descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt V U 100/15

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 9 grudnia 2015 r.

Sąd Okręgowy w Opolu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

SSO Jolanta Madziała- Stysiak

z dnia 2 grudnia 2014 roku

Uzasadnienie

Wnioskodawczyni R. D. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 2 grudnia 2014 roku, którą organ rentowy odmówił jej dalszego prawa do dalszego prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy .Wskazała , że jest osobą ciężko schorowana i nie może egzystować bez pomocy drugiej osoby. Wniosła o powołanie dowodu z opinii biegłego onkologa.

Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, że zarzuty odwołującej się są nieuzasadnione, ponieważ decyzja O) ZUS wydana została zgodnie z art. 107 i art. 75 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (DZ.U. z 2013r., póz. 1440 ze zm.).

Wnioskodawczyni pobierała rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, ustaloną na podstawie orzeczenia LO ZUS z dnia 04.10.2012r., a przyznaną decyzją z dnia 31.10.2012r. Renta była przyznana na okres do dnia 31.10.2014r. i za taki okres została wypłacona.

Wnioskodawczyni złożyła wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty w dniu 09.10.2014r.

W wyniku badania kontrolnego - orzeczeniem z dnia 30.10.2014r. ustalono, że obecnie wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy.

Do orzeczenia został złożony sprzeciw. Orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 25.11.2014r. ustalono, iż Wnioskodawczyni nie jest częściowo ani całkowicie niezdolna do pracy.

Zgodnie z powyższym od dnia 01.11.2014r. odmówiono Wnioskodawczyni przyznania dalszego prawa do świadczenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

Wnioskodawczyni lat 53, z zawodu sprzedawca, nie pracowała w zawodzie, wieloletnia palaczka papierosów, pracowała jako woźna i jako kucharka w przedszkolu.

W dniu 09.10.2014 roku złożyła wniosek o dalsze prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Lekarz orzecznik ZUS - orzeczeniem z dnia 30.10.2014 roku ustalił, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy. Od orzeczenia wniesiono sprzeciw do komisji lekarskiej. Na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej z dnia 25.11.2014 roku ustalono, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy, wobec czego organ rentowy decyzją z dnia 2 grudnia 2014r. odmówił przyznania dalszego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Dowód: akta ZUS.

Aktualnie u wnioskodawcy rozpoznano:

1. rak niedrobnokomórkowy płuca prawego,

2. stan po resekcji klinowej płata dolnego i środkowego płuca prawego (styczeń 2008 r.),

3. stan po chemioterapii (C. + N.) - kursy 2008 r.,

4. stan po immunoterapii - 16 cykli (do marca 2010 r.),

5. stan po operacji guza (liposarcoma) - kwiecień 2010 r.,

6. guz tkanek miękkich prawego ramienia kwalifikowany do leczenia zabiegowego w związku z podejrzeniem procesu złośliwego,

7. nadciśnienie tętnicze,

8. stan po operacji wola guzowatego tarczycy,

9. niedoczynność tarczycy leczona hormonalnie,

Wnioskodawczyni nie jest nadal niezdolna do pracy od l. 11.2014 r.

W 2008 r. rozpoznano u niej guz płuca prawego, w związku z czym

przeprowadzono resekcję klinową płata środkowego i dolnego w styczniu

2008 r. w Oddziale (...) we W.. W badaniu

histopatologicznym rozpoznano raka niedrobnokomórkowego. Następnie

przeprowadzono 4 cykle chemioterapii (C. + N.), a od maja

leczona była w Centrum Onkologii w O. do nadal, gdzie przeprowadzono

16 cykli immunoterapii (T. i lek badany (...)) zakończonej w

marcu 2010 r.

Następne okresowe kontrole onkologiczne nie wykazały cech wznowy procesu

nowotworowego.

W 2010 r. przeprowadzono operację uda prawego z powodu guza -

liposarcoma. Po operacji kończyna dolna prawa bez dysfunkcji, wydolna.

Kontrolne badanie TK uda z sierpnia 2014 r. wykazało zmiany pooperacyjne

bez zmian nowotworowych.

Badaniem TK ramienia prawego z 13.06.2013 r. stwierdzono zmiany

zwyrodnieniowe w stawie brakowym wykluczając cechy procesu

nowotworowego i inną patologię.

Punkcja cienkoigłowa (BAĆ) guzka tkanek miękkich prawego ramienia

wykazała cechy tłuszczaka. Skierowanie na operacyjne usunięcie guzka

związane jest z podejrzeniem zmiany nowotworowej.

Schorzenia współistniejące jak nadciśnienie tętnicze unormowane bez

uchwytnych następstw sercowo - naczyniowych i stan po operacji wola

tarczycy aktualnie w okresie eutyrozy (wartości poziomów hormonów

tarczycy z 2013 r. w normie) nie powodują ograniczenia zdolności do pracy.

Dowód: opinia biegłego sądowego pulmonologa -k.13-14

Wnioskodawczyni hospitalizowana w Oddziale Pulmonologii w okresie od 24.11.2007 do 29.11.2007 roku z powodu guza płuca prawego. W badaniu TK guz płuca z ogniskami satelitarnymi. Skierowana na konsultację torakochirurgiczną gdzie została zakwalifikowana do leczenia operacyjnego. W dniu 21.01.2008 wykonano klinową resekcję guza i guzków płuca prawego Materiał pooperacyjny zbadano histopatologiczne. Uzyskano rozpoznanie rak nie - drobnokomórkowy. Ustalono stopień zaawansowania choroby nowotworowej T2N2M1. Zakwalifikowano ubezpieczoną do dalszego Jęczenia systemowego. Podano 4 cykle chemioterapii z zastosowaniem Cisplatyny i Novelbiny oraz w ramach badania klinicznego, immunoterapię w skojarzeniu z lekiem badanym do kwietnia 2010 roku. W trakcie leczenia rozpoznano drugi niezależny nowotwór złośliwy tłuszczakomięsak uda prawego. Pobrano materiał do badania histopatologicznego i w dniu 22.04.2010 roku wykonano radykalne wycięcie guza. Po badaniu histopatologicznym potwierdzono rozpoznanie tłuszczakomięsaka typu pleomorficznego. Po leczeniu okresowe badania kontrolne. Nie odnotowano progresji lub nawrotu choroby nowotworowej.

Choroby współistniejące:

- nadciśnienie tętnicze

- suplemetacja preparatami tarczycy Choroby przebyte:

- stan po częściowym wycięciu tarczycy

- stan po wycięciu guzka ramienia prawego 10.03.2015

Obecnie:

Dolegliwości bólowe prawej połowy ciała bóle głowy.

Wnioskodawczyni po leczeniu raka płuca w stopniu zaawansowania T2N2M1 i tłuszczakomięsaka uda prawego. Zastosowano w pierwszym rozpoznaniu leczenie chirurgiczne , chemioterapięi immunoterapię w ramach badania klinicznego, a w przypadku drugim samodzielną chirurgię uzyskując w obu przypadkach 5 letni okres przeżycia bez progresji lub nawrotu choroby nowotworowej. Stan ogólny dobry. W badaniu klinicznym i badaniach dodatkowych bez cech nawrotu choroby nowotworowej. Leczenie chirurgiczne 10.03.2015 bez konsekwencji w zaburzeniu funkcji organizmu. Brak wyniku badania histopatologicznego. Biorąc pod uwagę rozpoznania histopatologiczne , przeprowadzone leczenia, czas kontroli po leczeniu bez cech czynnej choroby nowotworowej , badanie kliniczne , wyniki badań dodatkowych , wykształcenie , wykonywane zawody , ubezpieczona po 31.10.2014 rokiem jest zdolna do pracy z przyczyn onkologicznych.

Dowód: opinia biegłego sądowego onkologa -k. 47-48.

Badanie histopatologiczne dotyczące zabiegu z marca 2015r. – wycięcie guza podskórnego ramienia prawego wykazało tłuszczaka .

Dowód: przyznanie wnioskodawczyni na rozprawie w dniu 02.12.2015r.

Wnioskodawczyni jest zaliczona do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności .

Dowód; orzeczenie z dnia 25.09.2015r. –k.55.

Sąd zważył co następuje

Odwołanie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2009 roku, nr 153, poz. 1227 ze zm.) prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.

Pojęcie niezdolności do pracy precyzuje art. 12 ust. 1 cyt. ustawy o emeryturach

i rentach z FUS, który stanowi, że niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lubczęściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (art. 12 ust. 2), natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (art. 12. ust. 3).

W myśl art. 13 cyt. ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się:

1) stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji;

2) możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.

W niniejszej sprawie pozostawało poza sporem, że wnioskodawczyni posiada wymagany pięcioletni okres składkowy i nieskładkowy w ostatnim dziesięcioleciu przed złożeniem wniosku o dalszą rentę, co wynika z dowodów zgromadzonych w aktach rentowych. Sporna pozostawała kwestia, czy wnioskodawczyni jest po dniu 31.10. 2014 roku nadal choćby częściowo niezdolna do pracy w rozumieniu cyt. przepisów rentowych, bowiem w ocenie organu rentowego po tej dacie odzyskała zdolność do wykonywania pracy zarobkowej.

Ustalenie tejże okoliczności wymagało wiadomości specjalnych, dlatego Sąd stosownie do stwierdzanych u wnioskodawczyni schorzeń, które w poprzednim w/w okresie stanowiły podstawę do przyznania mu przez ZUS okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, powołał biegłego sądowego pulmonologa i onkologa.

Biegli przeanalizowali zgromadzoną dokumentację medyczną oraz przeprowadzili bezpośrednie badanie wnioskodawczyni. W przedłożonej opinii biegłego sądowego z zakresu pulmonologii jednoznacznie wskazano wnioskodawczyni nie jest nadal niezdolna do pracy od l. 11.2014 r.

Biegły miał na uwadze , że w 2008 r. rozpoznano u niej guz płuca prawego, w związku z czym przeprowadzono resekcję klinową płata środkowego i dolnego w styczniu 2008 r. w Oddziale (...) we W.. W badaniu histopatologicznym rozpoznano raka niedrobnokomórkowego. Następnie przeprowadzono 4 cykle chemioterapii (C. + N.), a od maja leczona była w Centrum Onkologii w O. do nadal, gdzie przeprowadzono 16 cykli immunoterapii (T. i lek badany (...)) zakończonej w marcu 2010 r. Następne okresowe kontrole onkologiczne nie wykazały cech wznowy procesu nowotworowego.

Powyższa opinia jest zbieżna z opinią biegłego onkologa , który wskazał , iż stan ogólny wnioskodawczyni jest dobry. W badaniu klinicznym i badaniach dodatkowych bez cech nawrotu choroby nowotworowej. Leczenie chirurgiczne 10.03.2015 bez konsekwencji w zaburzeniu funkcji organizmu. Biorąc pod uwagę rozpoznania histopatologiczne , przeprowadzone leczenia, czas kontroli po leczeniu bez cech czynnej choroby nowotworowej , badanie kliniczne , wyniki badań dodatkowych , wykształcenie , wykonywane zawody , ubezpieczona po 31.10.2014 rokiem jest zdolna do pracy z przyczyn onkologicznych.

Jednocześnie wskazać należy , że Sąd pominął wnioski wynikające z opinii biegłego sądowego onkologa Z. K. , albowiem jest ona sprzeczna z opiniami dwóch pozostałych biegłych. Opinia Biegłego Z. K. pomimo sformułowania wniosków daleko idących o częściowej niezdolności od pracy wnioskodawczyni na stałe z uwagi na skutki choroby nowotworowej , w żaden sposób nie wskazuje jakie to konkretne dolegliwości ,będące następstwem przebytego leczenia , uniemożliwiają wnioskodawczyni podjęcie zatrudnienia z godnie z kwalifikacjami. Biegły wskazuje na dysfunkcję kończyny dolnej prawej po leczeniu operacyjnym uda prawego – tłuszczakomięsak. Podkreślić natomiast należy , że po przebytym leczeniu w 2008r. , brak jest wznowy , a leczenie w 2010r. liposarcoma uda prawego – nastąpiło bez powikłań , nie odnotowano progresji choroby nowotworowej lub nawrotu choroby nowotworowej. Ponadto ruchomość jest prawidłowa , chód prawidłowy , ruchomość kręgosłupa prawidłowa , bez objawów korzeniowych . Również leczenie chirurgiczne z marca 2015r. bez konsekwencji w zaburzeniu funkcji organizmu.

Zastrzeżenia do tychże opinii wniosła wnioskodawczyni , zarzucając głównie, że badanie trwało 5 minut , wskazała na to , że nadal odczuwa dolegliwości utrudniające jej codzienne funkcjonowanie. Powołała się również na orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Faktem jest , iż wnioskodawczyni została zaliczona do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Należy jednak wskazać, że orzekanie nawet znacznego stopnia niepełnosprawności nie oznacza automatycznie niezdolności do pracy. W obowiązującym stanie prawnym brak jest podstaw do utożsamiania pojęć prawnych "niezdolności do pracy" (art. 12 ust. 1 wyżej powołanej ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych) oraz "niepełnosprawności" (art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz.U. z 1997 r., nr 123, poz. 776 ze zm.) O tym, że nie w każdym przypadku niepełnosprawność w rozumieniu ustawy o rehabilitacji zawodowej pokrywa się z niezdolnością do pracy w rozumieniu przepisów rentowych świadczy, po pierwsze, że ustawa o rehabilitacji wiąże zaliczenie do stopnia niepełnosprawności ze zdolnością do wykonywania zatrudnienia, a nie z niezdolnością do pracy w rozumieniu przepisów rentowych, a po drugie, że niepełnosprawność oznacza nie tylko naruszenie sprawności organizmu, ale również utrudnienie, ograniczenie bądź niemożliwość wypełniania ról społecznych, jako elementu uczestnictwa w życiu społecznym (wyrok SN 2003.08.20, II UK 386/02, OSNP 2004/12/213). Ponadto pojęcia te stanowią przesłankę prawną dla ustalenia prawa do korzystania z różnego rodzaju świadczeń lub uprawnień. Orzeczenia ustalające stopień niepełnosprawności stanowią podstawę do korzystania zarówno z uprawnień określonych przepisami ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej, jak i podstawę do przyznania ulg lub uprawnień przysługujących osobom niepełnosprawnym na podstawie odrębnych przepisów, jak świadczenia pomocy społecznej, świadczenia z funduszu alimentacyjnego, zasiłki pielęgnacyjne i inne. Definicja prawna pojęcia "niepełnosprawności" w rozumieniu art. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ujęta została szerzej aniżeli definicja prawna pojęcia "niezdolności do pracy" w rozumieniu art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W konsekwencji, zgodnie z art. 5 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, każda osoba, która uzyskała orzeczenie lekarza orzecznika ZUS "o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy" na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest uznawana równocześnie za "osobę niepełnosprawną" w rozumieniu art. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Nie ma natomiast przepisu prawnego działającego w kierunku przeciwnym, zrównującego, na użytek świadczeń przewidzianych ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności z orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy. W związku z tym decydującym kryterium przy ustalaniu niezdolności do pracy pozostaje, zgodnie z art. 12 i art. 13 ust. ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ustalenie stopnia naruszenia sprawności organizmu.

Podkreślić należy, że samo rozpoznanie nawet licznych schorzeń nie może automatycznie skutkować uznaniem takiej osoby za niezdolną do pracy.

W konsekwencji przyjąć należało, że wnioskodawczyni nie jest od dnia 1 listopada 2014 roku choćby częściowo niezdolna do pracy, a zatem trafnie uznał organ rentowy, że nie spełniła ona wszystkich przesłanek koniecznych dla skutecznego ubiegania się o przyznanie prawa do spornego świadczenia rentowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie wyżej cytowanych przepisów i na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku.