Treść orzeczenia
Sygn. akt V U 1308/12
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 14 czerwca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Wiesława Kruczkowska
Protokolant: Marta Sokołowska
z dnia 19 lipca 2012 roku
po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 roku w Białymstoku na rozprawie sprawy Z. O. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania Z. O. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Nr (...)
I. zmienia zaskarżoną decyzję i uznaje Z. O. za całkowicie okresowo niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym oraz przyznaje mu rentę rolniczą od dnia 01 czerwca 2012 roku na okres do 30 czerwca 2014 roku;
II. stwierdza, że Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
Uzasadnienie
Z. O. zaskarżył decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 19 lipca 2012 roku o odmowie przyznania renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy.
KRUS wnosiła o oddalenie odwołania, bowiem komisja lekarska uznała odwołującego się za zdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym.
Sąd ustalił i zważył, co następuje
Decyzją z dnia 18 maja 2011 roku Prezes KRUS przyznał Z. O. rentę rolniczą okresową od 01 kwietnia 2011 roku do 31 maja 2012 roku. W dniu 21 czerwca 2012 roku Z. O. złożył ponowny wniosek o rentę. Zarówno lekarz rzeczoznawca jak i komisja lekarska Kasy nie uznali wnioskodawcy za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym.
Odwołanie było zasadne, bowiem w toku procesu odmiennie niż w KRUS ustalono, że wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Biegli sądowi lekarze właściwych specjalności, tj. z zakresu kardiologii, neurologii i ortopedii uznali odwołującego się nadal za całkowicie okresowo niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym od wstrzymania wypłaty świadczenia. Zdaniem biegłych stan zdrowia nie uległ poprawie, a zaawansowanie rozpoznanych schorzeń daje podstawy do orzeczenia całkowitej niezdolności.
Z uwagi na rozpoznanie w styczniu 2013 roku nowego schorzenia tj. choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego prawnego z upośledzeniem jego ruchomości biegły sądowy z zakresu ortopedii uznał całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym na okres od dnia wstrzymania renty do 30 czerwca 2014 roku.
Opinię należało uznać za wiarygodną, bowiem została sporządzona przez specjalistów w swoich dziedzinach po badaniu i ocenie dokumentacji medycznej, a także należycie i przekonująco uzasadniona. Ostatecznie strony nie kwestionowały powyższej opinii.
Wobec powyższego skarżący spełnia warunki określone art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników i przysługuje mu prawo do renty na dalszy okres.
Pełnomocnik KRUS wnosił o przyznanie renty od 24 stycznia 2013 roku ze względu na pobieranie przez wnioskodawcę zasiłku chorobowego. Jednak jak wynika z karty zasiłkowej w dacie spełnienia warunków do przyznania świadczenia skarżący nie pobierał zasiłku chorobowego.
Orzeczono zatem jak w pkt I sentencji wyroku na zasadzie art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS w związku z art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz art. 477 14 § 2 kpc.
Należało stwierdzić, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, bowiem ustalenie stanu zdrowia wnioskodawcy wymagało obszernego postępowania dowodowego, a ponadto całkowitą niezdolność stwierdzono również z powodu ujawnienia się nowego schorzenia.