Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Gz 51/17
Postanowienie
Dnia 13 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Joanna Rusińska (spr.)
Sędziowie SO Jerzy P. Naworski
Sygn. akt V Gz 51/17
SO Małgorzata Bartczak - Sobierajska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w (...) przeciwko A. J. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 września 2016r., sygn. akt V GC 468/13 postanawia zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zawiesić rygor natychmiastowej wykonalności nadany wyrokowi zaocznemu Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt V GC 468/13. Małgorzata Bartczak-Sobierajska Joanna Rusińska Jerzy P. Naworski
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek pozwanej o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności nadanego wyrokowi zaocznemu Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt V GC 468/13. Z uzasadnienia orzeczenia Sądu I instancji wynika, że nie podzielił on stanowiska pozwanej, iż wyrok zaoczny został jej nieprawidłowo doręczony. Także okoliczności przytoczone w sprzeciwie nie wywołały wątpliwości tego Sądu, uzasadniających zawieszenie rygoru na podstawie art.346 § 1 k.p.c.
W zażaleniu pozwana wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego i zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego, zarzucając naruszenie art.346 § 1 k.p.c., polegające na jego niezastosowaniu.
W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów za instancję odwoławczą.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione.
Zdaniem Sądu II instancji, słusznie podnosi skarżąca, że wykazała, iż jej niestawiennictwo na rozprawie, na której został wydany wyrok zaoczny było niezawinione, gdyż zawiadomienie o terminie rozprawy nie zostało doręczone pozwanej do aresztu śledczego, w którym wówczas przebywała. Taka sytuacja stanowi o naruszeniu przez Sąd Rejonowy art. 137 § 2 k.p.c., czemu Sąd odwoławczy dał wyraz w postanowieniu w sprawie sygn.VI Gz 50/17.
Wbrew stanowisku Sądu I instancji, w świetle załączonego do sprzeciwu odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt I C 1346/11, dotyczącego tych samych stron, istnieją pewne wątpliwości, co do zasadności wyroku zaocznego z uwagi na podniesiony w sprzeciwie zarzut powagi rzeczy osądzonej (art.199 § 1 pkt 2 k.p.c.). Taki zarzut wymaga oceny Sądu Rejonowego i wydania odrębnego postanowienia na podstawie art.222 k.p.c., a Sąd odwoławczy nie jest władny, aby o tym stanowczo przesądzać przy rozstrzygnięciu przedmiotowego zażalenia. W tym kontekście należy zaznaczyć, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie zawiera argumentów dla poddania w wątpliwość zarzutu z art.199 § 1 pkt 2 k.p.c., zaś powód w odpowiedzi na zażalenie ogranicza się tylko do stwierdzenia, że ,,podziela pogląd Sądu Rejonowego, iż okoliczności przedstawione w sprzeciwie nie wywołują wątpliwości, co do zasadności wyroku zaocznego.
Z tych względów, na podstawie art.346 § 1 k.p.c. wniosek pozwanej o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności należało uznać za uzasadniony, uwzględniając tym samy jej zażalenie, na podstawie art.386 § 1 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnie Sąd Rejonowy w orzeczeniu kończącym sprawę (art.108 § 1 k.p.c.).
Małgorzata Bartczak-Sobierajska Joanna Rusińska Jerzy P. Naworski
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)