Treść orzeczenia
Sygnatura akt VI Ka 237/15
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 16 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski. (spr.)
Sędziowie SSO Marcin Schoenborn
SSO Marcin Mierz
Protokolant Agata Lipke
przy udziale Marka Dutkowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. sprawy M. J. ur. (...) w K., syna A. i L. oskarżonego z art. 278§1 kk w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2015 r. sygnatura akt III K 1253/14 na mocy art. 437 kpk i art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk
1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż wskazuje, że czyn został popełniony w G. na szkodę (...) Sp. z o. o. z siedzibą w K.;
2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Uzasadnienie
Oskarżony M. J. stanął pod zarzutem tego, że:
w okresie od 28 lipca 2014 roku do 08 sierpnia 2014 roku w G. działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru z magazynu (...) zabrał w celu przywłaszczenia 2 telefony komórkowe marki B. (...), 3 pamięci USB (...), nawigację samochodową (...) oraz inne przedmioty o łącznej wartości 672,26 złotych na szkodę(...),
to jest popełnienia przestępstwa z art. 278§ 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 27 stycznia 2015r. w sprawie o sygnaturze III K 1253/14, uwzględniając wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 k.p.k., orzekał w sprawie M. J. opisując w części wstępnej wyroku częściowo wadliwe czyn o jaki został on oskarżony.
Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej tj. czynu z art. 278§ 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 278 § 1 k.k. oraz art. 33§ 2 k.k. skazał oskarżonego na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych po 20 złotych.
Sąd na mocy art. 69§1 i 2 k.k. w zw. z art. 70§1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata.
Sąd na mocy art. 48 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) sp. z o. o. w K. kwoty 391,65 złotych.
Sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty opłaty sądowej i obciążył go wydatkami sądowymi w kwocie 90 złotych.
Apelację od tego wyroku wniósł oskarżyciel publiczny, zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego i zarzucając:
obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 413 § 2 pkt. 1 k.p.k., polegającą na przypisaniu oskarżonemu czynu, który w swoim opisie nie zawiera istotnych elementów takich jak: miejsce popełnienia przestępstwa oraz podmiotu na rzecz którego wyrządzono szkodę,
Podnosząc powyższe zarzuty wniósł oskarżyciel publiczny o zmianę zaskarżonego wyroku przez dodanie w opisie czynu miejsca jego popełnienia – (...) oraz wskazanie podmiotu na rzecz którego wyrządzono szkodę – (...) sp. z o.o. z siedzibą w K.”.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Wywiedziona apelacja jest zasadna.
Ponieważ stan faktyczny ustalony przez Sąd nie był przez strony kwestionowany, wypada więc zauważyć, iż poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne są zasadne i zostały poczynione w oparciu o właściwie zgromadzony materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego. Kontrola przeprowadzona przez Sąd Odwoławczy nie potwierdziła, by Sąd Orzekający dopuścił się w zaskarżonym wyroku błędów w ustaleniach faktycznych, bowiem Sąd oparł swój wyrok na faktach, które znajdują oparcie w wynikach postępowania dowodowego. Dokonana przez Sąd ocena dowodów w żadnym razie nie nosi znamion dowolności, lecz zgodna jest z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, zaś ustalone fakty znajdują oparcie w wynikach postępowania dowodowego, a wnioski wysnute z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zgodne są z prawidłami logicznego rozumowania. Ocena materiału dowodowego przez Sąd nie wykazuje błędów logicznych i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów i jako taka pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k.
Stwierdzić zatem należy, iż Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, w oparciu o właściwie zebrany i oceniony materiał dowodowy. Kwestia winy oskarżonego w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości Sądu Odwoławczego, jak też i kwalifikacja prawna czynu oskarżonego.
Niewątpliwie wadliwe przytoczony został opis czynu oskarżonego w części wstępnej zaskarżonego wyroku, bowiem nie zawierał tych elementów, które w zarzucie aktu oskarżenia znajdowały się w zakresie wskazania miejsca popełnienia przestępstwa oraz pokrzywdzonego.
Trafnie wskazuje zatem Prokurator, iż doszło do mającej wpływ na treść wyroku obrazę prawa procesowego, a to przepisu art. 413 § 2 pkt. 1 k.p.k. poprzez pominięcie tych elementów w opisie czynu ostatecznie przypisanego oskarżonemu.
Zgodnie bowiem ze wskazanym przepisem obowiązkiem Sądu było dokładne określenie w wyroku skazującym przypisanego oskarżonemu czynu.
Zaistniała zatem konieczność zmiany zaskarżonego wyroku, przez dokładne opisanie czynu przypisanego oskarżonemu.
Konsekwencją powyższych stwierdzeń była zmiana zaskarżonego wyroku przez wskazanie, iż czyn popełniony został w G. na szkodę (...) sp. z o.o. z siedzibą w K., przy czym w tym ostatnim zakresie odmiennie niż w akcie oskarżenia określono prawidłową nazwę pokrzywdzonej spółki.
W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do kwestionowania orzeczenia w zakresie kary, a uznając wymierzoną karę za współmierną do popełnionego przez oskarżonego czynu i spełniającą wymogi art. 53 k.k., w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
W oparciu o powołane przepisy Sąd orzekł o kosztach zwalniając oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, bowiem zmiana wyroku wynikła z błędu Sądu Rejonowego, zatem brak podstaw do obciążania oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego.