descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt VI Gz 27/17

Postanowienie

Dnia 13 lutego 2017 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Zbigniew Krepski (spr.)

Sędziowie SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu ograniczył zabezpieczenie ustanowione na rzecz powoda na podstawie nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w dniu 19 sierpnia 2016 r. w sprawie o sygnaturze akt V GNc (...)do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego obowiązanego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd ten wskazał, iż powód uprawdopodobnił zarówno przysługują mu roszczenie, jak też uprawdopodobnił interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Jednakże mając na uwadze oświadczenie powoda, że dokonane przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Nowym Sączu zabezpieczenie wierzytelności na podstawie nakazu zapłaty zostało w całości uzyskane poprzez zajęcie rachunku bankowego pozwanej spółki, Sąd pierwszej instancji ograniczył zabezpieczenie do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego pozwanej (k.501).

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił mu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia tj. art. 492 § 2 k.p.c. i art. 742 § 1 k.p.c. będącą skutkiem błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uchylenia zabezpieczenia podczas, gdy okoliczności podniesione w zarzutach od nakazu zapłaty oraz we wniosku o uchylenie zabezpieczenia z dnia 7 października 2016 r. w sposób jednoznaczny wskazują na to, że w niniejszej sprawie nie zostatały spełnione przesłanki udzielenia zabezpieczenia. Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie dokonanego przez stroną powodową zabezpieczenia na podstawie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanego przez Sąd Rejonowy w Toruniu z dnia 19 sierpnia 2016 r. w sprawie o sygnaturze akt V GNc (...)oraz o zasądzenie od uprawnionego na rzecz obowiązanego kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania zażaleniowego (k.511-514).

Powód nie udzielił odpowiedzi na zażalenie powoda.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie pozwanego ostatecznie zasługiwało na uwzględnienie mimo, że chybiony był zarzut dotyczący braku uwiarygodnienia przez powoda zasadności dochodzonego roszczenia.

W ocenie Sądu Okręgowego rację ma Sąd I instancji podkreślając w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że powód uprawdopodobnił wierzytelność, a podnoszona w zarzutach od nakazu zapłaty kwestia zaistnienia podstaw do naliczenia kary umownej i obciążenia nią powoda jest sporna i wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego. Należy podkreślić, iż uprawdopodobnienie nie oznacza prawdopodobieństwa graniczącego z pewnością. W ocenie Sądu Okręgowego uprawdopodobnienie roszczenia przez uprawnionego oznacza „przytoczenie takich okoliczności, z których będzie wynikać, że roszczenie mu przysługuje, a okoliczności te będą przez niego uprawdopodobnione" (por. T. Ereciński, J. Gazdowski, M. Jędrzejowska, Kodeks postępowania cywilnego, Komentarz, W-wa 2006 r., t. 3 s. 400-4001). Można zatem powiedzieć, że przesłanka ta będzie spełniona jeśli wnioskodawca przedstawi materiał, niekoniecznie spełniający wymogi stawiane przez przepisy o postępowaniu dowodowym, z którego można jednak wynieść ze znacznym stopniem prawdopodobieństwa, że roszczenie rzeczywiście istnieje (tak SA w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 27 grudnia 2013 r., I ACz 984/13, LEX nr 1430748).

Natomiast w ocenie Sądu Okręgowego zgodzić się trzeba z pozwanym, iż powód nie uprawdopodobnił istnienie interesu prawnego w żądaniu zabezpieczenia dochodzonego roszczenia, który w przypadku roszczeń pieniężnych sprowadza się m.in. do obawy uszczuplenia majątku przez obowiązanego. Zgodzić się trzeba ze skarżącym, że w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wskazujące na ryzyko niewyegzekwowania dochodzonego przez powoda roszczenia. Rację ma pozwany, że podnoszony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia fakt straty poniesionej w roku 2015 w zakresie jego działalności operacyjnej nie stanowi jeszcze o jego niewypłacalności mając na uwadze majątek, którym dysponuje pozwana spółka, w tym podlegające egzekucji aktywa spółki. Ponadto, jak wynika z załączonego do wniosku pozwanego o uchylenie zabezpieczenia dokumentu finansowego spółki w postaci sprawozdań finansowych za lata 2013-2015 oraz z załączonego do zażalenia aktualnego dokumentu finansowego pozwanej spółki w postaci sprawozdania o przychodach, kosztach, wyniku finansowym oraz nakładach na środki trwałe za trzy kwartały 2016 r. aktywa trwałe spółki stanowią kwotę 33.678.000 zł, a spółka zanotował zysk w wysokości 3.485.000 zł. Zatem, wbrew ustaleniom Sądu Rejonowego nie zachodziła potrzeba ograniczenia zabezpieczenia na podstawie art. 492 § 2 k.p.c. i art. 742 § 1 k.p.c.

Wobec powyższego na podstawie o art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że w oparciu o art. 742 § 1 k.p.c. uchylił zabezpieczenie roszczenia ustanowione na rzecz powoda na podstawie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 19 sierpnia 2016 r., sygn. akt V GNc (...)

Stosownie do treści art. 745 § 1 k.p.c. o kosztach postępowania zabezpieczającego Sąd rozstrzygnie w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

Z. – (...)

1) (...)

2) (...)

- (...)

- (...)

3) (...)

T. (...)