Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Cz 934/17
Postanowienie
Dnia 7.09.2017 r.
Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Polak
Sędziowie: SSO Jolanta Janas
SSO Karol Kołodziejczyk (spr.)
Sygn. akt V Nsm 60/17
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7.09.2017 r. sprawy z wniosku B. K. (1) z udziałem R. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 22 listopada 2016 roku w sprawie sygn. akt V Nsm (...) na skutek zażalenia uczestnika postępowania R. C. od postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 24 marca 2017r. postanawia: zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie z uwzględnieniem kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Częstochowie:
1. uchylił prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 22 listopada 2016 r. w sprawie sygn. akt V Nsm (...) i umorzył postępowanie w sprawie;
2. opłatę sądową od wniosku o wykonanie kontaktów ustalił na kwotę 40 zł i uznał ją za uiszczoną w całości przez R. C.;
3. opłatę sądową od skargi o wznowienie postępowania ustalił na kwotę 40 zł i uznał ją za uiszczoną w całości przez B. K. (1);
4. zasądził od uczestnika postępowania R. C. na rzecz wnioskodawczyni B. K. (1) kwotę 40 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych i kwotę 497 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.
W zażaleniu na to postanowienie R. C. zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i wniósł o jego uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania lub umorzenie postępowania w sprawie skargi o wznowienie postępowania jako bezzasadnej, a nadto obciążenie B. K. (1) kosztami postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
O ile trafnie uznał Sąd pierwszej instancji, że zaistniały podstawy do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 22.11.2016 r. w sprawie V Nsm (...) w przedmiocie wykonania kontaktów R. C. z małoletnią J. C., o tyle nie można zgodzić się z tym Sądem, że zachodzą podstawy do umorzenia wznowionego postępowania, albowiem wydanie merytorycznego orzeczenia w sprawie jest niedopuszczalne.
Konkluzję o niedopuszczalności orzekania w sprawie Sąd pierwszej instancji wywiódł w oparciu o ustalenie, że wnioskodawca żądał przymuszenia B. K. (1) do wykonywania kontaktów ustalonych w orzeczeniu, które w chwili złożenia wniosku w dniu 4.11.2015 r. już nie obowiązywało, gdyż zostało uchylone postanowieniem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 29.10.2015 r.
Trzeba jednak zwrócić uwagę, że z treści wskazanego orzeczenia z 29.10.2015 r. w żaden sposób nie można wyprowadzić wniosku, iż uchyla ono wcześniejsze postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25.06.2015 r. Obydwa te orzeczenia zostały wydane w trybie zabezpieczenia kontaktów R. C. z małoletnią córką J. C. w sprawie rozwodowej sygn. akt I1RC (...). Pierwsze z nich reguluje kontakty w weekendy, a drugie – w poniedziałki, środy i piątki. Zakres kontaktów w tych orzeczeniach ustalony nie koliduje więc ze sobą, a Sąd w postanowieniu z 29.10.2015 r. nie wskazał, iż uchyla bądź zmienia wcześniejsze postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia.
Wypada podkreślić, że Sąd w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 598/15 i nast. Kodeksu postępowania cywilnego nie jest uprawniony do merytorycznej oceny orzeczenia ustalającego kontakty. Zatem, należy przyjąć, że obydwa postanowienia, ustalające kontakty R. C. z J. C. na czas trwania procesu rozwodowego, są obowiązujące do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, w którym zostały wydane, o ile w sposób wyraźny nie zostaną zmienione lub uchylone.
Z akt sprawy nie wynika, by proces rozwodowy zakończył się prawomocnie, przeto na chwilę obecną nie widać przeszkód w merytorycznym rozpoznaniu wniosku R. C. we wznowionym postępowaniu, gdyż ma on prawo domagać się realizacji kontaktów ustalonych w postanowieniu Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25.06.2015 r.
W związku z powyższym, Sąd odwoławczy uznał, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy i dlatego - na podstawie art. 386 par.4 k.p.c. - orzekł jak w sentencji.