Treść orzeczenia
Sygn. akt VU 175/18
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
16 stycznia 2019 roku
Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSR Wiesław Jakubiec
Sędziowie/Ławnicy: -/-
Protokolant : starszy protokolant sądowy Izabela Niedobecka-Kępa
z dnia 8 czerwca 2018 roku
po rozpoznaniu 16 stycznia 2019 roku w Rybniku na rozprawie sprawy I. T. przy udziale zainteresowanego ./. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o zasiłek chorobowy na skutek odwołania I. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. sygn. (...)
1. oddala odwołanie,
2. odstępuje od obciążania ubezpieczonej kosztami zastępstwa procesowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 8 czerwca 2018 roku, znak (...) - (...), nr (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przyznał ubezpieczonej I. T. zasiłek chorobowy za okres od 5.03.2018 r. od podstawy wymiaru wynoszącej 4.952, 35 zł.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż ubezpieczona podlega nieprzerwanie ubezpieczeniu chorobowemu od 1.12.2017 r., poprzednio też podlegała ubezpieczeniu chorobowemu z tego samego tytułu w okresach od 1.08.2006 r. do 31.08.014 r. i od 1.10.2014 r. do 31.10.2017 r. Przerwy w ubezpieczeniu nie przekraczały 30 dni i nie były związane z ustaniem tytułu ubezpieczenia. W związku z powyższym podstawa wymiaru przysługującego zasiłku chorobowego została ustalona z uwzględnieniem przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe za okres od III 2017 r. do II 2018 r.
W odwołaniu ubezpieczona wniosła o zmianę decyzji i wypłatę wyższego świadczenia wskazując, że podstawa wymiaru zasiłku powinna być obliczona od wskazanych przez nią podstaw wymiaru składek i płaconych składek. Dodała, że kontaktowała się telefonicznie z konsultantem ZUS w Centrali ZUS, który miała wskazywać, że ZUS O. w R. prawdopodobnie się pomylił w wyliczeniach i powinna decyzję zaskarżyć.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie przytaczając argumentację jak w uzasadnieniu decyzji.
W piśmie z dnia 6.12.2018 r. organ wniósł o zasadzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na rozprawie w dniu 16.01.2019 r. ubezpieczona wniosła – w przypadku nieuwzględnienia odwołania- o odstąpienie obciążania jej kosztami zastępstwa procesowego przywołując swoją trudną sytuację materialną.
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczona I. T. (dawnej F.) prowadzi działalność gospodarczą od X 2004 r., w tym w 2017 r. prowadziła działalność (...) w R.. Z tego tytułu podlegała ubezpieczeniu społecznemu, w tym dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Ubezpieczona opłacała składki na ubezpieczenie społeczne, w tym od deklarowanej podstawy wymiaru tych składek w wysokości m.in.: w X 2017 r. od 4.813, 06 zł, w XII 2017 r. od 2.557, 80 zł, wIiw II 2018 r. od 11.107, 50 zł. Z uwagi na nie opłacenie w terminie składki za XI 2017 r. i nie wyrażenie przez organ zgody na jej opłacenie po terminie, ubezpieczona nie podlegała za ten miesiąc ubezpieczeniu chorobowemu. W okresie od III 2017 r. do II 2018 r. ubezpieczona była wielokrotnie niezdolna do pracy (1-31.03.2017 r., 12- 30.06.2017 r., 1-31.07.2017 r., 1-30.09.2017 r.,1-17.10.2017 r.), wypłacany był jej zasiłek a ona nie prowadziła działalności (lub nawet jeśli- to nie prowadziła jej nawet połowę danego miesiąca).
Decyzją z dnia 8 czerwca 2018 roku, znak (...) - (...), nr sprawy (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przyznał ubezpieczonej I. T. zasiłek chorobowy za okres od 5.03.2018 r. od podstawy wymiaru wynoszącej 4.952, 35 zł. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż ubezpieczona podlega nieprzerwanie ubezpieczeniu chorobowemu od 1.12.2017 r., poprzednio też podlegała ubezpieczeniu chorobowemu z tego samego tytułu w okresach od 1.08.2006 r. do 31.08.014 r. i od 1.10.2014 r. do 31.10.2017 r. Przerwy w ubezpieczeniu nie przekraczały 30 dni i nie były związane z ustaniem tytułu ubezpieczenia. W związku z powyższym podstawa wymiaru przysługującego zasiłku chorobowego została ustalona z uwzględnieniem przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe za okres od III 2017 r. do II 2018 r., bez uwzględnienia miesięcy, w których prowadziła działalności przez okres krótszy niż połowa miesiąca)
Dowód: decyzja organu rentowego z 8 czerwca 2018 roku, potwierdzenie o dobrowolnym ubezpieczeniu chorobowemu, imiennych raportów o należnych składkach, zaświadczenia płatnika, zaświadczeń lekarskich, decyzja z 22.02.2018 r. – akta organu rentowego ; przesłuchanie ubezpieczonej k. 17 v
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci ww. dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w oparciu o dowód z przesłuchania stron ograniczony do przesłuchania ubezpieczonej oraz okoliczności bezsporne, które wraz z dowodami z dokumentów tworzą spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy.
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Okoliczności faktyczne sprawy oraz prawo ubezpieczonej do zasiłku chorobowego były bezsporne między stronami. Spór sprowadzał się do kwestii oceny prawnej tych okoliczności i ustalenia okresów podlegania ubezpieczeniu, a w konsekwencji wysokości podstawy wymiaru należnego zasiłku chorobowego. W ocenie Sądu organ właściwie uznał, iż w niniejszej sprawie przepisem na podstawie, którego należy obliczyć podstawę wymiaru zasiłku będzie art. 48 a ustawy zasiłkowej, co było związane z faktem nie podleganiu ubezpieczeniu chorobowemu w XI 2017 r. przez ubezpieczoną. Dokonane przez organ wyliczenie podstawy wymiaru świadczenia było prawidłowe. W przyjętym okresie rozliczeniowym (III 2017 r.- II 2018 r.) nie została przyjęta podstawa z 6 miesięcy (w roku 2017: z marca, czerwca, lipca, września, października i listopada) z powodu tego, że w tych miesiącach ubezpieczonej wypłacany był zasiłek i nie była wykonywana przez nią działalność przez więcej niż połowę miesiąca, a w przypadku listopada z powodu tego, że nie podlegała ubezpieczeniu.
Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne, działając na podstawie przywołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd oddalił odwołanie.
Zgodnie z art. 102 kpc w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
Ubezpieczona występujący w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc odwołanie przekonana była o zasadności swoich żądań, opartych na stanowisku przedstawionym jej przez konsultanta telefonicznego z Centrali ZUS . Udział pełnomocnika organu ograniczył się z kolei tylko do złożenia standardowej odpowiedzi na odwołanie i pisma z dnia 6.12.2018 r.. Za uwzględnieniem wniosku ubezpieczonej w tym zakresie przemawia także jej trudna sytuacja materialna którą opisała na rozprawie w dniu 16.01.2019 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie ww. przepisu, orzeczono jak w pkt 2 sentencji.