Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Gz 120/16
Postanowienie
Dnia 26 sierpnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska
po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. w Toruniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. Z. przeciwko (...) sp. z o.o. w T. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22 kwietnia 2016r., sygn. akt V GNc 314/15 postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił zarzuty pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 8 kwietnia 2015 r. z uwagi na nieuiszczenie opłaty. W uzasadnieniu wskazano, że zarządzenie doręczono pozwanemu przez awizo, tj. na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. uznano za doręczoną w dniu 22 lutego 2016 r., a wyznaczony termin upłynął bezskutecznie z dniem 29 lutego 2016 r. (k. 75).
Pozwany w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie wskazując że, ani w skrzynce pocztowej, ani na terenie jego nieruchomości, nie zostały pozostawione żadne awiza, tym samym nie można uznać, że przesyłka została skutecznie doręczona pozwanemu (k. 79).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 494 § 1 k.p.c., sąd odrzuca zarzuty wniesione po upływie terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Skarżący nie neguje tego, że nie uiścił opłaty w zakreślonym terminie, lecz twierdzi, że nastąpiło to bez jego winy, ponieważ nie otrzymał awiza, więc nie mógł wiedzieć o przesyłce. Z pisma pozwanego z dnia 23 lutego 2016 r. (k. 67) wynika, że po odbiór pisma zgłosił się właśnie tego dnia, czyli już po jego zwrocie. Z tego wynika, że przesyłka była prawidłowo uznana za doręczoną.
Brak winy w dokonaniu czynności w terminie może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (art. 168 § 1 k.p.c.), natomiast nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia na postanowienie odrzucające zarzuty od nakazu zapłaty.
W konsekwencji zażalenie jako bezzasadne należało oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
(...)
Z.
1. (...)
2. (...)
- (...),
-(...),
3. (...)
T. 26.08.2016 r.