Streszczenie (SAOS)

Rekompensowanie kosztów z art. 10 ust. 2 ustawy ma jednak ścisły związek z uprawnieniem do dochodzenia odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych i w tym właśnie świetle należy ja analizować. Dopiero bowiem po powstaniu uprawnienia do żądania odsetek analizuje się możliwość żądania rekompensaty kosztów odzyskiwania należności w kwocie ryczałtowej 40 euro jak i przewyższających tę kwotę. Tak sformułowane uprawienie należy traktować jako roszczenie akcesoryjne powstałe po prawidłowo zrealizowanej umowie o świadczenie usług i opóźnianiu drugiej strony umowy z zapłatą za jej wykonanie. Jako accesorium roszczenia zasadniczego nie może powstać samoistnie, to jest bez obowiązku zapłaty należności głównej. Konsekwencją ubocznego charakteru roszczenia jest zaś m.in. jego ścisłe powiązanie ze świadczeniem zasadniczym. Art. 13 ust. 1 ustawy nie ma charakteru bezwzględnego. Możliwe jest zrzeczenie się przez wierzyciela dochodzenia odsetek za opóźnienia w płatnościach i rekompensaty za koszty odzyskiwania należności w zamian za niezwłoczną spłatę kwoty głównej wymagalnych wierzytelności pod warunkiem, że takie zrzeczenie się będzie dobrowolne.