Treść orzeczenia
Sygn. akt V Cz 471/11
Postanowienie
Dnia 14 lutego 2011 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny – Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący Sędzia SO Ada Sędrowska
Sędziowie SO Joanna Staszewska
SR (del.) Dorota Kalata po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. B. o wyłączenie referendarza sądowego na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy –Woli w Warszawie z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I Co 2353/10 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stanowisko zajęte przez Sąd pierwszej instancji jest w pełni zasadne. Powtarzanie w tym miejscu argumentacji wyrażonej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wydaje się celowe.
Dla wyjaśnienia charakteru stosunków łączących sędziego ze stroną przepis art. 52 § 2 k.p.c., który na podstawie art. 54 k.p.c. stosuje się odpowiednio do referendarza sądowego, wkłada na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia odpowiedniego oświadczenia. Autorytet moralny referendarza sądowego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia referendarz sądowego.
W sprawie niniejszej żalący ani we wniosku o wyłączenie, ani w zażaleniu nie przytoczył żadnych okoliczności faktycznych podważających wiarygodność wyjaśnień złożonych przez referendarza sądowego M. K., których wyłączenia żąda, twierdząc jedynie, że M. K. przejawia stosunek niechęci wobec skarżącego i wydała nakaz zapłaty z powodów różnic politycznych i religijnych. W tym stanie rzeczy, skoro wniosek o wyłączenie referendarza sadowego oparty jest jedynie na dowolnych przypuszczeniach strony nie popartych żadnymi konkretnymi faktami wskazującymi na istnienie pomiędzy skarżącym, a referendarzem sądowym M. K. osobistych stosunków w rozumieniu art. 49 k.p.c., należy podzielić stanowisko zajęte przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym postanowieniu i z mocy art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie oddalić.
Na marginesie tylko należy dodać, iż podstawą wyłączenia sędziego nie może być powołana przez stronę wadliwość oceny prawnej sprawy, bowiem kwestia ta może być badana jedynie w drodze zaskarżenia ewentualnego niekorzystnego rozstrzygnięcia do Sądu II instancji (zob. postanowienie SN z dnia 8 marca 1972 r., I PZ 9/72, czy postanowienie SN z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97 i z dnia 2 maja 1974 r., I Cz 48/74)
Z tych przyczyn zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.