VI Ka 1231/16WyrokSąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie

Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 11 lipca 2017 r.

Zobacz w SAOS
przestępstwo przeciwko mieniu
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Warszawa, dnia 6 czerwca 2017 r.

Sygn. akt VI Ka 1231/16

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Marek Wojnar

Sędziowie: SO Małgorzata Bańkowska (spr.)

SO Zenon Stankiewicz

protokolant: sekretarz sądowy Marta Piotrowska

przy udziale prokuratora Józefa Gacka po rozpoznaniu dnia 6 czerwca 2017 r. w Warszawie sprawy K. S., syna K. i J., ur. (...) w H. oskarżony z art. 281 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt IV K 78/15 zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od opłaty za drugą instancję, a kosztami sądowymi postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. G. kwotę 516,60 złotych obejmującą wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT za obronę z urzędu w instancji odwoławczej.

SSO Zenon Stankiewicz SSO Marek Wojnar SSO Małgorzata Bańkowska

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Argumentacja zawarta w apelacji obrońcy oskarżonego K. S. nie zasługuje na uwzględnienie.

Wnikliwa analiza całości materiału dowodowego zebranego w sprawie nie daje podstaw do stwierdzenia, iż Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie dopuścił się jakiegokolwiek błędu przy ustalaniu stanu faktycznego. Przesłanki, którymi kierował się przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia znajdują także pełne odzwierciedlenie w jego uzasadnieniu, które zostało sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną wyroku.

W ocenie sądu odwoławczego, wiarygodność zeznań świadków J. K. i P. B., w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi żadnych wątpliwości. Wskazywane przez skarżącego nieścisłości, bądź niekonsekwencje w treści tych depozycji wynikają wyłącznie z upływu czasu, dynamiki zdarzenia w którym brali udział oraz obawy przed zeznawaniem przeciwko oskarżonemu, związanej z wyartykułowanymi przez niego groźbami.

Nie ulega jednak najmniejszej wątpliwości, że wyżej wymienieni świadkowie rozpoznali oskarżonego podczas jego zatrzymania przez funkcjonariuszy policji i zgodnie wskazali go jako sprawcę zdarzenia z dnia 6 listopada 2014 r., a ich zeznania (pomimo drobnych zniekształceń) w powiązaniu z zabezpieczonym zapisem monitoringu sklepowego stanowią wiarygodny dowód, pozwalający na pełne odtworzenie przebiegu inkryminowanego zdarzenia.

Należy także stwierdzić (odmiennie do stanowiska zaprezentowanego przez obrońcę), że zapis monitoringu ze sklepu (...) został w całości prawidłowo oceniony przez sąd meriti. Sąd okręgowy podziela w tym miejscu pogląd sądu rejonowego, iż oskarżony K. S., chcąc opuścić teren sklepu (...) zastosował wobec J. K. i P. B. przemoc w postaci szarpania się przepychania. Kwestionowany zapis uwidacznia dodatkowo agresję z jaką oskarżony zaatakował pokrzywdzonych w celu utrzymania się w posiadaniu zagrabionego piwa oraz dynamikę całego zajścia.

Na monitoringu zostało także zarejestrowane wypadnięcie podczas szarpaniny skradzionego przez K. S. piwa i jego rozlanie w przedsionku sklepu. Monitoring ukazuje również moment agresywnego wypchnięcia siłą rozpędu przez oskarżonego J. K. poza obręb sklepu.

Reasumując zatem powyższe, wbrew stanowisku skarżącego należy stwierdzić, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego w sposób nie budzący wątpliwości prawidłowo ustalono, że zachowanie K. S. wypełniło znamiona czynu zabronionego, opisanego w treści art. 281 kk.

Odnosząc się do wniosków apelacji obrońcy należy stwierdzić, iż czyn zarzucony oskarżonemu z pewnością nie stanowił wykroczenia z art. 119 §1 kw, a agresywne zachowanie znajdującego się pod wpływem alkoholu K. S. nie pozwoliło na przyjęcie, iż popełniony przez niego czyn stanowi przypadek mniejszej wagi, w rozumieniu art. 283 kk.

Należy również wskazać, że wymierzona oskarżonemu kara 1 roku pozbawienia wolności, w ocenie sądu okręgowego, nie nosi cech rażącej surowości i jest w pełni zgodna z dyrektywami jej wymiaru. Uwzględnia także uprzednią karalność K. S. za przestępstwa przeciwko mieniu, młody wiek oskarżonego i w ocenie sądu odwoławczego będzie miała dla niego istotny walor wychowawczy oraz resocjalizacyjny.

Z tych względów orzeczono jak w wyroku.

SSO Małgorzata Bańkowska SSO Marek Wojnar SSO Zenon Stankiewicz

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.