Treść orzeczenia
Sygn. akt V Ua 17/14
Postanowienie
Dnia 13 stycznia 2015 roku
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb., Wydział V
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Beata Łapińska (spr)
Sędziowie: SO Agnieszka Leżańska
SR del. Urszula Sipińska-Sęk
Protokolant: asyst. sędz. Ewelina Goździk
z dnia 2 kwietnia 2014 roku
Sygn. akt IV U 48/14
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 roku w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT. o zasiłek chorobowy na skutek apelacji wnioskodawczyni A. B. od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. w przedmiocie skargi kasacyjnej wnioskodawczyni postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 roku, wydanym w sprawie V Ua 17/14, Sąd Okręgowy w Piotrowie Tryb. oddalił apelację wnioskodawczyni A. B. od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb.
z dnia 2 kwietnia 2014 roku, którym Sąd Rejonowy oddalił jej odwołanie od decyzji odmawiającej prawa do zasiłku chorobowego za okres niezdolności do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia od 8 listopada 2013 roku do 4 lutego 2014 roku.
W dniu 11 grudnia 2014 roku skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego
w Piotrkowie Tryb. z dnia 13 listopada 2014 roku wniosła wnioskodawczyni A. B.. Skarga kasacyjna została sporządzona przez nią osobiście. W treści skargi kasacyjnej wnioskodawczyni wskazała, że wartość sporu to 5.000 złotych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 398 2 § 1 k.p. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.
Po wpływie skargi kasacyjnej do Sądu drugiej instancji, Sąd ten bada, czy jest ona w konkretnym przypadku dopuszczalna, tj. czy została wniesiona przez uprawniony podmiot i w stosunku do orzeczenia, które może być zaskarżone tym środkiem zaskarżenia oraz czy został zachowany termin do jej wniesienia i czy spełnia ona wymagania formalne. W razie braku któregokolwiek ze wskazanych warunków uznać należy, że skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem uzasadniającym jej odrzucenie na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. W myśl bowiem art. 398 6 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 398 4 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Skarga kasacyjna z innych przyczyn niedopuszczalna, to m.in. skarga wniesiona od orzeczenia, od którego nie przysługuje ten nadzwyczajny środek zaskarżenia.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że wartość przedmiotu sporu wynosi 5.000 złotych. Taka wartość została bowiem wskazana przez wnioskodawczynię zarówno w treści sporządzonej przez nią skargi kasacyjnej a także w toku postępowania międzyinstancyjnego na etapie usuwania braków formalnych złożonej przez A. B. apelacji.
Ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwotę poniżej 10.000 złotych skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy prawa i dlatego też, na mocy art. 398 6 § 2 k.p.c. podlega odrzuceniu.
Nadmienić również należy, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jeszcze z jednej przyczyny. Zgodnie z art. 87 1 § 1 kpc w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że skarga kasacyjna winna być sporządzona wyłącznie przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym działającym w imieniu strony, która sama nie może skutecznie sporządzić skargi.
W sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w przepisie
§ 2 powołanego artykułu, zwalniająca z obowiązkowego zastępstwa strony.
Z tego względu skarga kasacyjna wniesiona przez wnioskodawczynię samodzielnie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Dlatego też, na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.