V Pz 19/17PostanowienieSąd Okręgowy w Legnicy

Postanowienie Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 15 września 2017 r.

Zobacz w SAOS
koszty adwokacko-radcowskie
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt V Pz 19/17

Postanowienie

Dnia 15 września 2017 r.

Sąd Okręgowy w Legnicy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w następującym składzie:

Przewodniczący SSO Jacek Wilga

Sędziowie SSO Adrianna Mongiałło, SSO Krzysztof Główczyński

z dnia 12 lipca 2017 r.

Sygn. akt IV P 248/16

po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 roku w Legnicy na posiedzeniu niejawnym sprawyz powództwa A. P. przeciwko (...)Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. o odszkodowanie na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanawia

I. oddalić zażalenie,

II. zasądzić od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 450 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

SSO Adrianna Mongiałło SSO Jacek Wilga SSO Krzysztof Główczyński

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w Legnicy po oddaleniu wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 r. roszczenia powoda o zasądzenie kwoty 16 155 zł tytułem odszkodowania

za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia, zasądził również od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Powyższe rozstrzygnięcie o kosztach zaskarżyła zażaleniem strona pozwana, domagając się jego zmiany poprzez zasądzenie z tego tytułu kwoty 2 700 zł.

Skarżący argumentował, iż przy uwzględnieniu wartości przedmiotu sporu w sprawie i treści § 2 ust. 5 i § 9 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie powinien otrzymać tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego kwotę 2 700 zł.

W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Okręgowy zważył:

Zażalenie nie jest zasadne.

W uchwale Sądu Najwyższego z dn. 24.02.2011 r. (IPZP 6/10) wydanej

w składzie 7 sędziów, której nadano moc zasady prawnej Sąd ten przyjął,

iż podstawę zasądzenia przez sąd opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w sprawie ze stosunku pracy o odszkodowanie,

o którym mowa w art. 56 § 1w zw. z art. 58 kp stanowi stawka minimalna określona w § 12 ust 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu.

Stan faktyczny sprawy odpowiada opisanemu w uchwale. Powód domagał się odszkodowania, podstawą przyznania którego były powołane

w niej przepisy kodeksu pracy.

Mimo zmiany rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości regulującego wysokość należności za czynności adwokackie aktualna pozostaje wynikająca z przytoczonej uchwały i jej uzasadnienia reguła, iż stawka minimalna opłat za czynności adwokata zarówno w sprawie o uznanie wypowiedzenia

za bezskuteczne (przywrócenie do pracy), jak i w sprawie o odszkodowanie

z tytułu nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę albo też z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być taka sama. Ustalona przy tym powinna być w przypadku roszczenia

o odszkodowanie w wysokości niezależnej od jego wysokości. Podstawą

jej ustalenia winny być natomiast przepisy regulujące stawki wynagrodzenia adwokata przewidziane dla roszczeń o przywrócenie do pracy bądź też

o uznanie dokonanego wypowiedzenia za bezskuteczne.

W aktualnym stanie prawnym podstawą ustalenia wysokości wynagrodzenia adwokata jest § 9 ust 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Wobec faktu, że zaskarżone orzeczenia oparto o te właśnie przepisy

i zastosowano je prawidłowo Sąd Okręgowy wniesione zażalenie oddalił jako nieuzasadnione na podstawie art. 397 § 2 w zw. z art. 385 kpc.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie

art. 98 kpc i §2 pkt. 3 § 9 ust. 1, §10 ust.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 22 X 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

SSO Adrianna Mongiałło SSO Jacek Wilga SSO Krzysztof Główczyński

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.