Treść orzeczenia
Sygn. akt V Ca 78/13
Postanowienie
Dnia 22 stycznia 2013 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący - Sędzia SO Ada Sędrowska
Sędziowie: SO Zbigniew Podedworny, SR (del.) Monika Włodarczyk
po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i H. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 maja 2012 roku, sygn. akt V Ca 866/11 toczącej się z powództwa H. P. i J. P. przeciwko M. O. o wydanie nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 27 grudnia 2012 r. powodowie J. P. oraz H. P. wnieśli do Sądu Okręgowego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 maja 2012 roku, sygn. akt V Ca 866/11 toczącej się z powództwa H. P. i J. P. przeciwko M. O. o wydanie nieruchomości.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Skarga powodów podlega odrzuceniu, gdyż nie została oparta na ustawowej podstawie.
Podnieść trzeba, że skarżący nie wykazali podstaw do wznowienia postępowania określonych w art. 401 do art. 403 k.p.c.
Przede wszystkim podkreślić należy, iż okoliczności wskazane przez powodów w uzasadnieniu skargi były Sądowi II instancji znane.
Sąd Okręgowy stwierdza, że w niniejszej sprawie zarówno podczas wyrokowania w dniu 14 grudnia 2010 r. przez Sąd Rejonowy w Pruszkowie w sprawie o sygn. akt I C 491/08, jak i podczas wyrokowania w dniu 30 maja 2012 r. przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie sygn. akt V Ca 866/11 nie zaistniała żadna z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania.
Sąd Okręgowy stwierdza, iż treść skargi J. i H. P. to jego własna ocena przebiegu postępowania, zebranego w sprawie materiału i argumentacji sądów obu instancji, jest to polemika ze stanowiskiem wyrażonym w orzeczeniach sądowych, polemika zaś taka nie ma znaczenia dla wznowienia postępowania, a w szczególności wcale nie stanowi, że skarga jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.
Sąd Okręgowy stwierdza zatem, że skarżący nie wykazali podstawy wznowienia, dlatego też przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 k.p.c. Co do oceny podstawy wznowienia podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 października 1999 r. II UKN 174/99 OSNP 2001/4/133.
(...).