w art. 51 § 1 k.k.s. w zw. z art. 44 § 3 k.k.s. wszczęto wobec S. L. postępowanie in personam, to stosownie do treści art. 51 § 2 k.k.s. karalność zarzucanego jej czynu ustała z upływem 2 lat od zakończenia pierwotnego okresu rocznego tj. w dniu 31 grudnia 2014 r. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2014 r. III KK 226/14 LEX nr 1551344).
Stąd też stosownie do art. 437 § 2 k.p.k. Sąd Odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok wobec S. L. i na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. postępowanie w sprawie umorzył.
Stosownie do art. 632 pkt. 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. wobec umorzenia postępowania Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz S. L. koszty obrony udzielonej obwinionej w postępowaniu odwoławczym i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.