Treść orzeczenia
Sygn. akt VPz 29/13
Postanowienie
Dnia 17 czerwca 2013 roku
Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jacek Wilga
z dnia 9 kwietnia 2013 roku
Sygn. akt IV P 275/12
po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. S. przeciwko G. B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Głogowie postanawia:
- zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, iż zwolnić pozwaną G. B. od opłaty sądowej od sprzeciwu.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Głogowie oddalił wniosek pozwanej G. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym od opłaty od sprzeciwu.
W uzasadnieniu wskazał, iż z przedłożonego przez pozwaną zaświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania wynika, że utrzymuje się ona z emerytury, którą otrzymuje z ZUS w wysokości 882, 37 zł netto. Innych dochodów i źródeł utrzymania ani majątku nie posiada. Trudno zatem uznać, zdaniem Sądu Rejonowego, że pozwana nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych.
Postanowienie powyższe zaskarżyła zażaleniem pozwana domagając się jego zmiany poprzez uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów. Argumentowała, iż z powodu utraty płynności finansowej nie prowadzi działalności gospodarczej. Jest osobą samotną. Nie ma wsparcia finansowego. Posiada niskie dochody. Każde dodatkowe koszty powodują niebezpieczeństwo nieopłacenia mieszkania i należności za prąd. Wskutek skumulowania się dużej ilości negatywnych spraw zmuszona jest korzystać z pomocy psychiatrycznej.
Sąd Okręgowy zważył:
Sąd I instancji nie zakwestionował złożonego przez pozwaną oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania pozwanej. Wynika z niego, iż pozwana pozostaje w jednoosobowym gospodarstwie domowym. Nie ma żadnych oszczędności i wartościowych przedmiotów, a utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości netto 882, 37 zł. Dochody pozwanej są bardzo niskie. Muszą wystarczyć na utrzymanie mieszkania i samej pozwanej. Wysokość tych dochodów nie pozwala, w przekonaniu Sądu Okręgowego - uiścić pozwanej bez uszczerbku dla jej koniecznego utrzymania opłaty od sprzeciwu w wysokości 193 zł. Musiałoby się to wiązać jak trafnie podniosła w zażaleniu z koniecznością nieuiszczenia innych obowiązkowych, a związanych z utrzymaniem mieszkania świadczeń.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie i zwolnił pozwaną od obowiązku uiszczenia opłaty od sprzeciwu (art. 397 §2 w zw. z art. 386 §1 kpc).