Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Gz 101/14
Postanowienie
Dnia 9 maja 2014 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Renata Bober
Protokolant: st. sekr. sądowy Agnieszka Krztoń
po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Bank (...) S.A. w W. przeciwko R. M. i M. M. o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu na skutek zażalenia R. M. i M. M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Przemyślu V Wydziału Gospodarczego z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt V GCo 125/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie i zwolnić pozwanych z obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia.
Uzasadnienie
W ocenie Sądu Okręgowego zażalenie należało uznać za uzasadnione z powodów następujących:
Sąd Rejonowy rozpoznając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdził jedynie, że analiza stanu majątkowego dłużników dokonana na podstawie złożonego oświadczenia majątkowego prowadzi do konkluzji, że są oni w stanie opłacić relatywnie niską opłatę od zażalenia, bez uszczerbku koniecznego dla ich utrzymania, mając na względzie wysokość uzyskiwanych dochodów.
W ocenie Sądu Okręgowego dochody miesięczne na czteroosobową rodzinę w kwocie 2.000 zł nie pozwalają jednak na przyjęcie powyższego bez względu na wysokość opłaty sądowej, tym bardziej w sytuacji, że z oświadczeń majątkowych wynika, iż dłużnicy nie posiadają praktycznie żadnego majątku, w tym także oszczędności. Dodać należy, że w aktach sprawy na k. 42 złożony został wprawdzie dowód wpłaty kwoty 100 zł, Sąd Rejonowy nie dokonał jednak w tym przedmiocie żadnych ustaleń, a więc czy jest to opłata dokonana przez dłużników od zażalenia czy też dotyczy innego tytułu.
W tej sytuacji w ocenie Sądu Okręgowego należało przyjąć, że sytuacja majątkowa i rodzinna dłużników dawała podstawę do zwolnienia ich od obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia w świetle art. 102 ust 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wobec czego zmieniono zaskarżone postanowienie na podstawie art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.