Treść orzeczenia
Sygn. akt VU 2859/14
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 9 grudnia 2014 roku
Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński
Protokolant: Justyna Alfawicka
z dnia 12 sierpnia 2014 roku
po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 roku w Legnicy sprawy z wniosku T. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania T. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. znak (...)
I. oddala odwołanie,
II. zasądza od wnioskodawcy T. W. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 12 sierpnia 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy T. W. prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony udowodnił 6 lat 5 miesięcy i 19 dni takiej pracy, wobec wymaganych 15 lat. Organ rentowy nie uznał wnioskodawcy za pracę w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w Państwowym Ośrodku (...) w Z. na podstawie zaświadczenia wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 05 września 2013 r. wystawionego przez przechowawcę akt – Urząd Miejski w Z., gdyż zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stwierdza wyłącznie zakład pracy lub jego następca prawny.
W odwołaniu od powyższej decyzji, zaskarżonej w całości, T. W. zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń organu rentowego z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, do której doszło wskutek błędnej oceny dowodów, polegającą na uznaniu, iż skarżący nie udowodnił 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach mimo, iż zgromadzone w sprawie dokumenty dowodzą, iż skarżący przepracował łącznie w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy ok. 25 lat, w tym niemal 19 lat na stanowisku mechanika w Państwowym Ośrodku (...) w Z.. Wskazując na powyższe, ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez uwzględnienie jego wniosku z dnia 15 lipca 2014 r. i przyznanie prawa do emerytury oraz zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego w postepowaniu odwoławczym według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, iż w okresie od 11 października 1976 r. do 30 kwietnia 1992 r. w (...) w Z. na stanowisku mechanika świadczył pracę przy naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy i gaźników doi silników spalinowych. Większość tych prac wykonywał w kanale remontowym.
W odpowiedzi na powyższe odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
T. W. urodził się (...)na dzień 01.01.1999 r. wykazał 29 lat, 1 miesiąc i 13 dni okresów składkowych. Nadto wnioskodawca udowodnił w czasie od 13 lipca 1992 r. do 31 grudnia 1998 r. 6 lat, 5 miesięcy i 19 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
dowód: akta ubezpieczeniowe wnioskodawcy.
W okresie od 11 października 1973 r. do 30 kwietnia 1992 r. T. W. w pełnym wymiarze godzin zajmował w Państwowym Ośrodku (...) w Z., Filia w C. stanowisko mechanika gwarancyjnego. Pracę tę wykonywał na podstawie wydanego przez (...) W. upoważnienia nr (...) z dnia 30 września 1978 r. Wnioskodawca ukończył w okresie od 18 września 1978 r. do 30 września 1978 r. kurs obsługi gwarancyjnej w (...) K. i został upoważniony do wykonywania usług gwarancyjnych ciągników U. (...). Jak wynika wprost z jego podania z dnia 26 stycznia 1985 r., pracę mechanika gwarancyjnego wykonywał na pogotowiu technicznym już 11 lat.
dowód: akta osobowe ubezpieczonego.
T. W. wykonywał prace zarówno w kanałach remontowych jak i poza takimi kanałami.
dowód: zenanie świadka M. z., k. 29,
wyjaśnienia wnioskodawcy, k. 29v.
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie albowiem ustalenie zaskarżonej decyzji wskazujące na brak wymaganych do najmniej 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach jest w świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału uzasadnione.
Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przy czym, zgodnie z par. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Zgodnie z § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. z 1983 r., Nr. 10, poz. 49) okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy.
Przewidziane w § 22 powołanego rozporządzenia ograniczenia dowodowe dotyczą wyłącznie postępowania przed organami rentowymi. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca może udowadniać okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego (por. wyrok SN z dnia 02.02.1996 r., II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239).
W sprawie bezspornym był fakt iż na dzień 01.01.1999 r. wnioskodawca wykazał wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz w dacie wydania decyzji przez organ emerytalny miał skończone 60 lat.
Sporną kwestią wymagają ustalenia Sądu było natomiast to, czy wnioskodawca posiadał nadto 15 lat pracy w szczególnych warunkach; według ustaleń zaskarżonej decyzji wnioskodawca udokumentował 6 lat, 5 miesięcy i 19 dni okresów wykonywania pracy w takich warunkach.
Zdaniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczony nie spełnił warunków wskazanych w treści przepisu art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponieważ nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji organ rentowy nie uznał wskazanego w niej jako wykonywanego w szczególnych warunkach okresu wykonywania pracy.
W świetle zebranego w sprawie materiału, wykonując w spornym okresie od 11 października 1976 r. do 30 kwietnia 1992 r. w Filii C. (...) w Z. pracę mechanika gwarancyjnego, T. W. nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac w szczególnych warunkach. W szczególności zebrany materiał nie potwierdza zawartego w treści uzasadnienia odwołania twierdzenia wskazującego na fakt wykonywania stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac przy naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy i gaźników do silników spalinowych. Treść tego uzasadnienia wskazuje również na to, że T. W. nie wykonywał prac w kanale remontowym stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony wskazał bowiem, że tylko „większość prac była wykonywana w kanale remontowym.” Należy także podkreślić, że wydane bezpośrednio w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z dniem 30 kwietnia 1992 r., jeszcze w czasie trwania tego stosunku świadectwo pracy wskazuje na wykonywanie pracy na stanowisku mechanika gwarancyjnego. Na fakt wykonywania takiej pracy wskazują ponadto jeszcze znajdujące się w aktach osobowych, poprzedzone ukończonym we wrześniu 1978 r. kursem obsługi gwarancyjnej, upoważnienie z dnia 30 września 1978 r. do wykonywania usług gwarancyjnych ciągników U., jak również treść podania ubezpieczonego z dnia 26 stycznia 1985 r., wskazującego na wykonywanie przez pierwsze 11 lat pracy mechanika gwarancyjnego na pogotowiu technicznym. Także karta obiegowa zwolnienia z dnia 12 marca 1992 r. wskazuje na wykonywanie pracy mechanika gwarancyjnego. W świetle wymienionych, obiektywnych dowodów, nie zasługują na wiarę, nie znajdujące oparcia w tych dowodach, zeznania świadków. Zatem wbrew pozbawionym oparcia w zebranym w sprawie materiale twierdzeniom ubezpieczonego, nie wykonywał on stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac przy naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy i gaźników do silników spalinowych, jak również nie wykonywał w takim wymiarze prac w kanale remontowym. Tym samym ustalenie zaskarżonej decyzji wskazujące na brak wymaganych 15 lat wykonywania stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac w szczególnych warunkach jest uzasadnione.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd nie podzielając argumentów odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., odwołanie to oddalił.