Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Gz 230/13
Postanowienie
Dnia 30 grudnia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Jakub Rusiński (spr.)
Sędziowie SO Jerzy Naworski, Zbigniew Krepski
po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) S.A. w T. przeciwko F. M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt V GC 191/12 postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie z dnia 29 maja 2013 r. o odrzuceniu apelacji z tego względu, że pomimo wezwania pozwany nie opłacił środka odwoławczego (art.370 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c.).
Pozwany wniósł zażalenie wskazując na swoją trudną sytuację majątkową, która uniemożliwia mu uiszczenia kosztów sądowych. W ocenie pozwanego jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został niezasadnie zwrócony. Pozwany występuje w sprawie bez zawodowego pełnomocnika i uczestniczy w większej ilości procesów. Z tym wiąże skarżący niewykonanie zarządzenia o usunięcie braków swojego wniosku. Według pozwanego odrzucenie apelacji odbierze mu prawo wykazania przed sądem swoich racji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Pozwany został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych od zażalenia. W zarządzeniu pozwany został pouczony, jakie warunki musi spełnić jego wniosek oraz o skutkach niewykonania wezwania w terminie (k.228). Konsekwencje niewykonania wezwania musiały być dla pozwanego jasne, skoro także wcześniejszy środek odwoławczy (apelacja) został odrzucony z uwagi na zwrot wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i niewykonanie polecenia uiszczenia należnej opłaty sądowej (postanowienie SR w Toruniu z dnia 29.5.2013 r.).
Pozwany nie usunął braków formalnych wniosku dlatego jego zwrot był uzasadniony na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. w zw. z art. 102 ust.2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Pozwany nie odpowiedział także na wezwanie do opłacenia zażalenia w związku z czym wystąpiły podstawy do odrzucenia zażalenia na podstawie art.370 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c.
Kwestia braku reprezentacji strony przez zawodowego pełnomocnika nie ma znaczenia w sprawie albowiem spełnienie wymagań formalnych, o które precyzyjnie wezwał pozwanego Sąd Rejonowy, nie wymaga kwalifikowanego zastępstwa procesowego.
Nie występuje wskazywane w zażaleniu ograniczenie prawa do sądu w sytuacji, gdy strona poprzez własne, nieusprawiedliwione zaniedbania, pozbawia się możliwości kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Taka sytuacja miała miejsca w niniejszej sprawie.
Formalizm obowiązujący w postępowaniu cywilnym wymaga, aby każdy środek odwoławczy został opłacony. Strona, która nieskutecznie składa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych - w wyniku nie wykonania zarządzeń sądu, nie może tego braku konwalidować przy okazji dalszych środków zaskarżenia. Sytuacja majątkowa pozwanego wykazywana na kolejnym etapie postępowania, nie usprawiedliwia więc zażalenia.
Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art.385 k.p.c. w z wz. z art.397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.