Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Gz 103/15
Postanowienie
Dnia 27 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Walus - Rząsa
Sędziowie : SO Barbara Frankowska
SO Beata Hass-Kloc ( spr.)
Protokolant: st. sekretarz sądowy Joanna Kościak
po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa : (...) Sp. z o.o. z/s w R. przeciwko: Agencji (...) Sp. z o.o. w M. przy udziale interwenienta ubocznego: (...) Sp. z o.o. w R. o zapłatę w przedmiocie zażalenia interwenienta ubocznego na Postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 25.02.2015r, sygn.. akt V G 1216/14 o oddaleniu wniosku pozwanego o wyłączenie sędziego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. pozwany złożył wniosek
o wyłączenie sędziego referenta E. S. od rozpoznawania niniejszej sprawy , albowiem sędzia rozpoznawała już inną sprawę z udziałem spółki i w związku z tym ma wyrobiony pogląd na jej okoliczności co może rzutować na jej bezstronność w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem z dnia 25.02.2015r Sąd Rejonowy w Rzeszowie, sygn. akt V GC 1216/14 oddalił w/w wniosek podnosząc ,że nie zachodzą żadne z przesłanek wskazanych w art. 48kpc i 49 kpc , które to przepisy w swej treści przywołał. Stwierdził na ich tle ,że subiektywne przekonanie strony pozwanej, iż sędzia skoro prowadziła inną sprawę może być nieobiektywna w tej sprawie nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego w sytuacji gdy nie zachodzą żadne inne przesłanki .
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył interwenient uboczny wnosząc
jego zmianę poprzez uwzględnienie w/w wniosku. Zarzucił mu naruszenie art. 49 kpc w zw. z art. 13 par 2 kpc przywołując w uzasadnieniu niniejszego treść stanowiska SN wyrażonego w postanowieniu z dnia 20.03.2013r, ( III CSK 169/12) oraz z dnia 26.11.2013r.
Sąd Okręgowy mając na uwadze powyższe zważył co następuje
Mając na uwadze treść zarzutów skarżącego należy ponownie podnieść ,że stosownie do treści art. 49 k.p.c. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48 k.p.c., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Sąd Okręgowy mając na uwadze treść powyższego przepisu oraz powołane przez pozwanego we wniosku oraz w zażaleniu interwenienta ubocznego okoliczności uznał, że w niniejszej prawie brak jest podstaw do wyłączenia sędzi Elżbiety Mikuły – Sztuki od rozpoznawania przedmiotowej sprawy.
Należy zauważyć, że skarżący swoje wątpliwości, co do bezstronności w/w sędziego upatruje w fakcie rozpoznawania sprawy
o sygn. akt V GC 264/13, w której to sprawie sąd dokonał oceny materiału dowodowego zbieżnego w znacznej części z dowodami zawnioskowanymi
w niniejszej sprawie. Pozwany z rozstrzygnięciem (niekorzystnym dla niego)
w powyższej sprawie się nie zgadza, jak również kwestionuje prawidłowość dokonanej w tej sprawie oceny materiału dowodowego. Zdaniem strony skarżącej Sąd w niniejszej sprawie nie może dokonać odmiennej oceny okoliczności ,niż w sprawie o sygn. V GC 264/13 skoro dotyczy to odpowiedzialności pozwanego na podstawie art. 647 1kc i tożsamych dowodów jak poprzednio.
Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że zgodnie
z ugruntowanym stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w orzecznictwie, okoliczność , iż sędzia orzekał już w innych sprawach z udziałem składającego wniosek, oraz w ocenie skarżącego, sąd w tych sprawach niewłaściwie stosował przepisy prawa i bezpodstawnie wydał wyroki korzystne dla strony przeciwnej, nie może być uznana za okoliczność, która w rozumieniu
art. 49 k.p.c., mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego sędziego w danej sprawie. Hipotezie art. 49 k.p.c. odpowiada bowiem taka sytuacja, w której strona wykaże istnienie między nią a sędzią określonego stosunku emocjonalnego, który mógłby wywoływać uzasadnioną wątpliwości co do bezstronności sędziego, czego ani pozwany, ani skarżący w niniejszej sprawie nie uczynił. Samo zaś przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego (por. wyrok SN z dnia 25 listopada 2011 r., II CSK 182/11, LEX nr 1102847; wyrok SN z dnia 6 maja 2010 r., II PK 344/09,
LEX nr 603421).
Dodać należy również, że strona może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd przy pomocy środków odwoławczych. Dlatego też zarzuty godzące w dokonaną przez sąd I instancji ocenę zebranego materiału dowodowego mogą być przedmiotem m.in. apelacji. Nie mogą natomiast być uważane za samodzielną podstawę wniosku o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Okoliczność ,że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony nie stanowi podstawy do wyłączenia go w świetle art. 49 kpc ( por. post. SN z dnia 20.02.1976r, II CZ 17/76). Również wniosek o wyłączenie sędziego, którego jako uzasadnienie
strona podaje jedynie zarzuty co do wydanego w sprawie orzeczenia nie jest przesłanką o którym stanowi art. 49 kpc ( por. post. SN z dnia 10.01.1997r, III AO 3/96).Strona bowiem nie może poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (por. postanowienie SN z dnia 2 lutego 2011 r., II UZ 45/10, LEX nr 844753; postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 2011 r., III UZ 9/11, LEX nr 966824).
Poza tym należy wskazać konkretne fakty , które wskazują na przychylne traktowanie jednej z stron procesu ( por. post. SN z dnia 4.12.1969, I CZ 124/69).
Zważywszy na powyższe – na podstawie art. 397 par 2 kpc w zw. z art. 385 kpc Sąd Okręgowy oddalił przedmiotowe zażalenie, o czym orzekł w sentencji postanowienia.
ZARZĄDZENIE
1. (...)
2. (...)