„Jeśli istnieje kilka dokumentów stwierdzających wierzytelność, a tylko w niektórych z nich zawarto wzmiankę o zastrzeżeniu, jego skuteczność wobec nabywcy zależna jest od tego, czy dotychczasowy wierzyciel, wykazując wierzytelność nabywcy, umożliwił mu zapoznanie się z treścią tych dokumentów, w których zamieszczona jest informacja o konieczności uzyskania zgody dłużnika. Jeśli nabywca z innych źródeł ma, lub przy zachowaniu należytej staranności powinien mieć informację o zakazie zbycia wierzytelności bez wymaganej zgody dłużnika, skutek będzie taki, jakby o zastrzeżeniu wiedział. Dokonanie przelewu bez zgody dłużnika okaże się więc nieskuteczne. Złą wiarę nabywcy musi udowodnić dłużnik (osoba, która się na nią powołuje). Jeżeli zaś spełnione są przesłanki z art. 514 k.c. dotyczące stwierdzenia zastrzeżenia, cesjonariusz w ogóle nie może się bronić wobec dłużnika, że o zastrzeżeniu nie wiedział.”
Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.