Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Gz 130/14
Postanowienie
Dnia 9 czerwca 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Anna Walus-Rząsa ( spr.)
Sędziowie: SOO Barbara Frankowska
SSO Anna Harmata
Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Kamuda
po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: J. Z. przeciwko: (...) Państwowe S.A. w W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Rzeszowie V Wydziału Gospodarczego z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt V GC 120/13 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do dalszego prowadzenia Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie V Wydziałowi Gospodarczemu, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Sądu Rejonowego w Rzeszowie zarządził zwrot pozwu. W uzasadnieniu wskazał, że powód, wezwany zarządzeniem z dnia 9.04.2013r. do przedłożenia właściwego pełnomocnictwa, umocowującego do występowania w niniejszej sprawie – braku nie uzupełnił w zakreślonym terminie, co spowodowało zwrot pozwu na podstawie art. 130 § 2 kpc. W uzasadnieniu zarządzenia wskazał, że z treści przedłożonego w dniu 2.05.2013r. pełnomocnictwa procesowego wynika umocowanie do reprezentowania powoda w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w Rzeszowie oraz wszystkich instancjach właściwych. Tak sformułowane pełnomocnictwo odpowiada treści pozwu uprzednio złożonego w sprawie przed jej przekazaniem do Sądu Rejonowego i zawiera umocowanie do reprezentowania przed Sądem Okręgowym, jako Sądem I instancji oraz przed Sądem Apelacyjnym. Umocowanie nie obejmuje reprezentowania przed Sądem Rejonowym w Rzeszowie.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył powód. Zaskarżając zarządzenie w całości zarzucił :
I. naruszenie prawa procesowego, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to art. 130 § 1 kpc, polegające na wadliwym przyjęciu, iż zachodzą przesłanki do zwrotu pozwu, z uwagi na nieusunięcie jego braku formalnego, polegającego na niewykazaniu umocowania do działania w imieniu powoda, pomimo, iż z przedłożonego w toku postępowania przez pełnomocnika powoda dokumentu pełnomocnictwa, datowanego na dzień 6 grudnia 2012r. wynikało jednoznacznie umocowanie pełnomocnika do działania w sprawie w imieniu powoda.
II. naruszenie prawa procesowego , a to art. 130 § 1 kpc, polegające na wadliwym przyjęciu, iż zachodzą przesłanki do zwrotu pozwu, z uwagi na nieusunięcie braku formalnego pomimo, że:
a) wezwanie do uzupełnienia braku formalnego nie wskazywało rygoru zwrotu, jako sankcji nieuzupełnienia braku,
b) wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zostało sformułowane w sposób nieprecyzyjny, w stopniu uniemożliwiającym ustalenie jakiej dokładnie treści pełnomocnictwo winno zostać Sądowi przedłożone.
III. naruszenie prawa procesowego, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to art. 130 §1 kpc w związku z art. 401 kpc, polegające na wadliwym przyjęciu, iż zachodzą przesłanki do zwrotu pozwu, z uwagi na nieusunięcie jego braku formalnego, polegającego na niewykazaniu umocowania do działania w imieniu powoda, pomimo, że Sąd nie wezwał powoda do potwierdzenia czynności pełnomocnika, skutkujące wydaniem zarządzenia o zwrocie pozwu.
W związku z powyższym powód wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie powoda zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podziela stanowisko strony powodowej co do tego, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zostało sformułowane w sposób nieprecyzyjny, uniemożliwiający ustalenie jakiej dokładnie treści pełnomocnictwo winno zostać Sądowi przedłożone.
Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w postanowieniu z dnia 6.07.2000r. sygn. akt V CKN 1144/00, w którym Sąd Najwyższy stwierdził, że w przypadku, kiedy do akt złożono już pełnomocnictwo procesowe a mimo to wzywa się stronę do usunięcia braku formalnego pisma procesowego przez złożenie pełnomocnictwa, to wówczas w wezwaniu należy bliżej określić wymagania jakie powinno spełniać to pełnomocnictwo. Podobnie stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30.01.2008 r. sygn. akt III CSK 235/07 gdzie z uzasadnienia wynika, iż w przypadku usunięcia braków należytego umocowania pełnomocnika – niezależnie, czy zarządzenie wzywające do usunięcia braków kierowane jest do samej strony, czy jej profesjonalnego pełnomocnika powinno być precyzyjne i jasne, nie może natomiast być dwuznaczne i powodujące wątpliwość co do przedmiotu wezwania.
W niniejszej sprawie w sytuacji gdy pełnomocnictwo zostało wcześniej już do akt złożone, wezwanie pełnomocnika do przedłożenia właściwego pełnomocnictwa umocowującego do występowania w niniejszej sprawie jest zdaniem Sądu Okręgowego nieprecyzyjne gdyż nie określa wymagań jakie powinno spełnić to pełnomocnictwo. Stąd też zarządzenie zwrotu pozwu było bezzasadne i w związku z tym Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone zarządzenie, na podstawie art. 386 § 4 w związku z art. 397 § 2 kpc i przekazał sprawę do dalszego prowadzenia Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie.
Dodać należy, że w niniejszej sprawie została ogłoszona upadłość powoda obejmująca likwidację jego majątku. Stąd też wobec wstąpienia do sprawy syndyka masy upadłości dalsze postępowanie będzie się toczyło z jego udziałem. Zatem syndyk masy upadłości w dalszym postępowaniu ma możliwość ustanowienia pełnomocnika. Ugruntowane jest bowiem stanowisko judykatury, według którego z chwilą ogłoszenia upadłości mocodawcy wygasa także udzielone przez niego pełnomocnictwo prawa materialnego i procesowego ( postanowienie SN z dnia 7.11.2003r., I CZ 127/03, OSP 2004, z. 10, poz. 123- Przemysław Telęga Komentarz do art. 96 Kodeksu postepowania cywilnego).