Treść orzeczenia
[Sędzia Przewodniczący Pilśnik Marta 00:05:49.024] ...i Sąd uprzedza, i też Pani proszę, żeby to zapisała, że przewodnicząca uprzedziła, że uzasadnienie wyroku nie będzie sporządzane w wersji pisemnej. Jedynie będzie się można zwrócić o jego transkrypcję. [Ns 00:06:18.520] uzasadnienie w wersji pisemnej [ns 00:06:20.588]. Dobrze, w niniejszej sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny. M. D. jest osobą odpowiedzialną za kampanię antyaborcyjną fundacji(...). W ramach przedmiotowej kampanii na terenie W. poruszają się i parkują w określonych miejscach pojazdy, na których prezentowane są drastyczne obrazy przedstawiające zakrwawione szczątki dzieci w fazie rozwojowej płodu. Są to autentyczne fotografie dzieci, które straciły życie w wyniku aborcji. I tak w dniach od 16 do 19 września 2018 tego rodzaju pojazd, był to pojazd o numerze rejestracyjnym (...), parkował w W. przy ulicy (...), to jest w pobliżu Centrum Medycznego (...) oraz (...) Liceum Ogólnokształcącego (...). W dniu 1 października 2018 roku tego rodzaju pojazd, tym razem był to pojazd o numerze rejestracyjnym (...), parkował w W. przy Alejach (...) naprzeciwko Centrum Handlowego (...) i w dniu 14 sierpnia 2018 roku tego rodzaju pojazd, tym razem o numerze rejestracyjnym (...) parkował na skrzyżowaniu ulicy (...) z ulicą (...) przed wejściem do Szpitala (...) imienia (...). I w ocenie Sądu przedmiotowe zachowania, to jest doprowadzenie przez obwinionego do parkowania tych pojazdów we wskazanych miejscach i okolicznościach niniejszej sprawy stanowi wybryk w rozumieniu przepisu artykułu 51 paragraf 1 kodeksu wykroczeń, który to zakłóca spokój i porządek publiczny i w ramach niniejszego postępowania Sąd ustalił także, że przypisane obwinionemu czyny wywołały zgorszenie u osób, które zawiadomiły o tych czynach organy ścigania. 1 z przypisanych obwinionemu czynów wywołał zgorszenie u K. W., 2 wywołał zgorszenie u M. Ł., zaś 3 u J. W.. I teraz dlaczego Sąd uznał, że opisane tutaj wyżej i wskazane czyny stanowią wykroczenia z artykułu 51 paragraf 1 kodeksu wykroczeń. Jak wynika z doktryny i z orzecznictwa Sądu Najwyższego wybryk należy oceniać w wymiarze przedmiotowym i podmiotowym. Dopiero właśnie po spe... po spełnieniu kryteriów przedmiotowych i podmiotowych można dane zachowanie za taki wybryk uznać. Jeżeli chodzi o wymiar przedmiotowy wybryku to jest to postępek odbiegający od przyjętych norm zachowania w danym miejscu, czasie i okolicznościach. Stanowi on zachowanie jakiego w konkretnych okolicznościach ze względu na przyjęte zwyczajowo normy współżycia nie należy się spodziewać. Co istotne w ocenie Sądu wymiar przedmiotowy zachowań obwinionego należy ocenić bez nadawania opisanym w zarzutach faktom treści i poglądów. I w ocenie Sądu przedstawianie drastycznych zdjęć ciała zmarłego dziecka w fazie płodu we wskazanych w zarzutach miejscach publicznych jakimi są niewątpliwie ulice (...) odbiega od przyjętych norm zachowania, ponieważ w przestrzeni publicznej jaką jest ulica, czy parking przed szpitalem, czy szkołą nie jest powszechnie akceptowany i nie mieści się w zwyczajowych normach współżycia społecznego. Prezentowanie każdego rodzaju szczątek ludzkich jak też innego rodzaju drastycznych obrazów i fotografii, do których niewątpliwie należy zaliczyć także te opisane w zarzutach. Powodem powyższego jest właśnie efekt i emocje często na przykład bólu, które tego rodzaju obrazy budzą i w ocenie Sądu nieprawdą jest przy tym, że przykre i bolesne odczucia, obrazy szczątek ludzkich, a w tym wypadku dzieci, które straciły życie w wyniku aborcji wywołują jedynie osób o przeciwnym do obwinionego światopoglądzie oraz że jest to jedynie wynik uświadomienia sobie, na przykład przez zwolennika aborcji czym ona w rzeczywistości jest i jakie powoduje skutki. Analogicznie należałoby stwierdzić, że widok szczątek ludzkich nie wywołuje przykrych i bolesnych odczuć u osoby, która na przykład dopuszcza karę śmierci. Tak że z tym się Sąd poglądem nie zgadza. I jak wynika z zeznań pokrzywdzonych w tej sprawie, czyli właśnie K. W. i M. Ł., byli oni wstrząśnięci prezentowaniem wspomnianych treści na ulicach, przyrównując działanie obwinionego do rażenia bronią atomową wszystkich, którzy znajdą się w danym miejscu i czasie. Zaznaczali także, że ich ocena i odczucia byłyby takie same gdyby prezentowane były na przykład zwłoki matki i dziecka, którzy zginęli w wypadku samochodowym, dając dowód temu, że prezentowanie szczątek ludzkich na ulicach (...) narusza normy społeczne niezależnie od ich kontekstu i treści. Warto zauważyć, że tak jak właśnie argumentowała obrońca rzeczywiście świadek J. W. podała, że treści opisane w zarzutach wstrząsnęły nią z uwagi na jej światopogląd i system wartości, a to stawianie życia i zdrowia kobiety na równi bądź wyżej nad życiem poczętego dziecka. Czyli pogląd przeciwny do poglądów prezentowanych przez pana obwinionego. Jednak świadek J. W. dodała także, że ten rodzaj obrazu niezależnie od tego czy dotyczy aborcji, czy pokazuje dosłowność zabiegu chirurgicznego w przestrzeni publicznej jest dla niej szokujący. Potwierdziła zatem, że skutek [ns 00:11:58.668] zgorszenia występuje niezależnie od prezentowanych poglądów i na danych tym obrazom treści. Nie znając światopoglądu pozostałych świadków, jak też mając na uwadze to, że trudno w analizowanej sytuacji dotyczącej prezentowania zdjęć zakrwawionych szczątek dzieci, które utraciły życie w wyniku aborcji oddzielić wywołane nimi uczucia od poglądów na temat aborcji, które przecież chociażby podświadomie mogą rzutować na reakcję danej osoby. Sąd odniesie się także do własnych przeżyć związanych z prezentowaniem przedmiotowych treści. Sąd chciałby podkreślić, że nie podziela zdania, że wywołują one niechęć, ból i szok, i nieprzyjemne odczucia jedynie u zwolenników dopuszczalności aborcji, ponieważ Sąd w tym składzie i w tej osobie uważa, że dziecko od poczęcia jest człowiekiem, najpierw oczywiście w fazie rozwojowej płodu, zaś aborcja jest zabiciem dziecka, a w konsekwencji Sąd jest zdecydowanym i jednoznacznym przeciwnikiem aborcji. Mimo jednak właśnie tego poglądu zgromadzone w aktach sprawy obrazy wywołują we mnie jako przewodniczącej w tym sys... w tym składzie Sądu całą gamę bardzo nieprzyjemnych odczuć, na czele z bólem. Przy czym podkreślić też należy, że nie musi to być kwestia w moim przypadku jakiejś wyjątkowej wrażliwości, gdyż pracując od prawie 15 lat w sądzie, w tym w większości wydziałach karnych i będąc zmuszonym do oglądania fotografii często z drastycznych wypadków, czy w sprawach o pedofilię, Sąd ma dużo większą tolerancję i w pewien sposób wyćwiczoną odporność na oglądanie drastycznych zdjęć. I w ocenie Sądu w żaden sposób uznanie przedmiotowych treści za naruszające zasady współżycia społecznego nie koliduje też z prawem do informacji, wolnością słowa i prawem do prezentowania swoich poglądów. W ocenie Sądu obecność tego rodzaju treści w przestrzeni i dyskusji publicznej dotyczącej tak ważnej kwestii jaką jest aborcja jest jak najbardziej uzasadniona. Sąd w całości podziela pogląd ujęty w zeznaniach świadka J. M., zgodnie z którym tam gdzie nie ma wiedzy, nie ma wyboru, czego również Sąd w tym składzie jest przykładem, ponieważ w wieku 15 lat ja pozyskałam wiedzę na temat tego jak wygląda przeprowadzenie aborcji z filmu wyświetlanego na lekcji religii w liceum, który miał bodajże tytuł "Niemy krzyk" i film ten w istotny sposób wpłynął na moje poglądy dotyczące aborcji. Analogicznie też nikt nie zataja przed osobami biorącymi udział w różnego rodzaju zabe..., zabiegach medycznych jak one szczegółowo będą wyglądały. Każdy ma prawo do informacji, żeby posiadając świadomość tego na co się decyduję mógł dokonać wspomnianego wyżej wyboru. Zdaniem Sądu to jednak nie przekaz i informacja ujęta w obrazach umieszczonych na wymienionych w zarzutach pojazdach stanowi wybryk. Określone zachowanie staje się wybrykiem nie tylko bowiem z uwagi na treść i znaczenie, a czasem niezależnie od nich, można je ocenić jako nieakceptowane zwyczajowo i łamiące normy współżycia społecznego z uwagi na całokształt okoliczności i w ocenie Sądu w analizowanych przypadkach o nadaniu przedmiotowym zachowaniom cech wybryku decyduje głównie forma i miejsce ich prezentowania. Forma ta nie pozwala wybrać powoduje, że jak stanowi 2 element wymiaru przedmiotowego definicji występku, należy zgodzić się na doświadczanie przykrych emocji i odczuć w czasie i miejscu, w którym nie należało się tego spodziewać. I przypomnieć tutaj należy także w odniesieniu do mowy końcowej pana obwinionego, który podawał że przedmiotowa kampania stoi między innymi w opozycji do prezentowanej przez zwolenników aborcji agresji, że narzucanie innym osobom swoich poglądów także stanowi formę agresji. Definicja wybryku i teraz Sąd przejdzie do tej 2 części posiada także wymiar pod..., podmiotowy i wymiar podmiotowy polega na tym, że sprawca wybryku okazuje tym właśnie zachowaniem lekceważenie wobec zasad współżycia społecznego. Charakterystyczne dla wybryku jest, charakterystyczna dla wybryku sprzeczność wyraźna z powszechnie akceptowanymi normami zachowania się i element podmiotowy dopuszczenia się wybryku polega też na umyślnym okazaniu tego lekceważenia. I w ocenie Sądu opisane w zarzutach zachowania realizują także wymiar podmiotowy definicji wybryku. Zdaniem Sądu prawo 1 człowieka kończy się tam gdzie zaczyna się prawo 2 człowieka i o to dbają właśnie zasady współżycia społecznego, które obwiniony lekceważy głównie poprzez formę jaka została wybrana dla prezentowania przedmiotowej kampanii. Polega ona bowiem na odbieraniu innym prawa do odmowy zapoznawania się z drastycznymi treściami. Powszechnie akceptowanym nie jest narzucanie innym konieczności oglądania drastycznych treści i przeżywania związanych z tym emocji. Powszechnie akceptowanym jest wzajemny szacunek i prawo do wyboru dostarczanych sobie treści. Sam fakt przymuszania do czegokolwiek niezależnie od światopoglądu i wyznawanych wartości, co w nauce psychologii stanowi formę biernej agresji nie jest także społecznie akceptowany. Zdaniem Sądu akceptowanie formy działalności fundacji(...) przez obwinionego i część społeczeństwa opiera się przy tym na zasadzie, że cel uświęca środki. Nie stanowi to odniesienia do oceny realizacji przez obwinionego przedmiotowego wymiaru wybryku. Ma to natomiast znaczenie dla oceny podmiotowego wymiaru wybryku, który uzależnia możliwość stwierdzenia, że doszło do wybryku od ustalenia, że obwiniony umyślnie zlekceważył powszechnie akceptowane normy społeczne. Zdaniem Sądu zachowaniem obwinionego należy przypisać umyślność w zamiarze ewentualnym. Obwiniony, który uczestniczył już w we..., w wielu postępowaniach związanych z przedmiotową kampanią ma bowiem świadomość po pierwsze, że prowadzona przez niego działalność jest różnie oceniana z perspektywy naruszania przez nią prawa. W jego sprawach bowiem zapadały nie tylko wyroki uniewinniające, ale i skazujące o czym Sąd ma wiedzę z urzędu. Tym samym brak jest podstaw do twierdzenia, że działał on w przeświadczeniu, że nie łamie prawa. Po drugie z zeznań różnych osób, o różnych poglądach i doświadczeniach, czego przykładem są choćby osoby zeznające w niniejszej sprawie, zgłaszających organom ścigania fakty tożsame z opisanymi w zarzutach wynika, że prezentowanie opisanych w zarzutach treści wywołuje w nich nieprzyjemne odczucia i budzi zgorszenie. Stąd obwiniony musi mieć świadomość, że istnieje grono osób, na które wspomniane treści wpływają we wspomniany wyżej sposób. Po trzecie nawet z wniosków opinii psychologicznej załączonej do akt sprawy wynika przy tym, że prezentowane treści mogą budzić silne odczucia także u osób, które na przykład doświadczyły w życiu przemocy. Obwiniony miał zatem świadomość, że prezentowane przez fundację (...) treści wywołują zgorszenie i budzą trudne emocje. Mimo to kontynuując przedmiotową kampanię godził się na powyższe. Wspomniana świadomość jest zresztą wpisana w istotę tej kampanii, która bazuje przecież na wywoływaniu u jej odbiorców silnych przeżyć co wzmacnia stosowana forma jej prezentacji. Stąd nie można mówić o braku świadomości powyższego u obwinionego i ograniczaniu się skutków jego działalności do słusznych celów. Wszak walcząc o prawo do życia i zdrowia dla dzieci nie należy zapominać o prawie do zdrowia w tym również psychicznego innych ludzi i w tym kontekście nie przekonuje Sądu także postawa pana obwinionego zaprezentowana choćby na ostatnim terminie rozprawy, kiedy to oświadczył, że mowę końcową wygłosi bez maseczki podczas gdy przewodnicząca zwróciła mu uwagę, że na miejscu dla publiczności metr, czy kilka metrów dalej od obwinionego przebywa aplikantka adwokacka, która jest matką kilkutygodniowego dziecka, a odbywa praktyki w tutejszym sądzie i wspomniana aplikantka skomentowała po rozprawie to w sposób następujący, tutaj Sąd zacytuję: "Obwiniony walczy o życie i zdrowie nienarodzonych dzieci, a zlekceważył zdrowie moje i mojego dziecka." Zdaniem Sądu przypisane zachowania stanowiły wybryk w rozumieniu przepisu artykułu 51 paragraf 1 kodeksu wykroczeń, który jak wynika z zeznań świadków wywołał u nich zgorszenie. I w ocenie Sądu te zachowania zakłóciły także spokój publiczny, naruszyły bowiem równowagę psychiczną wspomnianych osób, ingerowały w ich wolność od znoszenia niechcianych czynników i zakłóciły także porządek publiczny, wywołały bowiem stan emocjonalny, który utrudnił wymienionym zwykłe rutynowe zachowanie się w miejscach dostępu dla niekreślonej grupy osób. I mając na uwadze to wszystko Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia czynów opisanych w zarzutach, aczkolwiek Sąd tutaj zmodyfikował opisy i doszedł do wniosku, że zachowania te nes..., nie stanowią wykroczeń z artykułu 141, natomiast stanowią wykroczenia z artykułu 51 paragraf 1 kodeksu wykroczeń i w związku z powyższym Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny. Wysokość tej grzywny została określona na 1.000 złotych. Taką karę Sąd uznał za adekwatną do okoliczności niniejszej sprawy i przy ocenianiu i określaniu wysokości grzywny Sąd wziął pod uwagę miejsca, w których samochody były zaparkowane, to jest pod szpitalem, pod szkołą i pod centrum handlowym, to że ta kara dotyczy jednocześnie 3 czynów. Sąd wziął pod uwagę także skalę zagrożeń dla dóbr osób przebywających w tych miejscach, ale z 2 strony uwzględnił cele prezentowane przez obwinionego i też dopuszczenie się tych czynów z zamiarem ewentualnym oraz nieutrudnianie tego postępowania. O kosztach postępowania Sąd zaś orzekł na podstawie obowiązujących przepisów...
[Koniec 00:22:16.002]