VI Gz 342/15PostanowienieSąd Okręgowy w Rzeszowie

Postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 31 grudnia 2015 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt VI Gz 342/15

Postanowienie

Dnia 30 grudzień 2015 r .

Sąd Okręgowy w Rzeszowie, Wydział VI Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący : SSO Andrzej Borucki

Sędziowie: SSO Beata Hass-Kloc (spr.)

SSO Anna Harmata

Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Kościak

po rozpoznaniu w dniu 30 grudzień 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku: dłużnika /osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej : A. S. zam. R. o ogłoszenie upadłości w przedmiocie zażalenia E. S. na Postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego – Sekcji ds. Upadłościowych i Naprawczych z dnia 7.09.2015r, sygn.. akt V GU 56/15 dotyczącego odrzucenia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 września 2015r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy – Sekcja ds. Upadłościowych i Naprawczych, sygn. akt V GU 56/15 odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika E. S..

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy wskazał, że w toku ogłoszenia upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej A. S. Sąd Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015r odmówił udziału w sprawie E. S..

Dalej naprowadził ,że E. S. złożyła zażalenie na w/w Postanowienie. Sąd Rejonowy stwierdził ,że w/w zaskarżone Postanowienie wydano na podstawie przepisów szczególnych art. 26 ust 1 pr.up i n. w zw. z art. 35 pr.up i n., które wyłączają możliwość zastosowania art. 510 kpc. W tej sytuacji zażalenie jako niedopuszczalne odrzucono.

Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 510 § 1 kpc i 394 kpc.

Na powyższe postanowienie E. S. wniosła zażalenie. Zarzuciła

naruszenie art. 35 prawa upadłościowego i naprawczego w zw. z art. 370 kpc i 394 kpc polegające odrzuceniu zażalenia wskutek błędnego uznania go za niedopuszczalne ; art. 35 puin w zw. z art. 13 § 2 kpc poprzez ich nie zastosowanie, a w konsekwencji błędne uznanie , że E. S. nie może wnieść zażalenia na postanowienie odmowie dopuszczenia jej do udziału w sprawie. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia .

W uzasadnieniu podała, że treść art. 35 puin i 13 par 2 kpc poprzez wykładnię systemową przemawia za możliwością zaskarżenia przedmiotowego postanowienia.

Sąd Okręgowy mając na uwadze powyższe zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy przysługuje zażalenie na postanowienie z dnia 2 lipca 2015r wydane przez Sąd I instancji odmawiające E. S. udziału w sprawie toczącej się wskutek wniosku dłużnika – osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej o ogłoszenie upadłości ( k – 59).

Ocenę niniejszego należy zacząć od tego ,że art. 33 prawa upadłościowego i naprawczego wskazuje podstawy i tryb wnoszenia zażalenia.

Postępowaniem w rozumieniu ust 1 w/w przepisu jest „postępowanie w przedmiocie ogłoszenia upadłości”. Poza tym wskazuje ,że zażalenie w tym postępowaniu przysługuje - oprócz postanowienia kończącego to postępowanie – również w przypadkach określonych w ustawie. Jednak termin ustawa ma tu szersze znaczenie i obejmuje również Kodeks postępowania cywilnego co w konsekwencji pozwala przyjąć ,że zażalenie przysługuje również na określone w nim przypadki ( art. 394 par 1 pkt. 1 – dotyczący zwrotu wniosku o ogłoszenie upadłości – uchwała SN z dnia 5.02.2004r,III CZP 111/03; pkt.2 co do odmowy zwolnienia od kosztów sadowych i cofnięcie takiego zwolnienia i odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego , albo ich odwołanie, pkt. 4 2 , 5,7,8,10,11 ( podobnie St. Gurgul, Komentarz do art. 33 prawa upadłościowego i naprawczego, 2013r, wyd. 9 , C.H. Beck).

Należy w tym miejscu zaznaczyć ,że ustawodawca określa precyzyjnie, które przepisy procedury cywilnej można stosować w toku postępowania upadłościowego. Zarówno art. 35 jak 229 prawa upadłościowego i naprawczego jednoznacznie stanowią , że w sprawach nieuregulowanych w tym postępowaniu stosuje się odpowiednio przepisy księgi pierwszej części pierwszej kpc i co należy podkreślić – nie wprost , lecz jedynie odpowiednio ( podobnie: P. Zimmerman w glosie do uchwały SN z dnia 14.05.2014r, III CZP 18/14, teza 2, F. Zedler w glosie do uchwały SN z dnia 14.09.2005r, III CZP 58/05, uzasadnienie projektu Prawa upadłościowego z 1934r, z.3 s.58, oraz Jakubecki , Zedler, Gurgul w Komentarzu do art. 35 prawa upadłościowego i naprawczego, R. Adamus, Komentarz do art. 491 2 prawa upadłościowego i naprawczego, Wyd. C.H. Beck , 2015 ,wyd.1).

Reasumując, brak było podstaw do przyjęcia , że na postanowienie z dnia 2.07.2015r wydane przez Sąd I instancji, odmawiające udziału w niniejszej sprawie E. S. przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia, a zatem przedmiotowe zażalenie należało oddalić, o czym orzeczono po myśli art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.