VI Gz 151/17PostanowienieSąd Okręgowy w Toruniu

Postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 19 lipca 2017 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt VI Gz 151/17

Postanowienie

Dnia 19 lipca 2017 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący SSO Joanna Rusińska (spr.)

Sędziowie SO Jerzy P. Naworski

SO Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat we W. o ogłoszenie upadłości R. M. na skutek zażalenia R. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 20 marca 2017r., sygn. akt V GU 258/16 postanawia oddalić zażalenie.

J. N. J. Z. K

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sądu Rejonowy – Sąd upadłościowy, zabezpieczył majątek dłużnika R. M. poprzez ustanowienie nadzorcy sądowego w osobie K. D., wskazując w uzasadnieniu orzeczenia, że taki wniosek o zabezpieczenie został zawarty w wniosku wierzyciela o ogłoszenie upadłości. Według tego Sądu w przedmiotowej sprawie uzasadnione jest ustanowienie nadzorcy tymczasowego celem ustalenia majątku dłużnika i zabezpieczenia interesu wierzycieli. Z tych względów na podstawie art.38 p.u. orzekł jak w sentencji.

W zażaleniu dłużnik stwierdził, że postanowienie i wniosek o ogłoszenie upadłości jest dla niego krzywdzący, gdyż wierzyciel nie prowadził z nim żadnych rozmów.

W odpowiedzi na zażalenie wierzyciel stwierdził, że wniosek o ogłoszenie upadłości i zabezpieczenie wynika z braku możliwości rozmów z dłużnikiem na temat jego zadłużenia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne, albowiem nie zawiera żadnych argumentów jurydycznych, które mogłyby wpłynąć na zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Stanowisko skarżącego, że nie było konieczności zabezpieczenia jego majątku, gdyż wierzyciel nie prowadził z nim żadnych rozmów, jest tylko twierdzeniem uczestnika, które pozostaje w sprzeczności z oświadczeniem wierzyciela, który twierdzi, że to dłużnik odmawiał rozmów.

W ocenie Sądu, brak znajomości rzeczywistej sytuacji dłużnika, dotyczącej jego majątku i wierzycieli, budził uzasadnione obawy wierzyciela, co do zabezpieczenia jego interesu w zainicjowanym przez niego postępowaniu upadłościowym. Przy czym nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca uprawdopodobnił wniosek o ogłoszenie upadłości, a stan niewypłacalności potwierdza sprawozdanie nadzorcy sądowego z 26 kwietnia 2017 r. Należy podkreślić, że zabezpieczenie ma skutek wobec wszystkich wierzycieli i w ich interesie zostało dokonane, i to w sposób najmniej uciążliwy dla dłużnika.

Z tych względów, nie doszło do naruszenia art.36 i art.38 ust.1 p.u., dlatego na podstawie art.385 w zw. z art.397 § 2 k.p.c. i art.35 i 37 p.u. orzeczono, jak w sentencji.

J. N. J. Z. K

Z.

1. (...),

2. (...)

3. (...) .

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.