VI Ka 200/14WyrokSąd Okręgowy w Jeleniej Górze

Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 20 maja 2014 r.

Zobacz w SAOS
wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt VI Ka 200/14

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 20 maja 2014 r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski

Protokolant Jolanta Kopeć

po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014r. sprawy P. B. obwinionego z art. 92a kw z powodu apelacji, wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt II W 747/13 uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionego P. B. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

P. B. został obwiniony o to, że w dniu 14 lipca 2013 roku około godz. 13:05 w B. kierując samochodem m-ki S. nr rej. (...) przekroczył dozwoloną prędkość o 27 km/h (77/50), tj. o wykroczenie z art. 92a k.w.

Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 11 lutego 2014r. w sprawie II W 747/13:

I. obwinionego P. B. uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu,

II. na podstawie art. 118 § 2 k.p.s.w. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Wyrok ten w całości zaskarżył oskarżyciel publiczny – Komenda Powiatowa Policji w Z. zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że obwiniony nie popełnił zarzuconego mu wykroczenia.

Stawiając powyższy zarzut, autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie obwinionego winnym zarzucanego mu czynu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Apelacja jest zasadna.

Ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy niezgodna jest z dyspozycją art. 7 kpk. Jest to ocena dowolna. Sąd Rejonowy stwierdza, oceniając zeznania funkcjonariuszy dokonujących kontroli drogowej, że z uwagi na upływ czasu (pół roku od zdarzenia), ich zeznania nie mogą stanowić dowodu, w oparciu o który można by ustalić sprawstwo obwinionego, a jednocześnie brak jest „obiektywnego, jednoznacznego i miarodajnego dowodu”, gdyż pomiar prędkości nie został zapisany i nie można go odtworzyć. Pomija Sąd Rejonowy takie dowody jak: notatka urzędowa z k. 4 i zeznania świadka J. D. złożone w dniu zdarzenia. Oczywistym jest, że urządzenie do pomiaru prędkości nie jest wyposażone w drukarkę, a zatem o sprawstwie obwinionego lub jego braku Sąd Rejonowy winien rozstrzygnąć w oparciu o osobowe źródła dowodowe, dając wiarę jednym dowodom a odmawiając jej innym dowodom. Odwoływanie się do zawodności pamięci m.in. świadka J. D., skoro świadek ten sporządził notatkę urzędową w dniu zdarzenia i złożył zeznania tego samego dnia nie może być zaakceptowane przez Sąd Odwoławczy.

Z tych względów zaskarżony wyrok uchylono, a sprawę przekazano Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania (art. 437§2 kpk w zw. z art. 109§2 kpw). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe tylko w niezbędnym zakresie, a oceny dowodów dokona zgodnie z dyspozycją art. 7 kpk.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.