Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Ka 1536/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 15 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
protokolant sądowy Marta Piotrowska
przy udziale przedstawiciela Urzędu Skarbowego W. P. – S. S. po rozpoznaniu dnia 15 marca 2017 r. w Warszawie sprawy J. P., syna R. i B., ur. (...) w O. oskarżonego o wykroczenie z art. 57 § 1 kks na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV W 1439/15 zaskarżony wyrok uchyla i na podstawie art. 51 § 1 i 2 kks w zw. z art. 113 § 1 kks w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 kpk postępowanie o wykroczenie z art. 57 § 1 kks umarza; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. L. kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu oraz podatek VAT.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2016 roku w sprawie o sygn. akt IV W 1439/15, oskarżonego J. P. uznał za winnego tego, że prowadząc działalność gospodarczą w W. przy ulicy (...) i będąc zobowiązanym jako płatnik podatku od towarów i usług do uiszczenia w/w podatku w ustawowym terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu na rachunek Urzędu Skarbowego W. P. z siedzibą w W. przy ul. (...), uporczywie nie wpłacał podatku od towarów i usług za miesiące: marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2011 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, październik, grudzień 2012 r., w łącznej kwocie 67.755, 52 złotych, tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 57 § 1 k.k.s. wymierzył mu karę w wysokości 7.000 złotych. Ponadto, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę w wysokości 790 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego. Obrońca zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w całości. Wyrokowi temu zarzucił naruszenie przepisów postępowania karnego mające wpływ na treść orzeczenia oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał wpływ na jego treść. Uwzględniając powyższe obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu w ramach aktu oskarżenia czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie niniejszej sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Należy podkreślić, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło przedawnienie karalności. Sąd Odwoławczy, rozpoznając niniejszą sprawę, wziął pod uwagę przepis art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, który stanowi, że " podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego (...)" oraz art. 44 § 3 zd. 1 k.k.s., zgodnie z którym " (...) bieg przedawnienia przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej rozpoczyna się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności tej należności", w konsekwencji czego Sąd Odwoławczy uznał, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło to 31 grudnia 2013 roku.
Mając na względzie przepis art. 51 § 1 k.k.s., w świetle którego " karalność wykroczenia skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok" oraz § 2 niniejszego przepisu, stosownie do którego " jeżeli w okresie przewidzianym w § 1 wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, karalność popełnionego przez niego wykroczenia skarbowego ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu" Sąd Odwoławczy wskazuje, że karalność przedmiotowego czynu ustała z dniem 31 grudnia 2016 roku.
W konsekwencji, mając na uwadze przepis art. 113 k.k.s., wskazać należy, że przedawnienie karalności stanowi ujemną przesłankę procesową w świetle art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że dokonana przez Sąd Odwoławczy kontrola instancyjna wskazuje, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku obrońcy oskarżonego o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, który to wniosek miałby pierwszeństwo przed ewentualnym umorzeniem postępowania z powodu ujemnej przesłanki procesowej.
W związku z powyższym Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i na podstawie art. 51 § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umorzył postępowanie o wykroczenie z art. 57 § 1 k.k.s. Jednocześnie kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w wyroku.