Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
Sygn. akt V K 172/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.USTALENIE FAKTÓW
0.1.Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.1.1.
M. M.
jak w akcie oskarżenia
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
M. G. nabył samochód T. (...) pochodzący z kradzieży
zeznania M. G.
614-515, 621-622, (...), (...)- (...), (...)-2770
opinia mechanoskopijna
568-576
potwierdzenie zgłoszenia
przy nabyciu pojazdu był obecny M. M.
zeznania M. G.
614-515, 621-622, (...), (...)- (...), (...)-2770
M. M. wypisał umowę kupna sprzedaży pod którą podpisał się jako sprzedający opinia grafologiczna
777-779
wyjaśnienia M. M.
566, 970, (...)
0.1.Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.2.1.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
1.OCena DOWOdów
0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.1.1
opinia grafologiczna
jasna i wyczerpująca oraz jednoznaczna co do wniosków
opinia mechanoskopijna
spójna i kompletna oraz kategoryczna
potwierdzenie zgłoszenia
pochodzące z wiarygodnego źródła
wyjaśnienia M. M.
wiarygodne w zakresie kontaktu ze sprawa w późniejszym okresie poza zakresem zarzutu. Wiarygodne w zakresie innych zdarzeń nie związanych z zarzutem jako nie ukrywające ryzykownych prawnie zachowań oskarżonego.
zeznania M. G.
częściowo wiarygodne co do podstawowych faktów to jest zakupu samochodu i problemów jakie następnie wynikły i faktu obecności oskarżonego w H. przy oglądaniu i zakupie samochodu. Co do szczegółów oceny wiarygodności tego świadka to jako jeden z głównych powodów uniewinnienia oskarżonego zostanie ona omówiona w części wyjaśniającej przyczyny uniewinnienia.
0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☐
3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐
3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐
3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐
3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☒
3.5. Uniewinnienie
M. M.
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
Starając się omówić powody uniewinnienia z możliwą zwięzłością należy na wstępie zauważyć, że po przeprowadzeniu kilku już postępowań widać, że istnieją tylko dwa dowody winy oskarżonego. Jednym są zeznania M. G.. Drugim dowodem jest umowa którą wypełnił i podpisał jako sprzedający M. M. ( aczkolwiek nie podpisał jej kupujący).
Jak idzie o dowód pierwszy to nie pozwala on na przypisane oskarżonemu sprawstwa w zakresie zarzucanego mu czynu. Dowód z zeznań M. G. jest dowodem specyficznym. Próbując prześledzić rolę oskarżonego w sprawie widać zaskakujące rozbieżności w relacji świadka o przebiegu całej operacji wyboru i nabycia pojazdu. W pierwszych zeznaniach wskazuje, że oskarżony ( choć nie opisuje go nazwiskiem) był obecny podczas gdy on z oferentem i właścicielem pojazdu oglądali go w H.. Ocenia że był on pracownikiem firmy pośredniczącej w sprzedaży samochodu (,,pracownikiem placu") Według tej pierwszej wersji rola oskarżonego była żadna. Nie uczestniczył w negocjacjach cenowych, nic nie podpisywał. (k- 514-515). Kolejne zeznanie (621-622) nadal wskazują oskarżonego jako pracownika placu, wyraźnie odróżniając go od też obecnego właściciela pojazdu. Według tej wersji to oskarżony miał wypisać umowę kupna sprzedaży i wpisać się jako właściciel oraz podpisać na tej umowie (która jest drugim z dowodów mających obciążać oskarżonego). Kolejna wersja jeszcze bardziej odmienna od poprzednich (k-1006) wskazuje, że oskarżony miał być wujkiem oferenta samochodu i ten samochód miał należeć do oskarżonego. Także w kolejnej relacji (k-1359-1363) świadek wskazał że oskarżony miał być wujkiem oferenta i rzekomym właścicielem samochodu. Tak zatem oskarżony w kolejnych relacjach niejako awansował od milczącego świadka transakcji do jej aktywnego uczestnika podającego się za stronę czyli właściciela samochodu. Świadek pytany o powody takiej zmienności bez oporów wskazał na rolę Policji. Otóż policjanci pokazywali mu zdjęcia i tłumaczyli kto jaka rolę odegrał. I to do tego stopnia skutecznie, że świadkowi jak sam uznał myliło się już to co było z tym co mówiła Policja. Niemniej świadek wskazywał na największą wiarygodność swoich depozycji jak najbliższych zdarzenia. Wobec powyższego Sąd uznał że wersja o roli oskarżonego jako wujka i właściciela pojazdu jest niewiarygodna. Pojawiła się dopiero później i może być kalką z dalszego etapu sprawy kiedy to oskarżony pojawił się z oferentem pojazdu już na etapie próby zamiany pojazdu na H.- obojętnym z punktu widzenia zarzutu. Nie jest w żaden sposób zbieżna z pierwotnymi relacjami świadka a w świetle wskazywanej roli Policji jako czynnika porządkującego i poszerzającego wiedzę świadka, którą on następnie miał przekazywać późniejsze relacje nie mogą być uznane za wiarygodne. Stąd Sąd uznał, za wiarygodne to w relacji świadka, że podczas oględzin i zakupu pojazdu oskarżony był obecny i wypisał wspomnianą umowę. Warto podkreślić, że w żadnej relacji świadek nie wskazuje aby oskarżony brał udział w jakichkolwiek ustaleniach dotyczących sprzedaży pojazdu co zarzucił oskarżonemu oskarżyciel publiczny. Reasumując tą część rozważań, Sąd uznał, że zeznania świadka G. nie dają podstawy aby przypisać oskarżonemu jakikolwiek udział w sprzedaży przedmiotowego samochodu ponad to, że wypisał on wzmiankowaną umowę i się na niej podpisał.
Przechodząc teraz do tej właśnie umowy Sąd zauważa, iż z pozoru stanowi ona wystarczający dowód winy oskarżonego. Wszak to oskarżony ją wypisał, to oskarżony widnieje jako sprzedający i to oskarżony się pod nią podpisał. Można by postawić tezę, że oskarżony stwarzając pozory, że jest właścicielem pojazdu i sporządzając dokument uwiarygadniał legalność transakcji, a zatem pomagał w ukryciu rzeczywistego pochodzenia pojazdu. I tak by było, gdyby nie pierwotne jak i kolejne zresztą zeznania świadka G.. Otóż świadek ten w uznanych za najbardziej wiarygodne ( też przez niego samego) zeznaniach konsekwentnie podawał że przy transakcji oprócz oskarżonego był także właściciel pojazdu. To z tym właścicielem została spisana umowa jaką przedstawił świadek na potrzeby rejestracji pojazdu. Świadek podkreślał nawet (k- 621-622) że oskarżony wypisał umowę ze wskazaniem siebie jako sprzedającego ale nie on był właścicielem. Tym samym jest oczywiste, że to zachowanie oskarżonego ( wypisanie umowy) nie mogło nikogo wprowadzić w błąd, nie mogło ukryć pochodzenia pojazdu ani w oczach kupującego ( wiedział kto jest właścicielem i z kim ma podpisać umowę) ani w oczach innych czytelników ( nie użyto jej w procesowe rejestracji) a to z podstawowego względu - nie była ona podpisana przez kupującego a zatem niekompletna. Zachodzi zatem pytanie czemu miła służyć ta umowa? Miała ona stanowić jedynie rodzaj zabezpieczenia dla kupującego aby miał jakiekolwiek potwierdzenie że samochód jest zarezerwowany dla niego ( wpłacił już bowiem część ceny). Tak wynika wprost z depozycji tegoż kupującego. Biorąc pod uwagę że kupujący czyli M. G. wielokrotnie podkreślał, że przy transakcji był właściciel pojazdu i to, że świadek spisał umowę z właścicielem i tą umowę przedstawił jako dowód nabycia pojazdu i jego pochodzenia gdy dokonywał rejestracji należy uznać, że właśnie taki charakter i funkcję miała pełnić ta umowa ( czy raczej jej prefabrykat). Nie była zatem żadnym elementem wpływającym na ułatwienie nabycia pojazdu pochodzącego z kradzieży. Nikogo nie miła i nie mogła wprowadzić w błąd i nie miała być dowodem czegokolwiek w sensie jakiegokolwiek postępowania administracyjnego. Nie pełniła żadnej roli poza zabezpieczeniem jakiegoś rodzaju rezerwacji pojazdu pomiędzy stornami i tak już zdecydowanymi co do zawarcia transakcji, mniejsza z tym czy skutecznym. Tym samym w ocenie Sądu powstanie tej umowy było dla transakcji obojętne. Jako takie nie może zatem stanowić dowodu przesądzającego o winie oskarżonego.
Tym samym oceniając rolę oskarżonego M. w całej operacji Sąd uznał, że nie istnieją wiarygodne dowody wskazujące aby uczestniczył on w rokowaniach dotyczących sprzedaży pojazdu a wypisanie omawianej umowy było dla całego przedsięwzięcia całkowicie obojętne i tym samym oskarżony nie dopuścił się pomocnictwa do przestępstwa paserstwa a co za tym idzie należało go uniewinnić.
1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
1.KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
wobec uniewinnienia oskarżonego koszty postępowania winien ponieść Skarb Państwa
1.Podpis