Treść orzeczenia
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 8 kwietnia 2022 roku
Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VI Karny w składzie :
Przewodniczący Sędzia Tamara Grzelak
Protokolant Katarzyna Pawłowska
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań-Wilda w Poznaniu------------ po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8.04.2022r. sprawy D. P. (1), syna K. i J. z domu M., ur. (...) w P. oskarżonego o to, że w dniu 18 czerwca 2021r. w P. w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki C. (...) o nr. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości: badanie urządzeniem A. 6020 plus: pomiar I o godz.15.35 z wynikiem 0,56 mg/l, pomiar II o godz. 15.50 z wynikiem 0,65 mg/l, pomiar III o godz.15.51 z wynikiem 0,69 mg/l, badanie urządzeniem Alkometr A 2.0: pomiar I o godz. 17:12 z wynikiem 0,49 mg/l, pomiar II o godz. 17:14 z wynikiem 0,48 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz nie stosując do decyzji właściwego organu tj. Prezydenta Miasta P. nr (...).(...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B+E, B z dnia 8 czerwca 2021 roku oraz wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda sygn. akt VI W 407/21 z dnia 1 kwietnia 2021 roku zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 miesięcy od dnia 6 maja 2021roku do 6 listopada 2021roku, tj. o przestępstwo z art. 178a § 4 kk w zw. z art.180a kk w zw. 11 § 2 kk
1. oskarżonego uznaje za winnego tego, że w dniu 18 czerwca 2021r. w P. w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki C. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości: badanie urządzeniem A. 6020 plus: pomiar I o godz.15.35 z wynikiem 0,56 mg/l, pomiar II o godz. 15.50 z wynikiem 0,65 mg/l, pomiar III o godz.15.51 z wynikiem 0,69 mg/l, badanie urządzeniem Alkometr A 2.0: pomiar I o godz. 17:12 z wynikiem 0,49 mg/l, pomiar II o godz. 17:14 z wynikiem 0,48 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, nie stosując do decyzji Prezydenta Miasta P. nr (...) (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B+E, B z dnia 8 czerwca 2021 roku - to jest przestępstwa z art. 178a § 1 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 178a § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda stawka
2. na podstawie art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat
3. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych
4. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 475,28 zł, a na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych [tekst jednolity Dz.U. 1983r. Nr 49 poz.233 z zm.] wymierza mu opłatę w kwocie 300 złotych.
/-/ sędzia Tamara Grzelak
Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
Sygn. akt VI K 44/22
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
Wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy orzeczenia co do kary i na podstawie art. 424 § 3 kpk uzasadnienie zostało ograniczone do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.USTALENIE FAKTÓW
Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
D. P. (1)
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
1.OCena DOWOdów
1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☐
1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☒
1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
1.
D. P. (2)
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐
1.4. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐
1.5. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐
1.6. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
D. P. (2)
1.
1, 2 i 3
Wyrok w niniejszej sprawie zapadł w trybie art. 387 kpk, wskutek uwzględnienia przez Sąd wniosku oskarżonego, złożonego na rozprawie w porozumieniu z obrońcą. Oskarżony został przy tym pouczony o treści art. 447 § 5 k.p.k., podał, że rozumie pouczenie. Prokurator prawidłowo zawiadomiony o rozprawie, nie stawił się.
Sąd uwzględnił wniosek o wymierzenie kary grzywny, albowiem spełnia ona przesłanki ustawowe z art. 53 kk, art. 115 § 2 kk, zarówno w zakresie prewencji indywidualnej (tj. wychowawcze i zapobiegawcze), jak i prewencji generalnej, rozumianej jako kształtowanie prawnej świadomości społeczeństwa.
Sąd wymierzył D. P. (2) karę grzywny w liczbie 150 stawek dziennych po 20 złotych każda stawka. Liczba stawek jest adekwatna do czynu, a wysokość stawki dziennej uwzględnia sytuację majątkową oskarżonego. Mężczyzna na rozprawie zadeklarował również pożyczenie pieniędzy od rodziny, by uiścić należności. Wskazał, że grzywna spłacona będzie wyłącznie jego kosztem, a nie kosztem dzieci, pozostających na jego utrzymaniu.
Sąd uznał, iż cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości, bowiem oskarżony wyraził żal i skruchę, a także przyznał się do stawianego zarzutu.
Uwzględniając wniosek oskarżonego o skazanie Sąd baczył i na to, że zaproponowanej przez oskarżonego karze nie sprzeciwił się prokurator, który prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy nie stawił się. W tym względzie wskazać należy, iż pozycja prokuratora co do wyrażenia sprzeciwu wobec wniosku oskarżonego z art. 387 § 1 kpk niczym nie różni się od pozycji pokrzywdzonego, którego bierna postawa (niestawiennictwo) w przypadku zgłoszenia przez oskarżonego takiego wniosku, przy jednoczesnym należytym powiadomiony go o terminie oraz pouczaniu o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego takiego wniosku, nie stanowią dla Sądu jakiejkolwiek przeszkody dla jego uwzględniania przy stwierdzeniu przesłanek warunkujących taki wniosek, a także stwierdzenia okoliczności wskazanych w art. 387 § 2 kpk.
Jako okoliczności łagodzące Sąd uznał brak uprzedniej karalności oskarżonego w chwili popełnienia przypisanego mu czynu, a także wyrażany zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie żal i skruchę. Oskarżony wprost wskazał, że jego działanie było nierozważne, bo chciał jak najszybciej pomóc 80-letniej matce (która nagle dostała wysoką temperaturę). Przy ocenie tej okoliczności nie może umknąć, iż zdarzenie miało miejsce w czasie pandemii C.-19, gdy nakazywano wzmożoną troskę wobec seniorów i szybka reakcję na jakiekolwiek objawy zaburzenia zdrowia.
Natomiast do okoliczności obciążających zaliczyć należy wysoki stan nietrzeźwości D. P. (1)– tj. dwukrotnie przewyższający przyjęty przez ustawodawcę próg warunkujący zaistnienie stanu nietrzeźwości, w znacznym stopniu wpływający na stan psychofizyczny oskarżonego w chwili ujęcia przez świadków zdarzenia.
Podkreślić należy, iż kara wymierzona przez Sąd ma w pierwszej kolejności być stosowana z uwzględnieniem zasady humanitaryzmu i wdrożyć sprawcę do przestrzegania porządku prawnego. Zasada ta oznacza przede wszystkim konieczność minimalizowania dolegliwości i cierpień przy stosowaniu prawa karnego i wykorzystywania jego sankcji tylko w granicach niezbędnej potrzeby (Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 52).
Sąd uznał, iż właśnie kara grzywny w proponowanym przez oskarżonego wymiarze będzie adekwatna do czynu i osoby sprawcy i dlatego uwzględnił wniosek o skazanie.
Odnosząc się w tym miejscu do stanowiska prokuratora wyrażonego w sprzeciwie od wyroku nakazowego wyraźnie wskazać trzeba, iż kara w wymiarze roku pozbawienia wolności byłaby nieodpowiednia wobec sprawcy i nieadekwatna do czynu, nadto wprost stanowiłaby represjonowanie sprawcy i niehumanitarny odwet społeczny na oskarżonym. Istotne jest tez w tym miejscu, iż kwalifikacja prawna wskazana przez prokuratora w akcie oskarżenia nie znalazła potwierdzenia w stanie faktycznym.
Na podstawie art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, uwzględniając wniosek w tym zakresie.
Sąd przyjął, iż taki okres jest odpowiedni wobec sprawcy i wdroży go do przestrzegania porządku prawnego, wywoła krytycyzm wobec własnego zachowania. Zachodzi konieczność wyeliminowania D. P. (1) z ruchu drogowego i wykluczenia z prowadzenia pojazdów na 4 lata. Sąd miał również na względzie prewencję generalną. Przestępstwa drogowe, popełnione przez kierowców w stanie nietrzeźwości, są w Polsce powszechne i trzeba je z całą stanowczością zwalczać, albowiem zagrażają życiu i zdrowiu wszystkich uczestników ruchu. Dlatego też dla społecznego poczucia sprawiedliwości ważne jest, by każdy mógł się przekonać, iż państwo poprzez swoje organy natychmiast reaguje na przekroczenie norm i stosuje prawo, które przyczyni się do poprawienia sytuacji samego sprawcy wypadku, a także wyeliminuje kierowcę naruszającego przepisy z ruchu drogowego.
W pkt 3 wyroku Sąd orzekł od oskarżonego, stosownie do treści art. 43a §2 kk i wniosku oskarżonego świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 kk na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5000 złotych. Orzeczenie tego świadczenia jest bowiem obligatoryjne w przypadku sprawców przestępstwa m.in. z art. 178a §1 kk. Sąd uznał, że wnioskowana kwota 5.000 zł jest w tym zakresie wystarczająca z uwagi na sytuację rodzinną i finansową oskarżonego oraz spełni ustawowe cele tego świadczenia.
1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.6. inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
7. KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
4.
Na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 października 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sadowe w kwocie 475,28 zł oraz opłatę w wysokości 300 zł. Oskarżony wniósł bowiem m.in. o obciążenie go wskazanymi kosztami postępowania, a mając na względzie jego sytuację osobistą, a przede wszystkim jego wiek i możliwości zarobkowe Sąd nie znalazł podstaw, by wniosku oskarżonego nie uwzględnić i nie obciążać go wskazanymi wydatkami oraz opłatą. Dolegliwość ekonomiczna jest bowiem naturalną konsekwencją popełnienia przestępstwa.
1.1Podpis
/-/ sędzia Tamara Grzelak