Treść orzeczenia
Sygn. akt V U 218/16
Postanowienie
Dnia 4 listopada 2016 roku
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Beata Łapińska
Protokolant: asyst. sędz. Adrian Dudek
po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 roku w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o zwrot nienależnie pobranego świadczenia na skutek odwołania A. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. (...) postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 stycznia 2016 roku organ rentowy zobowiązał A. B. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń za okres od dnia 1 października 2014 roku do dnia 30 listopada 2015 roku w kwocie 13 795,08 zł i odsetek za okres od dnia 28 października 2014 roku do dnia 27 stycznia 2016 roku, to jest od dnia wydania decyzji w kwocie 782,81 zł.
W dniu 22 lutego 2016 roku ubezpieczona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i zasądzenie od ZUS zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.
Pismem procesowym z dnia 21 października 2016 roku organ rentowy przekazał wniosek A. B. z dnia 17 października 2016 roku w przedmiocie wycofania odwołania, zaznaczając jednocześnie, że wyraża zgodę na cofnięcie odwołania (k. 8-11 akt sprawy).
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych odwołanie pełni rolę pozwu. Pozew może być cofnięty bez zezwolenia drugiej strony aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania orzeczenia. Sąd może uznać powyższą czynność za niedopuszczalną tylko wówczas, gdy okoliczności sprawy wskazują, że jest sprzeczna z prawem, zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.) lub narusza słuszny interes ubezpieczonego (art. 469 k.p.c.)
W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że cofnięcie przez skarżącą odwołania nie było niedopuszczalne w świetle art.203 § 4 k.p.c. i art. 469 k.p.c. Nadto organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 21 października 2016 roku wyraził zgodę na cofnięcie przez wnioskodawczynię odwołania.
Wobec powyższego czynność skarżącej należało uznać za prawnie dopuszczalną i nienaruszającą żadnego z wyżej powołanych przepisów k.p.c.
Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 355 k.p.c. w związku z art. 203 § 4 k.p.c. i art. 469 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.