descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt VI Ka 131/22

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 29 kwietnia 2022 r.

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli

Protokolant Jolanta Kopeć

oskarżonego z art. 178a § 1 kk

z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze

z dnia 11 października 2021 r. sygn. akt II K 113/21

I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. K.,

II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 520 złotych, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 500 złotych za drugą instancję.

Uzasadnienie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 11 października 2022 r. sygn. akt II K 113/21

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, skutkująca poczynieniem przez Sąd meriti błędów w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia a mianowicie naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę wyjaśnień oskarżonego a mianowicie:

a. uznanie tychże za wiarygodne jedynie w części przy jednoczesnej odmowie wiarygodności w.w wyjaśnień w zakresie w jakim oskarżony relacjonował o poczęstowaniu go „papierosem” w sytuacji gdy ocena wiarygodności wyjaśnień oskarżonego w tymże zakresie nastąpiła przez pryzmat analizy szczegółowych wyników pomiarów stężenia poszczególnych substancji odurzających we krwi, gdzie co do kwestii prawdopodobnej ilości czy terminu spożycia w.w substancji biegły toksykolog się w ogóle nie odnosił w swojej opinii, a zatem niniejszym Sąd w sposób nieuprawniony poczynił ocenę która możliwa byłaby do przeprowadzenia jedynie w świetle posiadanych przez biegłego w zakresie toksykologii wiadomości specjalnych;

b. pominięcie okoliczności wynikających z wyjaśnień oskarżonego które znajdowały potwierdzenie w depozycjach jedynego przesłuchanego w sprawie świadka P. W. a mianowicie iż oskarżony wieczorem w dniu 15 listopada 2020 r. oraz w dniu 16 listopada 2020 r. czuł się dobrze, jego samopoczucie nie odbiegało od normy i nie budziło zastrzeżeń ze strony mających z oskarżonym kontakt osób trzecich, oskarżony miał wówczas zdolność normalnej koncentracji, artykułowania myśli i podejmowania decyzji, zatem w świetle powyższego tym bardziej bazując na minionych doświadczeniach oskarżonego po spożywaniu substancji odurzających oskarżony nie miał podstaw do przyjmowania iż znajduje się w dniu 16 listopada 2020 r. pod wpływem jakichkolwiek substancji niedozwolonych;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

2.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, skutkująca poczynieniem przez Sąd meriti błędów w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia a mianowicie naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę depozycji świadka P. W. i w konsekwencji uznanie tychże za wiarygodne jedynie w części dotyczącej uczestnictwa oskarżonego w imprezie przy jednoczesnym pominięciu i braku oceny pozostałych okoliczności wynikających z depozycji w.w. świadka a mianowicie dotyczących braku orientacji oskarżonego w trakcie imprezy, a następnie jego dobrego samopoczucia i ogólnego stanu w dniu następnym po w.w. imprezie i domniemanym wówczas spożyciu substancji odurzających których to okoliczności uwzględnienie ma kluczowe znaczenie w kontekście ustalenia czy zarzucone zachowanie oskarżonego nie zostało aby popełnione w warunkach braku świadomości znamienia czynu zabronionego tj. niniejszym prowadzenia pojazdu w stanie pod wpływem substancji odurzających a mianowicie czy oskarżony po upływie ponad doby po domniemanym przypadkowym spożyciu substancji odurzających przy dobrym samopoczuciu i po całym dniu wypoczynku miał podstawy do przypuszczenia, iż znajduje się w stanie niezdatnym do prowadzenia pojazdów mechanicznych;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

3.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, skutkująca poczynieniem przez Sąd meriti błędów w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia a mianowicie naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art.201 k.p.k. poprzez dowolna a nie swobodna ocenę dowodu z opinii kryminalistycznej biegłego w specjalizacji toksykologia E. K. (1) a nadto błędne ustalenie iż obrona nie kwestionowała wiarygodności tej opinii w sytuacji gdy:

a. przedmiotowa opinia jest niepełna i nie zawiera podstawowych a zarazem kluczowych ustaleń co do prawdopodobnego choćby momentu spożycia przez oskarżonego przedmiotowych substancji odurzających, ich ilości wówczas a następnie prawdopodobnego mechanizmu rozkładu tychże w organizmie oskarżonego jak tez mechanizmu dostania się tychże substancji do organizmu oskarżonego ( tj. zwłaszcza w kontekście tego, czy substancje te mogły być jednocześnie zawarte w jednym „papierosie” czy „skręcie” ) gdzie nawet Sąd meriti ocenił w.w opinię jedynie jako „wewnętrznie spójną” a nie pełną , jasną i merytoryczną, co w konsekwencji nie stanowi wystarczającej podstawy do przyjęcia rzeczonej opinii w takim kształcie jako podstawy do oparcia na jej niekompletnych wnioskach jakichkolwiek ustaleń faktycznych;

b. przedmiotowa opinia nie zawiera przeniesienia, wyrażonego wprost odniesienia się przytoczonych generalnych i ogólnych opisów możliwego ( a nie stwierdzonego ) oddziaływania substancji odurzających do indywidualnej i konkretnej sytuacji oskarżonego, jego warunków osobowych tj. wpływu stwierdzonych we krwi oskarżonego substancji odurzających w wskazanym stężeniu na samopoczucie, zdolności psychomotoryczne i percepcje oskarżonego w dniu 16 listopada 2020 r.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

4.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, skutkująca poczynieniem przez Sąd meriti błędów w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia a mianowicie naruszenie art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z pisemnej opinii uzupełniającej biegłego sądowego w dziedzinie toksykologii, substancji psychotropowych i środków odurzających w sytuacji gdy dotychczas sporządzona opinia kryminalistyczna biegłego w specjalizacji toksykologia jest niezwykle lakoniczna, nie zawiera indywidualnych odniesień do wpływu wykrytych substancji na zachowanie oskarżonego a nadto nie obejmuje ustalenia czasu spożycia w.w. substancji , czasu eliminacji tychże z organizmu oskarżonego – które to kwestie wymagają wyjaśnienia w kontekście ustalenia czy zachowanie oskarżonego nie zostało aby popełnione w warunkach braku świadomości znamienia czynu zabronionego t.j. niniejszym prowadzenia pojazdu w stanie pod wpływem substancji odurzających;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

5. obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, skutkująca poczynieniem przez Sąd meriti błędów w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia a mianowicie naruszenie art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków I. K., E. B., M. K. wskutek dowolnego i błędnego uznania iż okoliczności do wykazania których zmierzały w.w. wnioski dowodowe nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a kolejno iż wnioski te zmierzają do przewłoki postępowania w sytuacji gdy:

a. świadkowie I. K. oraz E. B. uczestniczyli w imprezie w nocy z dnia 14 na 15 listopada 2020 r. gdzie wedle wyjaśnień oskarżonego dojść mogło do nieświadomego spożycia przezeń substancji odurzających, zatem w.w. świadkowie posiadają bezpośrednią wiedzę o ówczesnym stanie oskarżonego, jego zachowaniu na rzeczonej imprezie i czy przebywając wówczas z oskarżonym podczas imprezy miał on świadomość tego czy przyjmuje jakieś środki, czy palonym papierosem jest marihuana i czy jego zachowanie obserwowane przez świadków wskazywało na to że mógł to rozpoznać czy też nie;

b. świadek M. K. miała kontakt bezpośredni z oskarżonym w dniu bezpośrednio poprzedzającym zarzucane zachowanie , zatem w.w. świadek posiada bezpośrednia wiedzę o zachowaniu oskarżonego wówczas – jego samopoczuciu oraz zdolności wysławiania się, przypominania i orientacji , a więc okoliczności mających znaczenie w kontekście świadomości lub podstaw do przypuszczania przez oskarżonego iż w dniu następującym miałby prowadzić pojazd znajdując się jeszcze pod wpływem środków odurzających;

c. wszyscy w.w. świadkowie wezwani zostali przez Sąd meriti na termin rozprawy w dniu 11 października 2021 r. celem przesłuchania, co nie miałoby racji bytu w sytuacji uznania a priori braku przydatności depozycji w.w. świadków które to uchybienia w konsekwencji doprowadziły do błędnego przyjęcia iż oskarżony w dniu 16 listopada 2020 r. w K. umyślnie dopuścił się zachowania polegającego na prowadzeniu w ruchu lądowym pod wpływem substancji odurzających podczas gdy prawidłowe i wyczerpujące prowadzenie czynności dowodowych w niniejszej sprawie a następnie swobodna ocena tychże dowodów przez Sąd meriti powinna doprowadzić do ustalenia iż w w.w. dniu oskarżony nie miał świadomości realizacji znamienia zarzucanego mu czynu zabronionego i w tym zakresie znajdował się w usprawiedliwionym błędzie co do znamienia czynu zabronionego a mianowicie pozostawania pod wpływem substancji odurzających w trakcie prowadzenia pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym- za czym idzie obowiązek uwzględnienia dyspozycji wynikającej z art. 28 § 1 k.k.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ad.1 i 2

Wskazane wyżej dwa zarzuty dotyczyły oceny tych samych źródeł dowodowych tj. wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka P. W., dlatego omówione zostaną łącznie.

Zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Uznanie przez Sąd I instancji wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka za wiarygodne w części, w części zaś ich odrzucenie jako niewiarygodnych nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów, tym bardziej że Sąd ten przekonywująco argumentował tą ocenę w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Niesporne są wynikające z tych dowodów okoliczności zatrzymania oskarżonego przez policję w dniu zdarzenia 16 listopada 2020 r. ok. godz. 8.00 rano i jego uczestniczenie w imprezie w lokalu wieczorem i w nocy 14 listopada 2020 r., skąd jego dziewczyna P. W. odwiozła go do domu. Jednakowoż z faktu że oskarżony na imprezie wypił znaczną ilość alkoholu co powodowało „brak orientacji”, zaś w dniu następnym 15 listopada 2020 r. – jak twierdził- „czuł się dobrze”, nie wynika, że nie zostały wypełnione znamiona strony podmiotowej przypisanego mu czynu w postaci umyślności. Sąd I trafnie wskazał na fakt, iż w organizmie oskarżonego po zatrzymaniu w dniu 16 listopada 2020 r. ujawniono kilka różnych środków odurzających i to w dużych ilościach, szczegółowo wymienionych w opisie przypisanego mu czynu ( pkt. 1 części dyspozytywnej wyroku ), co w praktyce wyklucza nieświadome ich przyjęcie w papierosie czy też skręcie którym oskarżony miał być poczęstowany na imprezie. Wskazać należy na jeszcze jedną okoliczność. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, przede wszystkim z protokołu badania śliny wynika, że oskarżony po zatrzymaniu przez policjantów był pobudzony, przestraszony, płakał ( k. 6 odwrót, k. 2 ), co wskazywało na możliwość pozostawania pod wpływem środków odurzających. Stoi to w sprzeczności z twierdzeniami o dobrym samopoczuciu oskarżonego w dniu zatrzymania przez policję i o jego przekonaniu, iż znajduje się w stanie zdatnym do prowadzenia pojazdów mechanicznych;

Ad. 3 i 4

Obydwa wskazane zarzuty dotyczyły tej samej kwestii tj. oceny opinii biegłego sądowego w dziedzinie toksykologii, dlatego omówione zostaną łącznie.

W przekonaniu Sądu Okręgowego opinia biegłej z zakresu toksykologii, substancji psychotropowych i środków odurzających E. K. jest nie tylko spójna wewnętrznie, ale także jasna i pełna w takim stopniu, że stanowi wystarczającą podstawę do dokonania w oparciu o nią ustaleń faktycznych pozwalających na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Z opinii jasno wynika, że we krwi oskarżonego pobranej po zatrzymaniu przez policję stwierdzono obecność środków odurzających wskazanych w opisie przypisanego oskarżonemu czynu i w ilościach tam wskazanych, popularnie określanych jako tzw. Ecstazy i ziele konopii. Niewątpliwie w powiązaniu z innymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie pozwala to na ustalenie, że oskarżony prowadził samochód pod wpływem środka odurzającego w rozumieniu art. 178a § 1 k.k. Inne okoliczności których ustalenia domagał się skarżący poprzez opinię biegłego i które eksponuje obecnie w zarzutach apelacji wynikają już z innych przeprowadzonych w sprawie dowodów ocenionych według zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań doświadczenia życiowego, względnie nie maja istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Oddalenie przez Sąd I instancji wniosku dowodowego obrońcy o wydanie przez biegłą opinii uzupełniającej nie było więc obrazą prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku.

Ad.5

Także ten zarzut nie był zasadny. Istotnie Sąd I instancji najpierw wezwał wnioskowanych przez obrońcę świadków I. K., E. B., M. K. na rozprawę, a następnie gdy nie stawili się wydał postanowienie o oddaleniu wniosków dowodowych dotyczących ich zeznań ( k. 91 ) co jednak nie jest błędem procesowym dyskwalifikującym wydane rozstrzygnięcie, Sąd nie jest związany swoimi wcześniejszymi decyzjami w zakresie dopuszczania czy też oddalania wniosków dowodowych, tym bardziej gdy wymagające udowodnienia okoliczności wynikają z przeprowadzonych już dowodów. Przesłuchana na rozprawie świadek P. W. miała bezpośredni kontakt z oskarżonym na imprezie w dniu 14 listopada jak i w dniu 16 listopada 2020 r. sposób zachowania się oskarżonego wynikał wiec z jej zeznań. Słusznie wskazywał Sąd I instancji oddalając wnioski dowodowe na rozprawie że ewentualne zeznania matki oskarżonego M. K. co do samopoczucia oskarżonego w dniu 15 listopada 2020 r., zdolności wysławiania się, przypominania, orientacji itd. nie wskazywałyby przecież w sposób rozstrzygający na fakt zażycia przez niego lub nie środków odurzających. Zdaniem Sądu Okręgowego z całą pewnością wnioskowane dowody, nieprzeprowadzone przez Sąd, nie stanowiłyby podstawy do przesądzenia o działaniu oskarżonego pod wpływem błędu co do znamion w rozumieniu art. 28 § 1 k.k., jak tego chce skarżący.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem rozstrzygnięcia

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec niezasadności zarzutów apelacji obydwa wnioski w niej zawarte okazały się niezasadne.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot utrzymania w mocy

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy w całości zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. K..

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Zarzuty i wnioski apelacji okazały się niezasadne w związku z czym zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sadowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 520 zł. ( 500 zł. oplata za II instancję + 20 zł. ryczałt za doręczenia ).

7. PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie co do całości wyroku

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana